Χαμηλοί τόνοι, υψηλοί στόχοι!

Γιώργο,
αντίπαλός σου δεν είναι ο "απερχόμενος"!
Είναι τα τεράστια κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα που σου κληροδότησε!
Έχε, όμως, υπ' όψιν σου πως δεν έχεις την πολυτέλεια της "περιόδου χάριτος"!
Ούτε μπορείς να ελπίζεις στην "επιείκειά" μας.
Θα κριθείς αυστηρά από την πρώτη στιγμή!
Το λάθος που κάναμε με τον Καραμανλή, που του δείξαμε απεριόριστη εμπιστοσύνη και ανοχή, δεν θα το επαναλάβουμε...
Μόλις εγκατασταθείς στου Μαξίμου φρόντισε:
α) να θέσεις σαφή όρια στον κομματικό και συνδικαλιστικό μηχανισμό. Σε αυτούς τους χώρους, κυρίως, καλλιεργείται κλίμα λεηλασίας του δημόσιου χρήματος. Αυτοί είναι που διεκδικούν "συγκυβέρνηση" και βάζουν διαρκώς εμπόδια σε κάθε εκσυγχρονιστική πρωτοβουλία.
β) να μετριάσεις τον "ιδεολογικό ζήλο", και να επιλέξεις λύσεις ρεαλιστικές, εφαρμόσιμες και αποτελεσματικές Η οικονομία μας κρέμεται σε μια κλωστή!
Υ.Γ.: Η γνώμη μου για τον Σημίτη: αντικειμενικά ήταν ένας πετυχημένος πρωθυπουργός. Νοικοκύρεψε κάπως το κράτος και συμμάζεψε την οικονομία. Όσοι θυμούνται τι χάος παρέδωσε το 1993 ο Μητσοτάκης, θα καταλάβουν τι εννοώ...
Ο Σημίτης θα μπορούσε να μείνει στην ιστορία ως ο "καλύτερος πρωθυπουργός της Δεξιάς"!
Δεν είχε καμία επαφή με την κοινωνική βάση του ΠΑΣΟΚ, αδιαφόρησε για τις ανάγκες και τα προβλήματα των "μη προνομιούχων", θεοποίησε τους αριθμούς εις βάρος της κοινωνίας, επέτρεψε στη διαπλοκή και στη διαφθορά να χώσουν βαθειά τα νύχια τους στο κράτος και στο ΠΑΣΟΚ!

Δεν συγκρούονται δύο πρόσωπα, αλλά δύο διαφορετικοί κόσμοι!

Ο Καραμανλής, πιστός στο δόγμα "την κρίση πληρώνει μόνο ο λαός", δεν δίστασε, όσο κυβερνούσε, να επιβάλει:
α) χαράτσι στη μικρομεσαία ακίνητη περιουσία (ΕΤΑΚ) καταργώντας, παράλληλα, το Φόρο Μεγάλης Ακίνητης Περιουσίας (ΦΜΑΠ).
β) διπλασιασμό των τελών κυκλοφορίας, εις βάρος κυρίως όσων διαθέτουν αυτοκίνητα παλαιάς τεχνολογίας, δηλαδή πάλι των μικρομεσαίων.
γ) αύξηση του ΦΠΑ και των ειδικών φόρων κατανάλωσης στα καύσιμα, στα τσιγάρα, στα ποτά, στην κινητή τηλεφωνία.
δ) χαράτσι για την (αντισυνταγματική) "τακτοποίηση" των ημιυπαίθριων χώρων. Τώρα υπόσχεται, εν μέσω δημοσιονομικής κατάρρευσης, να:
α) παγώσει τους μισθούς και τις συντάξεις του δημοσίου για, τουλάχιστον, δύο χρόνια. β) περικόψει τα επιδόματα του ΟΑΕΔ.
γ) επαναφέρει τα "αντικειμενικά κριτήρια" για όσους έχουν ακίνητα και αυτοκίνητα. δ) εφαρμόσει μια σκληρή εισοδηματική πολιτική λιτότητας.
Τα μέτρα που ανακοίνωσε στη ΔΕΘ είναι:
α) δημαγωγικά: αποβλέπουν αποκλειστικά σε επικοινωνιακά οφέλη. Να παρουσιαστεί ως "ειλικρινής", "τολμηρός", πως "δεν φοβάται το πολιτικό κόστος"!
β) αναποτελεσματικά: ακόμη κι αν υλοποιηθούν θα εξοικονομήσουν μόνο 650 εκατ., που είναι σταγόνα στον ωκεανό μπροστά στα τεράστια ελλείμματα και χρέη που μας φόρτωσε...
Και το χειρότερο: τα μέτρα αυτά θα βυθίσουν τη χώρα σε μεγαλύτερη ύφεση καθώς θα διευρυνθούν οι κοινωνικές ανισότητες, θα περιοριστεί ακόμη περισσότερο η ρευστότητα στην αγορά, θα πληγεί η κατανάλωση, άρα θα ενταθεί και η δημοσιονομική εκτροπή! Φαύλος κύκλος...
Ο Καραμανλής υποσχόμενος "λιτότητα διαρκείας" ρίχνει τη χαριστική βολή στην αγορά. Γεμίζει τρόμο και ανασφάλεια τους καταναλωτές, και όλοι ξέρουμε τι σημαίνει για την οικονομία η "κακή ψυχολογία"...

