Να ξεβρομίσει η Κρήτη (κι όλη η χώρα) απ' τα "μπουμπούκια" της Νέας Δημοκρατίας!

Είναι πρόσφατη η τελεσίδικη καταδίκη του Γιάννη Κεφαλογιάννη (επί δεκαετίες βουλευτού και υπουργού της Ν.Δ. αλλά και ειδικού συμβούλου του Καραμανλή) για την προσπάθειά του να αθωώσει κάποιους εμπόρους ναρκωτικών της εκλογικής του περιφέρειας.
Επίσης, όλη η Κρήτη γνωρίζει τον βίο και την πολιτεία του σημερινού υπουργού Δημοσίας Τάξεως Χρήστου Μαρκογιαννάκη. Τόσο ως εισαγγελέα την περίοδο 1972-1980 όσο και ως δικηγόρου στη συνέχεια. Η πιο κραυγαλέα υπόθεση που χειρίστηκε ήταν εκείνη του Ζαχαρία Λαγουδάκη. Ο εν λόγω κύριος έμαθε από μικρό παιδί να "τραβάει όπλο" με ευκολία και την πρώτη καταδίκη του την εισπράττει για μια πράξη που τέλεσε σε ηλικία μόλις 15 ετών! Ώσπου, τον Δεκέμβριο του 1997, σκοτώνει τον συγχωριανό του Γιάννη Καρκανάκη. Στο Πρωτοδικείο τον υπερασπίζεται ο σημερινός υπουργός (που είχε βαπτίσει και το παιδί του) αλλά καταδικάζεται σε ισόβια.
Στο Εφετείο την υπεράσπιση του εγκληματία αναλαμβάνει ο αδελφός του υπουργού, Μανώλης Μαρκογιαννάκης, και ο τότε συνεργάτης του Γιάννης Περάκης. Η ποινή μειώνεται παραδόξως στα 23 χρόνια...
Η επόμενη φάση του σχεδίου παίζεται στις φυλακές Αλικαρνασσού. Αν και υπάρχουν μαρτυρίες ότι ο Λαγουδάκης συμμετείχε σε μια απ' τις συχνές εξεγέσεις των κρατουμένων, οι συνήγοροί του και οι δεσμοφύλακες τον παρουσιάζουν ως "πρότυπο ηθικής"! Αποτέλεσμα; Τον Ιανουάριο του 2008 αποφυλακίζεται και στις 16 Μαϊου σκοτώνει δι' ασήμαντον αφορμή ένα νεαρό παιδί, τον Μάνο Χορευτάκη, βυθίζοντας στο πένθος την πόλη του Ρεθύμνου...
Όλη η Κρήτη γνωρίζει τι ακριβώς συμβαίνει στο περιβόητο Εφετείο Χανίων, όπου μεγάλος αριθμός πρωτοδίκως καταδικασθέντων ζωοκλεπτών, εμπόρων όπλων και ναρκωτικών αθωώνεται πανηγυρικά. Και δεν είναι λίγοι εκείνοι που πιστεύουν πως οι μηχανισμοί του εν λόγω εφετείου κινούνται απ' την οικογένεια Μητσοτάκη και τον Μαρκογιαννάκη!
Λέτε γι' αυτό οι πιο πάνω ευηπόληπτοι κύριοι αγωνίζονται να μην γίνει εφετείο στο Ηράκλειο; Πώς, αλήθεια, εξηγείται η προσωπική εμμονή του Μητσοτάκη που όπου σταθεί κι όπου βρεθεί δηλώνει πως "όσο ζω εγώ, εφετείο δεν θα γίνει στο Ηράκλειο";
Καλούμε άμεσα τον Γιώργο Παπανδρέου, αυριανό βουλευτή Ηρακλείου και πρωθυπουργό, και τον Αλέκο Αλαβάνο, πρόεδρο της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ και βουλευτή Ηρακλείου, να πάρουν άμεσα πρωτοβουλίες για να σπάσει το βρόμικο δικαστικό μονοπώλειο των Χανίων!
Εφετείο στο Ηράκλειο ΤΩΡΑ!

