Παραπονεμένα λόγια...

Ο Βενιζέλος φαινόταν τυφλωμένος από την απατηλή λάμψη της Σμύρνης. Τα λαμπρά κτίριά της, την πνευματική της ζωή, το φιλόδοξο και ολοκαίνουργιο πανεπιστήμιό της..

Είχε την ανεδαφική προσδοκία πως η πόλη, ως λιμάνι πλέον του ελληνικού κράτους θα παρέμενε, τάχα, οικονομικός πνεύμονας της Μικράς Ασίας.
Όλ' αυτά τον έκαναν, ίσως, να παραβλέψει αρκετούς άλλους κρίσιμους παράγοντες:
α) Η γεωφυσική διαμόρφωση της δυτικής Μ. Ασίας δεν επέτρεπε τη χάραξη φυσικών συνόρων που θα εξασφάλιζαν αποτελεσματική άμυνα. Μακροπρόθεσμα θα ήταν δυσβάσταχτο ή, καλύτερα, εντελώς ανέφικτο να διατηρηθεί ο έλεγχος της περιοχής πολεμώντας διαρκώς με την Τουρκία.
β) Η Σμύρνη όφειλε την οικονομική της ακμή στο γεγονός ότι αποτελούσε την βασική έξοδο της Μ. Ασίας στο Αιγαίο. Αν μετατρεπόταν σε "ελληνικό λιμάνι" τα δεδομένα θα άλλαζαν. Η εθνικιστική Τουρκία θα διέθετε απέραντη ακτογραμμή και πολλές επιλογές ανάπτυξης άλλων λιμανιών. Η Σμύρνη θα παράκμαζε όπως η Ερμούπολη της Σύρου και, εν μέρει, η Θεσσαλονίκη.
Βέβαια, η εκ των υστέρων κριτική είναι εύκολη. Όμως τώρα, έστω και μετά από 80 χρόνια, μπορούμε να πούμε πως εκείνη την εποχή υπήρχαν κάποιοι εφικτότεροι για την πατρίδα μας στόχοι:
α) Η Δυτική Θράκη, έστω και χωρίς την Κωνσταντινούπολη, μπορούσε να ενσωματωθεί πολιτικά και στρατιωτικά στον εθνικό κορμό.
β) Η Βόρειος Ήπειρος θα μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο διαπραγμάτευσης με την Ιταλία, τη στιγμή, μάλιστα, που θα εξέλιπε ο ελληνοϊταλικός ανταγωνισμός στη Μ. Ασία.
γ) Την Κύπρο είχαν ήδη υποσχεθεί οι Άγγλοι στον Κωνσταντίνο (Οκτώβριος 1915) με μοναδικό όρο να ενισχύσει η Ελλάδα τη Σερβία. Οι Άγγλοι σίγουρα δεν θα την αρνιόταν και στο Βενιζέλο το 1919...

Νίκος Πλουμπίδης: ο ασκητής δάσκαλος, ο "άγιος της αριστεράς" (εκτελέστηκε στις 14 Αυγούστου 1954)

Στις 25 Νοεμβρίου 1952 οι Αρχές ανακοίνωναν τη σύλληψη του "από οκταετίας κρυπτόμενου κομμουνιστή Νικόλαου Πλουμπίδη".
Ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ στο Μεσοπόλεμο, ανέλαβε από το 1946 την καθοδήγηση της παράνομης οργάνωσης του κόμματος στην Αθήνα.
Δυο μέρες μετά τη σύλληψή του ο ραδιοσταθμός του ΚΚΕ απ' το Βουκουρέστι καταγγέλλει τον Πλουμπίδη ως "από 28ετίας πράκτορα της Ασφάλειας και των Άγγλων"!
Ο Νίκος κατηγορείται ανοιχτά από το ίδιο του το κόμμα ως χαφιές! Αυτός, ένα υπόδειγμα ασκητικότητας, κατηγορείται ακόμη και για ηθικές παρεκτροπές. Αμφισβητείται και το γεγονός πως έπασχε από φυματίωση, λόγω των κακουχιών που είχε περάσει απ' τα παιδικά του χρόνια, στρατευμένος στον αγώνα...
Το "κόμμα" αμφισβητεί ακόμα και την εκτέλεσή του ως "σκηνοθεσία των Αμερικάνων"!
Το ίδιο διάστημα ο Πλουμπίδης αρνείται να αποκηρύξει το ΚΚΕ. Δηλώνει σεβασμό στις αποφάσεις του, έστω κι αν είναι λανθασμένες! Ζητάει από συγγενείς και φίλους να υποταχθούν σε αυτές. Και εκφράζει την ελπίδα πως μετά από καιρό η υπόθεσή του θα επανεξεταστεί και θα δικαιωθεί...

