Καλή Ανάσταση!

Μια δήλωση που έγραψε ιστορία!

Παραμονή του Ευαγγελισμού και τα μαντάτα που φτάνουν στο ξενοδοχείο των Βρυξελλών που κατέλυσε ο Γιώργος δεν είναι καθόλου ευχάριστα.
Η συμφωνία για το μηχανισμό στήριξης της Ελλάδας συγκεντρώνει πλέον ελάχιστες πιθανότητες.
Ο Γιώργος τηλεφωνεί στον Μπαρόζο:
"Αναγκάζομαι να αναζητήσω άλλους χρηματοδότες. Δεν έχω πλέον επιλογές. Πήρα τα σκληρότερα μέτρα που έχει λάβει ποτέ ελληνική κυβέρνηση. Δεσμεύομαι να τα υλοποιήσω. Αλλά δεν μπορεί οι θυσίες των πολιτών της χώρας να γίνονται βορά στους κερδοσκόπους"...
Την Πέμπτη το πρωί η ελληνική αντιπροσωπία ενημερώνεται "αρμοδίως" πως κάτι φαίνεται ν' αλλάζει. Διαφαίνεται "μια αλλαγή στάσης της Γερμανίας"!
Στις 3 το μεσημέρι η Μέρκελ, μόλις φτάνει στις Βρυξέλλες, συγκροτεί σύσκεψη με Σαρκοζί, Τρισέ, Ρομπάι. Εκεί αποφασίζεται το είδος και το περιεχόμενο του μηχανισμού στήριξης.
Στις 4:30 ειδοποιείται ο Γιώργος να παραστεί. Του ανακοινώνεται η συμφωνία και την αποδέχεται!
Στις 5 έχουν όλα τακτοποιηθεί.
Η "μάχη των Βρυξελλών" τέλειωσε.
Η "μάχη της Ελλάδας" αρχίζει...

Πάντως, αν δεν ήταν κι ο Γιώργος...

... τώρα θα ήμασταν στους δρόμους
και θα χτυπάγαμε τις κατσαρόλες,
όπως Αργεντινή...

Κρίσιμες οι επόμενες δύο μέρες...

Από το 1999 οι Γερμανοί εκμεταλλεύτηκαν την εσωτερική αγορά και το κοινό νόμισμα για να αλώσουν με τις εξαγωγές τους τις φτωχότερες χώρες του "Νότου".
Ειδικά στην Ελλάδα προξένησαν μεγαλύτερη οικονομική καταστροφή από κείνη που προκάλεσαν την περίοδο της Κατοχής (1941-1944).
Όμως, δεν πρέπει "να τους κάνουμε το χατήρι" και να προσφύγουμε οικειοθελώς στο ΔΝΤ και στις "κακόφημες γειτωνιές των πελατών του"!
Κάτι τέτοιο θα ήταν ταπεινωτικό για τη χώρα μας και θα αποτελούσε τη μεγαλύτερη δυσφήμηση για την (ήδη) προβληματική οικονομία μας.
Γνώμη μου είναι να συνεχίσουμε να δανειζόμαστε από τις "αγορές". Έστω και με υψηλότερο επιτόκιο.
Τη διαφορά μπορούμε να την υπερκαλύψουμε ακυρώνοντας την παραγγελία των τριών γερμανικών υποβρυχίων.
Κι αμέσως να πέσουμε με τα μούτρα στη δουλειά για να (ξανα)σώσουμε τη χώρα μας. Χωρίς απεργίες, "εσωτερικούς πολέμους", συντεχνιασμούς και ατομισμούς...
Και μετά τη Σύνοδο Κορυφής στις 25-26 Μαρτίου, ανάλογα με τις αποφάσεις της, να δούμε τι θα κάνουμε με τη συμμετοχή μας στην Ευρωζώνη, χωρίς προκαταλήψεις και ιδεοληψίες.

Μας δείχνουν την πόρτα του Δ.Ν.Τ.!

Στις 15 Μαρτίου οι υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης συμφώνησαν για την παροχή βοήθειας προς την Ελλάδα, έστω και χωρίς συγκεκριμένες δεσμεύσεις.