Η άποψη του Στέφανου Μάνου για τον Καραμανλή...

... και τους υπουργούς του:
"Είναι δειλοί. Άνθρωποι δειλοί, κακόμοιροι,
οι οποίοι περιμένουν να τους πιάσει από το αυτί η Ε.Ε.
για να γυρίσουν πίσω και να μας πουν:
Βρε παιδιά, τι θέλετε; Δεν φταίμε εμείς,
μας ανάγκασαν να το κάνουμε!"

Η κοροϊδία της ... καραμανλικής "συναίνεσης"!

(Παραθέτω κάποια αποσπάσματα από το άρθρο του Πάσχου Μανδραβέλη

στη χθεσινή "Καθημερινή")

Στην Ελλάδα έχουμε έναν εκπληκτικό τρόπο για να μη λύνουμε προβλήματα. Φτιάχνουμε μαγικές έννοιες στις οποίες φορτώνουμε τα πάντα, ώστε να μην κάνουμε τίποτε. Παλιότερα ήταν «ο ξένος δάκτυλος» που έφταιγε για όλα τα δεινά μας. Αλλες φορές «οι δεινόσαυροι της πολιτικής» εμπόδιζαν την πρόοδο.

Βέβαια, όλα είχαν κάποια βάση, αλλά η διαρκής επανάληψή τους τα έκανε καραμέλα και άλλοθι απραξίας. Οπως ακριβώς γίνεται και τώρα με τη μαγική έννοια της «συναίνεσης». Η κυβέρνηση αποφεύγει να κάνει τη δουλειά της, με το αιτιολογικό ότι η αντιπολίτευση κάνει τη δική της. Φτάσαμε να ζητείται συναίνεση επί παντός, λες και ζούμε σε ένα μονοκομματικό πολίτευμα ή σε μια μονολιθική κοινωνία. Ζητείται συναίνεση για την οικονομία (διότι βρισκόμαστε σε κρίση), για την παιδεία (διότι είναι εθνικό θέμα), για την τρομοκρατία (διότι διαταράσσει την κοινωνική ζωή της χώρας) κ. λπ.

Σε όλο τον κόσμο η συναίνεση απαιτείται μόνο για τους κανόνες του παιγνιδιού. Οχι για το παιγνίδι καθαυτό. Στη Βρετανία, όπου οι άνεργοι σχηματίζουν ουρές και οι τράπεζες εθνικοποιούνται με ταχύτατους ρυθμούς για να μην καταρρεύσει το σύστημα, ουδείς ζήτησε συναίνεση από τους Συντηρητικούς σε ό, τι αφορά την πολιτική των Εργατικών. Πριν από τρεις εβδομάδες οι δρόμοι της Βρετανίας γέμισαν με αφίσες των Τόρις που απεικόνιζαν ένα μωρό. Το σύνθημα με μεγάλα γράμματα ήταν: «Τα μάτια είναι του μπαμπά, η μύτη της μαμάς και το χρέος του Γκόρντον Μπράουν». Ουδείς τους κατηγόρησε ότι υπονομεύουν τη συναίνεση εν μέσω κρίσης και φυσικά ο Βρετανός πρωθυπουργός δεν έπαψε να ξεδιπλώνει την πολιτική του επειδή δεν συναινούν με την διόγκωση του χρέους οι Συντηρητικοί. Απαντες θεωρούν δεδομένο ότι δουλειά του ενός είναι να κυβερνά και των άλλων να αντιπολιτεύονται.