Λύστε το γόρδιο δεσμό!

Οι τρόποι επίλυσης των διαφορών ανάμεσα σε γειτονικές χώρες (όπως η Ελλάδα και η Τουρκία) είναι γνωστοί και συγκεκριμένοι:
1) Αν έχεις τη δύναμη (στρατιωτική, οικονομική, πολιτική) επιβάλεις στον αντίπαλο, ακόμη και δια της βίας, τις θέσεις σου. Στη συγκεκριμένη περίπτωση των ελληνοτουρκικών διαφορών, καμία από τις δύο χώρες δεν φαίνεται να είναι σε μια τόσο πλεονεκτική θέση.
2) Αφήνεις την υπάρχουσα κατάσταση να διαιωνίζεται, τον εξοπλιστικό ανταγωνισμό να κορυφώνεται, την οικονομία σου να αιμορραγεί και κάθε φορά που εκδηλώνεται ένα «θερμό επεισόδιο» προσπαθείς να εκτονώσεις τα πράγματα και στο τέλος πανηγυρίζεις που δεν οδηγήθηκες σε γενική σύρραξη!
3) Αναζητάς ένα μόνιμο και νόμιμο τέλος στις διενέξεις κλείνοντας οριστικά τα ανοιχτά εθνικά μέτωπα. Ένα τέτοιο τέλος φαίνεται να αποτελεί μόνο η παραπομπή όλων των εκκρεμών ελληνοτουρκικών διαφορών στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Μια τέτοια παραπομπή είχε δρομολογηθεί το Δεκέμβριο του 1999 στη Σύνοδο του Ελσίνκι αλλά εγκαταλείφθηκε το 2004 από τον σημερινό πρωθυπουργό.
Η παραπομπή των διαφορών στη Χάγη αποτελεί πλέον μονόδρομο για τα εθνικά μας θέματα. Και φυσικά πρέπει να περιλαμβάνει όλα εκείνα τα ζητήματα που προκαλούν εντάσεις και διενέξεις. Εσφαλμένα, νομίζω, ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας θέλει να εξαιρέσουμε τις «γκρίζες ζώνες» στο Αιγαίο γιατί δήθεν αποτελούν δημιουργήματα της τουρκικής φαντασίας... Αν είναι όντως έτσι ας το κρίνει το Διεθνές Δικαστήριο! Οι δυο χώρες, Ελλάδα και Τουρκία, θα πρέπει μόλις σβήσουν τα φώτα της τελευταίας συνεδρίασης του Δικαστηρίου να βγουν από την αίθουσα χωρίς να υπάρχει πλέον μεταξύ τους καμία απολύτως διαφορά. Για να μπορέσουν έτσι να αφοσιωθούν απερίσπαστες στην άνοδο του βιοτικού επιπέδου των δύο λαών.
Εννοείται πως ο ελληνικός λαός πρέπει να προετοιμαστεί κατάλληλα ώστε με νηφαλιότητα να αποδεχθεί τη διεθνή ετυμηγορία. Γιατί το Διεθνές Δικαστήριο και για την αποστρατικοποίηση των ελληνικών νησιών θα αποφανθεί και κάποιες βραχονησίδες θα παραχωρήσει στην Τουρκία και θα μας «δυσαρεστήσει» σε ορισμένα θέματα για τα οποία η εσωτερική προπαγάνδα τόσων δεκαετιών μάς «έπεισε» ότι μόνο εμείς έχουμε δίκιο! Βέβαια, αντίστοιχη προσπάθεια (και ίσως μεγαλύτερη) θα καταβληθεί και στην Τουρκία...
Πάντως, ένα είναι σίγουρο. Ότι η συνέχιση της παρούσας κατάστασης, εκτός απ’ τους μεγάλους κινδύνους που εγκυμονεί, εξυπηρετεί μόνο συγκεκριμένους «κύκλους»:
1) τους ακροδεξιούς (κληρικούς και πολιτικούς) που με τον μπαμπούλα της Τουρκίας έχουν εξασφαλίσει ένα ευρύτατο ακροατήριο, κυρίως στη Β. Ελλάδα αλλά και στο σύνολο των λαϊκών στρωμάτων της χώρας μας.
2) Τους στρατοκράτες (δυστυχώς υπάρχουν ακόμη και σήμερα τέτοιοι στην Ελλάδα) που λόγω των εκκρεμών εθνικών θεμάτων διαιωνίζουν την επιρροή τους στην κοινωνία και στην πολιτική.
3) Τα κάθε είδους «τρωκτικά» (που δεν είναι και λίγα) τα οποία πλουτίζουν από τις «μίζες», τις προμήθειες κλπ των πανάκριβων εξοπλιστικών προγραμμάτων.