Κι όμως, υπάρχει ελπίδα. Το ΠΑΣΟΚ κι ο Γιώργος ο Παπανδρέου δεσμεύονται για:
α) αυξήσεις μισθών και συντάξεων πάνω απ' τον πληθωρισμό! Στην πράξη πρόκειται για μικροποσά, αφού ο τιμάριθμος είναι γύρω στο 0,8% και οι αυξήσεις θα κυμανθούν κοντά στο 1%. Αλλά είναι πολύ σημαντικό μέτρο για λόγους ψυχολογικούς.
β) περικοπές στις παχυλές αμοιβές των golden boys του Δημοσίου.
γ) κατάργηση του ΕΤΑΚ και υιοθέτηση προοδευτικής φορολόγησης της μεγάλης ακίνητης περιουσίας.
δ) ενιαία, τιμαριθμοποιημένη και προοδευτική φορολογική κλίμακα για όλα τα εισοδήματα απ' όποια πηγή κι αν προέρχονται. Είναι το δικαιότερο φορολογικό σύστημα.
ε) φορολογικές απαλλαγές μόνο στα επενδυόμενα κέρδη των επιχειρήσεων
στ) Φορολόγηση των τραπεζικών κερδών. Σήμερα οι Τράπεζες φορολογούνται με συντελεστή 7,1% ενώ οι εργαζόμενοι με εισόδημα έως 30.000 ευρώ με 27%!
ζ) εφαρμογή αντικειμενικού και απρόσωπου συστήματος φορολογικών ελέγχων.
η) δημιουργία Ειδικού Ταμείου για απευθείας διοχέτευση ρευστότητας σε κλάδους της οικονομίας που έχουν ανάγκη βάση αντικειμενικών κριτηρίων.

Απορίες... (Α)

Ποιος θα ψηφίσει ένα άταφο πολιτικό πτώμα
που, μάλιστα, απειλεί με πολύ χειρότερες μέρες
αν επανεκλεγεί;

Ζητείται ελπίς...

Οι νεοφιλελεύθερες ιδέες που κυριάρχησαν παγκοσμίως τις τελευταίες δεκαετίες είναι νεκρές. Ευαγγελιστές τους ήταν ο Μίλτον Φρίντμαν από τις ΗΠΑ και ο Φρίντιχ φον Χάγιεκ απ’ την Ευρώπη. Ήταν η αντεπανάσταση στην κεϋνσιανή επανάσταση του 1930 που είχε θεμελιώσει τον κρατικό παρεμβατισμό και το κράτος πρόνοιας.

Οι νεοφιλελεύθερες ιδέες, με σύνθημά τους το «λιγότερο κράτος» επικράτησαν σταδιακά, πρώτα στην πανεπιστημιακή κοινότητα και στη συνέχεια στην πολιτική πράξη. Δοκιμάστηκαν πρώτα στο πολιτικό πειραματικό εργαστήριο της Λατινικής Αμερικής (με καταστροφικές για την κοινωνική συνοχή συνέπειες) και στη συνέχεια (δεκαετία του 1980) στις ΗΠΑ του Ρήγκαν και στην Αγγλία της Θάτσερ.