Ακόμη περισσότερο: σε αυτές τις κοινωνίες δεν υπάρχει η θεοποιημένη συναίνεση ούτε εντός των ίδιων των κομμάτων. Οταν έσκασε η φούσκα της «Λίμαν Μπράδερς» οι Ρεπουμπλικανοί βουλευτές καταψήφισαν το πρώτο πακέτο Μπους για τη στήριξη του τραπεζικού τομέα. Θεωρείται δεδομένο ότι ο πρόεδρος προτείνει και τα νομοθετικά σώματα συζητούν, κρίνουν, συμφωνούν ή απορρίπτουν. Ο Αμερικανός πρόεδρος δεν κλαψούρισε για την «έλλειψη συναίνεσης» που του χαλάει τα σχέδια για να σώσει την αμερικανική οικονομία. Σήκωσε τα μανίκια, τροποποίησε το σχέδιο σύμφωνα με τις απόψεις που εκφράστηκαν στα δύο νομοθετικά σώματα και τελικά το πακέτο βοήθειας πέρασε. Γι’ αυτό η δημοκρατία πρόκοψε σε αντίθεση με άλλα μονολιθικά καθεστώτα. Δεν κλείνει τα μάτια θεωρώντας ότι δεν υπάρχουν κοινωνικές και συνεπώς πολιτικές διαφορές. Τις εντάσσει σε ένα σύστημα επίλυσης: συγκρούονται οι απόψεις και τελικά η πλειοψηφία αποφασίζει ποιον δρόμο θα ακολουθήσει.

Η διαρκής επίκληση της κυβέρνησης για συναίνεση είναι άλλοθι απραξίας. Οπως δεν έλυσε το πρόβλημα της Ολυμπιακής διότι προφανώς δεν συναινούσαν οι πιλότοι της, έτσι και τώρα. Δεν θέλει να κάνει τίποτε, διότι θα έχει πολιτικό κόστος, και επιζητεί να την χειροκροτούμε γι’ αυτό.

Πέντε χρόνια "νέας διακυβέρνησης"...

Χάσαμε πια το κέφι μας...
Αρχίσαμε να ισορροπούμε
στην κλωστή της μελαγχολίας...

Τα "ορφανά του Σταλινισμού"! (Αλέκα, Αλέκος και Αλέξης)