Στις 17 Μαρτίου η Γερμανία αλλάζει στάση. Μαζί με όλες τις ισχυρές χώρες της Ευρωζώνης (πλην Γαλλίας) σπρώχνει την Ελλάδα στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.
Όσο η χώρα μας περνούσε φάση μεγάλης οικονομικής ανάπτυξης και καταναλωτισμού, οι Γερμανοί έκαναν τα "στραβά μάτια" στις δημοσιονομικές μας αλχημείες.
Γιατί ήξεραν πως τα κοινοτικά κονδύλια προς την Ελλάδα γίνονταν Μερσεντές, Μπε-Εμ-Βε, Πόρσε, κουζίνες Μίλε, τανκς Λέοπαρντ, "δουλειές" για τη Ζίμενς και την Χόκιφ!
Μόλις η αγελάδα του ελληνικού καταναλωτισμού "τίναξε τα πέταλα", μας δείχνουν ωμά την πόρτα εξόδου απ' την Ευρωζώνη...
Επικεφαλής του ΔΝΤ είναι ο Γάλλος σοσιαλιστής Ντομινίκ Στρος-Καν, πρώην υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας, και, μάλλον, ο άνθρωπος που θα κατατροπώσει τον Σαρκοζί στις επόμενες προεδρικές εκλογές του 2012.
Δεξί χέρι του ο συμπατριώτης του Ολιβιέ Μπλανσάρ, καθηγητής μακροοικονομίας στο Χάρβαντ και στο ΜΙΤ, που έχει τη φήμη του "προοδευτικού" για τα δεδομένα του αμερικανικού κατεστημένου.
Είναι ο οικονομολόγος που πάντα έδινε μεγαλύτερη σημασία στο πρόβλημα της ανεργίας, αντί των ελλειμμάτων και του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών.
Στο πρόσφατο ταξίδι του Γιώργου στην Αμερική, ο Μπλανσάρ συναντήθηκε με τον Παπακωνσταντίνου και συμφώνησαν στα βασικά σημεία του "σχεδίου προσφυγής" μας στο ΔΝΤ. Αυτό περιλαμβάνει:
- Όχι νέα εισπρακτικά μέτρα για το 2010. Για τα επόμενα δύο χρόνια βλέπουμε... -
- Καταργούνται, σε πρώτη φάση, χωρίς καμία εξαίρεση, όλες οι θέσεις συμβασιούχων στον δημόσιο και στον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Στην πορεία μπορεί να εξεταστεί και η κατάργηση μόνιμων οργανικών θέσεων του Δημοσίου.
- Ανώτατο όριο στις συντάξεις. Αύξηση των ορίων ηλικίας άμεσα κατά δύο χρόνια και σε βάθος χρόνου κατά πέντε.
- Μεγάλες περικοπές στις "σπατάλες" σε υγεία και παιδεία.
- Απελευθέρωση της αγοράς εργασίας. Ελεύθερες απολύσεις, μικρότερα επιδόματα ανεργίας και περιορισμό της διάρκειάς τους, σύνδεση μισθών-παραγωγικότητας, που σημαίνει σημαντικές μειώσεις αποδοχών σε αρκετούς κλάδους της οικονομίας μας.
-Δανεισμός της Ελλάδας ύψους 40 δις ευρώ, σε δύο φάσεις, με επιτόκια γύρω στο 2,5%.

Προβληματισμός για την παραμονή της Ελλάδας στην Ευρωζώνη...

Κανείς πολιτικός δεν μας είπε την αλήθεια, ούτε το 1981 που μπήκαμε στην ΕΟΚ ούτε 20 χρόνια αργότερα που μπήκαμε στην ευρωζώνη.
Κανείς δεν μας περιέγραψε τις θετικές κι αρνητικές συνέπειες αυτών των σημαντικών γεγονότων της σύγχρονης ιστορίας μας.
Κανείς δεν μας προειδοποίησε για τους κινδύνους, ούτε μας ανέλυσε τι έπρεπε να κάνουμε ως λαός για να μην μπούμε στην "κρεατομηχανή" των "αγορών".
Αντίθετα, όλοι σχεδόν μας άφηναν να νομίζουμε πως η Ευρώπη είναι ένα ... φιλανθρωπικό ίδρυμα, που οι κουτόφραγκοι δίνουν τα λεφτάκια τους για να ζούμε εμείς κοτσάνι χωρίς να δουλεύουμε...
Με ευθύνη της πολιτικής μας ηγεσίας καλλιεργήθηκε ο μύθος ότι "τώρα, οι Έλληνες έχουμε εξασφαλισμένη την αιώνια ευημερία"! Κι έτσι, το ρίξαμε, με ήσυχη τη συνείδησή μας, στο αραλίκι, στις αρπαχτές και στις παράλογες διεκδικήσεις.
Κανείς δεν χτύπησε δυνατά το καμπανάκι του κινδύνου και δεν φώναξε πως οι Ευρωπαίοι, έτσι απλά, μας δανείζουν για να αγοράζουμε τα προϊόντα τους, και κάποια στιγμή θα κληθούμε να πληρώσουμε τον λογαριασμό.
Αποτέλεσμα; Να κατασπαταλήσουμε αντιπαραγωγικά όσα κοινοτικά χρήματα πήραμε, να καταχρεωθούμε στο βωμό ενός αδιέξοδου καταναλωτισμού, και τώρα να κινδυνεύουμε με ολοκληρωτική κατάρρευση.
Ακόμα και το ΚΚΕ, λόγω κυρίως της πνευματικής ανεπάρκειας των στελεχών του, κραύγαζε μόνο για τα "μονοπώλια", τον "κακό καπιταλισμό" κι άλλα παρωχημένα κι ακαταλαβίστικα για το ευρύ κοινό.
Σήμερα, ανήκουμε μόνο τυπικά στην Ε.Ε. Πολιτικά, οικονομικά και ψυχολογικά έχουμε ουσιαστικά αποχωρήσει...
Από τη στιγμή που οι πολιτικές ηγεσίες δεν αξιοποίησαν αναπτυξιακά τις κοινοτικές επιχορηγήσεις, η παραμονή μας πλέον στην Ε.Ε. είναι επιζήμια!
Αυτή τη στιγμή το καθαρό ποσό που "κερδίζουμε" απ' την Ε.Ε. είναι 6 δις ευρώ ετησίωσ. Η χασούρα, όμως, είναι πολύ μεγαλύτερη καθώς το κράτος χάνει πολλαπλάσια απ' τους δασμούς που απαγορεύεται να επιβάλλει, απ' την επιδείνωση του εμπορικού ισοζυγίου, την αύξηση του ιδιωτικού χρέους και τη μείωση της ανταγωνιστικότητας των ελληνικών προϊόντων κι υπηρεσιών!

Ο κύβος ερρίφθη: και το όνομα αυτής "Βόρεια Μακεδονία"!