Στη δεκαετία του 1990 πολλές κεντροαριστερές κυβερνήσεις κλήθηκαν να κυβερνήσουν στα πλαίσια ενός ασφυκτικού πολιτικο-οικονομικού πλαισίου: απελευθέρωση αγορών, λιγότερο κράτος, ευελιξία αγοράς εργασίας, περιορισμένη δημοσιονομική πολιτική.

Κλίντον, Μπλερ, Σρέντερ, Ζοσπέν, Σημίτης, έπεσαν όλοι θύματα της σαρωτικής ισχύος του οικονομικού συντηρητισμού. Η πολιτική τους αποτέλεσε μια αντιστροφή της «σοσιαλμανίας» των δεξιών κομμάτων μερικές δεκαετίες νωρίτερα…

Σήμερα ζούμε μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα. Έγινε κατανοητό πως «μοντέλα» όπως ο «τέλειος ανταγωνισμός», οι «ορθολογικές προσδοκίες», οι «αποτελεσματικές αγορές» κλπ δεν ανταποκρίνονται στην ζωντανή πραγματικότητα.

Το αντίπαλο δέος, ο κεϋνσιανισμός, εμπλουτισμένος πλέον με μεγάλη θεωρητική και εμπειρική εργασία, προσφέρει επαρκέστερη εξήγηση για το τι πραγματικά συμβαίνει στην οικονομία. Γιατί αποκαλύπτει πως στην πράξη ο ιδιωτικός τομέας προτιμάει όχι τον ελεύθερο ανταγωνισμό αλλά τις πρακτικές του αθέμιτου ανταγωνισμού και τη δημιουργία ολιγοπωλίων ή καρτέλ!

Η απελευθέρωση χωρίς επαρκή εποπτεία παράγει διαρκώς σκάνδαλα, η διάλυση του κράτους πρόνοιας κλονίζει επικίνδυνα τη μεσαία τάξη, οι «ιδιωτικές υπερεπενδύσεις» μπορούν να κατασπαταλήσουν τεράστια ποσά που δεν θα μπορούσε να φανταστεί ο φανατικότερος κρατικιστής…

Στην Αμερική κυριαρχούν πλέον οι «αιρετικοί» οικονομολόγοι (Στίγκλιτζ, Κρούγκμαν, Τζέιμς Γκαλμπρέιθ κ.ά.) που εκτοπίζουν δυναμικά τη «νεοφιλελεύθερη ορθοδοξία». Με καταιγιστικό ρυθμό συγκροτείται ένα νέο πλαίσιο οικονομικών ιδεών που θα διαμορφώσει την πολιτική στις προσεχείς δεκαετίες.

Όχι δάκρυα για τον Κένεντι!

Ο Τεντ Κένεντι το 1962 "κληρονόμησε" στη Γερουσία τη θέση του αδελφού του Τζον που δυο χρόνια πριν είχε εκλεγεί Πρόεδρος των ΗΠΑ.
Όλοι ήξεραν πως ήταν ένας πλέι μπόυ που απολάμβανε τη ζωή αφήνοντας στους μεγαλύτερους αδελφούς του τα βάσανα της διακυβέρνησης.
Το 1969 συμμετείχε σ' ένα απ' τα πολλά πάρτι που οργανώνονταν σ' ένα μικρό νησάκι στα ανοιχτά της Μασαχουσέτης Ο 37χρονος τότε γερουσιαστής, αν και παντρεμένος, προσφέρθηκε να "συνοδεύσει" στο ξενοδοχείο της μία απ' της κοπέλες. Ο μεθυσμένος Τεντ οδηγούσε με μεγάλη ταχύτητα την τεράστια Ολντσμομπίλ στους επικίνδυνους χωματόδρομους. Ώσπου έριξε το όχημα ανάποδα σε ένα αντιπλημμυρικό κανάλι! Ο ίδιος κατάφερε να βγει, όχι όμως και η 28χρονη γυναίκα που πνίγηκε αβοήθητη...
Ο Τεντ πανικόβλητος γύρισε πεζός στο πάρτι, επικοινώνησε με τους δικηγόρους του, άλλαξε ρούχα και ειδοποίησε την αστυνομία μετά οχτώ ώρες...
Αν ήταν άλλος στη θέση του θα πήγαινε σίγουρα φυλακή. Ο Τεντ, όμως, ήταν ένας Κένεντι και η Δικαιοσύνη τον απάλλαξε σκανδαλωδώς από κάθε κατηγορία!
Βέβαια, έκλεισε οριστικά ο δρόμος για τον Λευκό Οίκο...