Ντροπή σου Καραμανλή, αίσχος σου Σαμαρά!

Η είδηση κάνει το γύρω του κόσμου. Με κυβερνητική εντολή λογοκρίθηκε άγρια το ενημερωτικό φιλμ του Κώστα Γαβρά που προβάλλεται στον προθάλαμο της γυάλινης αίθουσας με τα γλυπτά του Παρθενώνα στο νέο μουσείο της Ακρόπολης.
Στη σκηνή που κόπηκε βλέπουμε μερικούς βάνδαλους "παλαιοχριστιανούς" να καταστρέφουν τα γλυπτά που κοσμούσαν το αέτωμα του ναού θεωρώντας τα είδωλα και παραστάσεις ακολασίας.
Όλα τα διεθνή ηλεκτρονικά μέσα και έντυπα, και ιδίως τα γαλλικά, προβάλλουν με κάθε λεπτομέρεια το χρονικό της λογοκρισίας που, σημειωτέον, έγινε εν αγνοία του σκηνοθέτη! Κάνουν λόγο για "αναχρονιστικές αντιλήψεις της ελληνικής πολιτείας, η οποία προτάσσει τον ορθόδοξο καθωσπρεπισμό έναντι της ιστορικής αλήθειας"!
Κάποιοι πιο τολμηροί και είρωνες επισημαίνουν πως "οι θρησκόληπτοι που άλλοτε ακρωτηρίαζαν τα αγάλματα σήμερα επεμβαίνουν και κόβουν τις εικόνες"!

Και ανόητοι και ψευτοπαλικαράδες...