Το "βρόμικο '89" της ελληνικής Αριστεράς!

Όλοι είχαμε ταυτίσει το "βρόμικο '89" με την κυβερνητική συνεργασία του ενιαίου τότε "Συνασπισμού" αρχικά με τη Δεξιά στα πλαίσια της "κυβέρνησης Τζανετάκη" και στη συνέχεια με τον δικομματισμό (Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ) στην "οικουμενική κυβέρνηση Ζολώτα".
Λιγότερο γνωστή είναι η συμμετοχή της τότε ενιαίας Αριστεράς στις μίζες της Ζίμενς, που, ευτυχώς, ήρθαν στην επιφάνεια με τις πρόσφατες δηλώσεις Κοροβέση.
Προσωπικά θυμάμαι ότι τότε βούιζαν όλες οι κομματικές οργανώσεις πως τα δυο μεγάλα κόμματα είχαν πάρει από 200 εκατ. και ο Συνασπισμός 100! Το επιχείρημα ήταν πως "την περίοδο αυτή κάναμε συνεχώς εκλογές και τα έξοδα είναι πολλά"!
Σας θυμίζω λίγο το χρονικό των συμβάσεων εκείνης της περιόδου:
Μετά τις εκλογές του Νοεμβρίου 1989 συγκροτείται η κυβέρνηση Ζολώτα με αναπληρωτή υπουργό Οικονομίας το στέλεχος του ΣΥΝ Γ. Δραγασάκη (οι Ν. Κωνσταντόπουλος και Φ. Κουβέλης ήταν υπουργοί Εσωτερικών και Δικαιοσύνης, αντίστοιχα, στην προηγούμενη κυβέρνηση Τζανετάκη).
Τον Δεκέμβριο του 1989 υπογράφεται μεταξύ του ΟΤΕ και των εταιρειών Ζίμενς-Ιντρακόμ (σύμπραξη) σύμβαση ύψους 4,5 δις δρχ. για την αγορά ψηφιακών δικτύων.
Τον επόμενο μήνα (Ιανουάριος 1990) υπογράφεται με τις ίδιες εταιρείες νέα σύμβαση ύψους 27 δις δρχ. για την προμήθεια 470.000 ψηφιακών παροχών προς τον ΟΤΕ! Στο σημείο αυτό αρχίζουν να οργιάζουν οι φήμες για χρηματισμό και των τριών κομμάτων!
Για τις συμβάσεις αυτές διετάχθη αργότερα εισαγγελική έρευνα που, όπως συμβαίνει πάντοτε, δεν ανακάλυψε τίποτα το μεμπτό...

Δεν φταίει "η κακιά μας η μοίρα"!

Η καταστροφή είναι τεράστια, ανυπολόγιστη... Και φέρνει φαρδιά-πλατιά την υπογραφή της "κυβέρνησης Καραμανλή"!
Η φωτιά ξεκίνησε το βράδυ της Παρασκευής σε μια ρεματιά μεταξύ Σέσι και Γραμματικού. Επίγειες πυροσβεστικές δυνάμεις και κάτοικοι της περιοχής την κράτησαν όλη τη νύχτα υπό έλεγχο. Η ηγεσία, όμως, της πυροσβεστικής υποτίμησε τον κίνδυνο κι αντί να στείλει αεροπλάνα απ' τις 6 το πρωί του Σαββάτου το έκανε με 2 ώρες καθυστέρηση! Ήταν πλέον αργά...
Από τη στιγμή εκείνη το ένα λάθος διαδέχεται το άλλο:
- Το υπουργείο Δημοσίας Τάξεως επιλέγει να δημιουργήσει δύο τεχνητές αντιπυρικές ζώνες για να μην περάσει η φωτιά σε Ανθούσα και Νέα Μάκρη. Έτσι μένουν αβοήθητοι οι κάτοικοι των περιοχών Παλλήνης, Πικερμίου, Διονύσου, Γραμματικού και Δροσιάς. Αργότερα ο αέρας αλλάζει κατεύθυνση, οι αντιπυρικές ζώνες καταρρέουν, καίγονται τα πάντα...
- Η κυβέρνηση για να μην κατηγορηθεί για πλημμελή αντιπυρική προετοιμασία καθυστερεί σκόπιμα να ζητήσει βοήθεια απ' το εξωτερικό. Το έκανε το Σάββατο και η βοήθεια έφτασε Κυριακή και Δευτέρα... Η μεγάλη πλάκα ήταν όταν οι ελληνικές αρχές συνέλαβαν τον Ρώσο συγκυβερνήτη του κυπριακού πυροσβεστικού αεροπλάνου επειδή πριν από δύο χρόνια δούλευε στη χώρα μας και είχε οικονομικές εκκρεμότητες με το Δημόσιο! Απίστευτο;
- Απ' τα 2.000 άτομα που υπηρετούν στις πυροσβεστικές υπηρεσίες της Αττικής στη μάχη με τις φλόγες χρησιμοποιήθηκαν μόνο 390. Εξ αυτών πολλοί παρέμειναν αδικαιολόγητα στην περιοχή της Μαγούλας. Οι άδειες κάποιων πυροσβεστών (μα είναι δυνατών να δίνονται καλοκαιριάτικα άδειες σε πυροσβέστες;) ανακλήθηκαν Κυριακή βράδυ!

Ας προσθέσουμε σε αυτά και:
- τον ανοιχτό ανταγωνισμό Παυλόπουλου-Μαρκογιαννάκη που εκδηλώθηκε ακόμη και μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες!
- την ευθύνη των Δασικών Υπηρεσιών που λειτουργούν ως μηχανισμοί πλουτισμού των γαλάζιων μεγαλοστελεχών με τη γνωστή φάμπρικα του αποχαρακτηρισμού των δασικών εκτάσεων.
- την τακτική του Σουφλιά να νομιμοποιεί τις οικοπεδοποιήσεις και ανοικοδομήσεις των δασικών εκτάσεων.
- την πρόσληψη χιλιάδων αργόσχολων "γαλάζιων παιδιών" σε Δήμους, ΔΕΗ, αγροφυλακή, υπουργεία κλπ αντί να ενισχυθούν τα σώματα των δασοφυλάκων και εποχικών πυροσβεστών...
- την απογύμνωση της Πυροσβεστικής από δεκάδες έμπειρους και ικανούς αξιωματικούς που δεν ήταν αρεστοί στην κυβέρνηση Καραμανλή. Θυμίζω πως επί ΠΑΣΟΚ αρχηγός της Πυροσβεστικής ήταν ο νεοδημοκράτης Σούρλας!
- την παροιμιώδη και διαχρονική κακοδαιμονία της απουσίας στρατηγικού σχεδιασμού, συντονισμού και συνεννόησης των διαφόρων υπηρεσιών του ελληνικού κράτους.
Κι ο Καραμανλής το μόνο που ξέρει να κάνει είναι να ... επικοινωνιολογεί! Να πετάει με ελικόπτερα πάνω απ' τις φωτιές δείχνοντας με το "στιβαρό του χέρι" τις εστίες των πυρκαγιών, να επισκέπτεται τα γραφεία της Πυροσβεστικής μελετώντας βαθυστόχαστα χάρτες που δεν κατανοεί, να απαλλάσσει των ευθυνών του κάθε υπουργό και κρατικό/κομματικό παράγοντα, να συσκέπτεται στου Μαξίμου για τη διανομή δεκαχίλιαρων απ' το πουγκί του άδειου κρατικού ταμείου...