Η αποποίηση των προσωπικών τους ευθυνών είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα των Ελλήνων. Αν διαβάσει κανείς την ελληνική ιστορία θα διαπιστώσει πως για όλες τις εθνικές μας συμφορές έφταιγαν πάντα κάποιοι «άλλοι», αλλά ποτέ εμείς. Στις Θερμοπύλες μάς έφταιξε ο … Εφιάλτης, στην Κωνσταντινούπολη κάποια … Κερκόπορτα που είχε ξεχαστεί ανοιχτή, και στην πιο πρόσφατη ιστορίας μας φταίνε πάντα οι … Άγγλοι, Γάλλοι, Πορτογάλοι και φυσικά οι Αμερικανοί, αλλά (προς Θεού!) ποτέ εμείς! Στην καλύτερη περίπτωση φταίνε οι «πολλές μας αμαρτίες» για τις οποίες «μας τιμωρεί ο Θεός»! Αλλά και στην περίπτωση αυτή οι αμαρτίες αντικειμενοποιούνται έναντι των αμαρτησάντων…
Τούτες τις μέρες συμπληρώνονται 33 χρόνια από την εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο. Μια εισβολή που κάθε άλλο παρά αιφνιδιαστική υπήρξε. Όλοι γνώριζαν όχι μόνο την προετοιμασία της αλλά και το άλλοθί της. Και δεν έκαναν τίποτε για να την αποτρέψουν. Αντίθετα φρόντισαν να την επιταχύνουν και να την διευκολύνουν.
Από το 1963 οι παρακρατικοί μηχανισμοί στην Κύπρο και στην Ελλάδα σχεδίαζαν την σφαγή των Τουρκοκυπρίων. Ο ίδιος ο Μακάριος ομολόγησε δημόσια πως ο μετέπειτα Έλληνας δικτάτορας Ιωαννίδης προσφέρθηκε να του καταθέσει πλήρες σχέδιο … επίλυσης του Κυπριακού: «Θα επιτεθούμε ξαφνικά εναντίον των Τουρκοκυπρίων σε όλο το νησί» του είπε. «Θα τους βγάλουμε μια για πάντα από τη μέση. Και θα ξεμπερδέψουμε»!
Οι Τούρκοι παρακολουθούσαν από κοντά τις κινήσεις των Ελληνοκυπρίων. Είχαν υπομονή και οικοδομούσαν την τακτική τους με βάση τα λάθη και την ανυπομονησία των Ελλήνων. Είχαν εξοπλίσει την παράνομη τουρκοκυπριακή οργάνωση ΤΜΤ ώστε να μπορεί να αντιμετωπίσει αρχικά μόνη της μια ελληνοκυπριακή επιχείρηση. Μέχρι, φυσικά, να σπεύσουν σε βοήθεια τα τουρκικά στρατεύματα… Οι Τούρκοι περίμεναν μια επιχείρηση κατά των Τουρκοκυπρίων αμάχων. Θα αποτελούσε την καλύτερη αφορμή για να επέμβουν οι ίδιοι στρατιωτικά ως εγγυήτρια δύναμη αλλά και ως «δύναμη ηθικής» για να αποτρέψει μια «γενοκτονία»! Και την ευκαιρία αυτή τους την πρόσφεραν απλόχερα οι ανόητοι Έλληνες!
Δύο φορές η Τουρκία αποπειράθηκε να εισβάλει στην Κύπρο πριν το 1974. Την πρώτη (Αύγουστος 1964) με αφορμή τις πολεμικές επιχειρήσεις στην περιοχή Μανσούρας-Κοκκίνων. Τότε, η κυπριακή κυβέρνηση διαμήνυσε στους Αμερικάνους ότι «αν ο τουρκικός στόλος εισέλθει εντός των 12 μιλίων θα το θεωρήσουμε ως έναρξη εισβολής. Αυτό θα μας δώσει 75 λεπτά για να καθαρίσουμε τους Τουρκοκυπρίους ώστε να μπορέσουμε να αμυνθούμε και έχουμε σχέδια και μέσα για να το πράξουμε»!
Την δεύτερη (Νοέμβριος 1967) με αφορμή τις πολεμικές επιχειρήσεις στην περιοχή της Κοφίνου και πρωταγωνιστή τον μετέπειτα (χουντικό) αρχηγό Ενόπλων Δυνάμεων Γρηγόρη Μπονάνο. Τότε, ο μετέπειτα Πρόεδρος της Κύπρου Τάσος Παπαδόπουλος πρότεινε, για μια ακόμη φορά, «να εξουδετερωθούν άπαντες οι Τουρκοκύπριοι εις ολόκληρον την νήσον»!
Και στις δύο περιπτώσεις η εισβολή αποτράπηκε με παρέμβαση των Αμερικανών που επιθυμούσαν να αποφευχθεί ένας Ελληνοτουρκικός πόλεμος. Η εισβολή πραγματοποιήθηκες τελικά τον Αύγουστο του 1974, όταν είχε εξασφαλιστεί η μη ουσιαστική εμπλοκή της Ελλάδας στη σύγκρουση. Δώδεκα χρόνια μετά την εισβολή, η Ελληνική Βουλή επεχείρησε να ανοίξει «τον φάκελο της Κύπρου». Τον έκλεισε όμως εσπευσμένα καθώς άρχισαν να συγκεντρώνονται χιλιάδες σελίδες που αποδείκνυαν τα σχέδια των Ελλήνων για τη «σφαγή των Τουρκοκυπρίων»! Πρόκειται για το επιτελικό σχέδιο με την κωδική ονομασία «Ήφαιστος» που είχε εκπονηθεί από το 1963. Προκειμένου, λοιπόν, να μη δικαιωθεί η τουρκική εισβολή, ο «φάκελος Κύπρος» έκλεισε οριστικά…

Τους "κρέμασαν κουδούνια" και οι "δικοί τους"!

Αντιγράφω από την φιλοκυβερνητική εφημερίδα "Ελεύθερος", Παρασκευή 10 Ιουλίου 2009:
"... Δυστυχώς, το κόμμα που επαγγέλθηκε τη διαφάνεια και ήρθε στην εξουσία με σημαία του την κάθαρση είναι σήμερα η κύρια πηγή της διαφθοράς και το θερμοκήπιο στο οποίο επωάζονται τα κάθε είδους σκάνδαλα...
Εδώ είναι πραγματικά να τρομάζει κανείς με όσα γίνονται. Και να διερωτάται τι συμβαίνει τελικά στη Ν.Δ. και από πού βρέθηκαν τέτοια και τόσα λαμόγια στους προθαλάμους της εξουσίας, καθώς και τόσοι επίορκοι κρατικοί λειτουργοί.
Και γιατί επιδείχθηκε και εξακολουθεί να επιδεικνύεται τόσο μεγάλη ανοχή από την ηγεσία του κυβερνώντος κόμματος".

Επιχείρηση "καθαρά χέρια"!

Η διαφθορά στη χώρα μας βρισκόταν ανέκαθεν στο "κόκκινο"! Όμως, δεν πάει άλλο. Πρέπει, επιτέλους, κάτι να γίνει.
Ο Γιώργος, αν και ηγείται ενός κόμματος εξουσίας, που έχει κι αυτό πρωταγωνιστήσει στη διαφθορά, δείχνει πως ενδιαφέρεται ειλικρινά να συμβάλει στον περιορισμό της εξάρτησης του πολιτικού κόσμου από επιχειρηματικά συμφέροντα και στην τιμωρία όσων εμπλέκονται σε σκάνδαλα, πολιτικά και οικονομικά.
Όπως δήλωσε ... "μπροστά στο δημόσιο συμφέρον δεν υπάρχουν σύντροφοι, φίλοι, γνωστοί, αλλά διαφάνεια για όλους"!
Σύμφωνους μας βρίσκουν και οι πρόσφατες προτάσεις του:
- Να συγκληθεί εκτάκτως η Ολομέλεια της Βουλής για να αποφασίσει τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής για το σκάνδαλο Ζίμενς.
- Να αποκλεισθεί η εταιρεία από κάθε προμήθεια του δημοσίου μέχρι να αποκαλύψει ποια πολιτικά κόμματα και πρόσωπα δωροδοκούσε.
- Να έχουν ευνοϊκή ποινική μεταχείριση όσοι αποδεικνύουν περιπτώσεις διαφθοράς πολιτικών προσώπων και κομμάτων.
- Να ψηφιστεί εκλογικός νόμος που δεν ευνοεί την εξάρτηση των κομμάτων και των πολιτευτών από μιντιακά και οικονομικά συμφέροντα.
Προσωπικά, θα έκανα δύο ακόμα προτάσεις:
- Οι προεκλογικές αναμετρήσεις να διεξάγονται αποκλειστικά μέσω των τηλεοράσεων, ραδιοφώνων και διαδικτύου.
- Να καθιερωθεί η άσκηση του δικαιώματος ψήφου αποκλειστικά στον τόπο διαμονής των εκλογέων.
Έτσι, τα πολιτικά κόμματα θα μειώσουν δραστικά τις αντίστοιχες δαπάνες (πολυέξοδων προεκλογικών συγκεντρώσεων και μεταφοράς ετεροδημοτών) που τα αναγκάζουν, συχνά, να απευθύνονται σε "μαύρους" χρηματοδότες
Πολλά θα μπορούσαν ακόμα να γίνουν, αρκεί να υπάρχει η σχετική πολιτική βούληση...