Η ιστορικός Μαρία Μποντίλα στο βιβλίο της "Πολύχρονος να ζεις, μεγάλε Στάλιν" εξηγεί με μεγάλη διαύγεια τον τρόπο που η Ζαχαριαδική γραφειοκρατία προσπάθησε -στις ανατολικές χώρες- να καταστρέψει δύο γενιές κομμουνιστών.
Αναφέρεται στο "εκπαιδευτικό σύστημα" που οργανώθηκε στις "λαϊκές δημοκρατίες" μετά την ήττα του Δημοκρατικού Στρατού και στην προσπάθεια να οικοδομηθεί ο "νέος κομμουνιστής άνθρωπος", με θύματα τα παιδιά των πολιτικών προσφύγων. Τρία ήταν τα βασικά χαρακτηριστικά που έπρεπε να χαρακτηρίζουν το "νέο κομμουνιστή":
α) πλήρη αφοσίωση στη Ζαχαριαδική (τρομοκρατική) εξουσία
β) τυφλή πίστη στον σοβιετικό πατερναλισμό
γ) μίσος (σχεδόν γονιδιακό) για τη σοσιαλδημοκρατία.
Με αυτές τις σταθερές δηλητηριάστηκαν μαζικά στις "πατρίδες του υπαρκτού σοσιαλισμού" χιλιάδες ψυχές που αγωνίστηκαν, εξευτελίστηκαν και μαρτύρησαν από το μεταπολεμικό "εθνικό κράτος" της χώρας μας.
Το "έργο" του μίσους της κομμουνιστικής Αριστεράς για τη σοσιαλδημοκρατία και το μεταρρυθμιστικό κέντρο το βλέπουμε να παίζεται εδώ και δεκαετίες. Το είδαμε το '50 όταν το ΚΚΕ ταύτιζε τον Πλαστήρα με τον Παπάγου (το 1963 ο Γ.Γ. του ΚΚΕ Κολιγιάννης δήλωνε δημόσια: "αν ο Ζαχαριάδης ήταν σήμερα στην ηγεσία του ΚΚΕ θα επολέμα το Κέντρον κι όχι την ΕΡΕ!)...
Το είδαμε το 1986 με την εκλογή των Δεξιών δημάρχων σε Αθήνα, Πειραιά και Σαλονίκη. Το είδαμε το 1989 με την αισχρή αριστεροδεξιά συγκυβέρνηση, στις εκλογές του 2007, το βλέπουμε και τώρα καθημερινά!
Δυστυχώς, η σημερινή ηγεσία της "Αριστεράς" μονοπωλείται από τα "ορφανά του Σταλινισμού"! Την Αλέκα Παπαρήγα που θέλει να αποκαταστήσει τον Στάλιν, τον Αλαβάνο, πρώην ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ, και τον Τσίπρα που ανδρώθηκε στη μεγάλη της ΚΝΕ σχολή!
Η ισοπεδωτική εξίσωση των πολιτικών δυνάμεων ("όλοι ίδιοι είναι εκτός από μας") και η προσέγγιση της πολιτικής μέσα από το μανιχαϊστικό δίπολο "άσπρο-μαύρο", οδηγεί σε αδιέξοδα και επιστρέφει ως μπούμερανγκ στους εμπνευστές της. Όταν εθίζεις την κοινή γνώμη σε ισοπεδωτικές υπεραπλουστεύσεις, κάποια στιγμή θα πέσεις κι εσύ στο λάκκο που άνοιξες για τους άλλους. Έτσι, με την ίδια ανεγκέφαλη λογική που ταυτίζουν τη Ν.Δ. με το ΠΑΣΟΚ, οι ίδιοι τραγικοί πρωταγωνιστές ταυτίζουν τον Συνασπισμό με τους κουκουλοφόρους και το ΚΚΕ με τη Ν.Δ. και το ΛΑΟΣ!
Ακολουθεί το πιο παρατεταμένο χειροκρότημα της ιστορίας. Θέατρο Μπολσόι, 1937! Απολαύστε το...

Αξιοπιστία μηδέν!

Όταν η κυβέρνηση έπαιρνε πέρσι τα παράλογα και άδικα φορολογικά της μέτρα, επικαλούνταν τα εξής:

- τη διεθνή κρίση

- την κακή οικονομική πολιτική του ΠΑΣΟΚ μέχρι το 2004

- την φοροδιαφυγή των ελευθέρων επαγγελματιών

- την ανευθυνότητα του ΠΑΣΟΚ ("είσαι προστάτης των φοροφυγάδων κύριε Παπανδρέου", "πού θα βρείτε τα λεφτά αν καταργήσετε τα φορολογικά μας μέτρα;").

Αυτά έλεγαν οι υπουργοί της κυβέρνησης και οι βουλευτές της συμπολίτευσης τους καταχειροκροτούσαν όρθιοι!

Τώρα, που η κυβέρνηση πήρε πίσω τα φορολογικά της μέτρα, πρέπει να μας απαντήσει:

- έπαψε ποια να υπάρχει διεθνής οικονομική κρίση;

- έπαψε να φταίει η πολιτική του ΠΑΣΟΚ πριν το 2004;

- έγινε, πλέον, η κυβέρνηση προστάτης των φοροφυγάδων;

- πού θα βρει τα χρήματα που δεν θα εισπράξει, πλέον, από τα καταργούμενα φορολογικά μέτρα;

Βέβαια, οι φιλοκυβερνητικοί βουλευτές, θα ξαναχειροκροτήσουν όρθιοι την κατάργηση των μέτρων που ελήφθησαν με την ψήφο τους στη Βουλή και ανακοινώθηκαν υπό τον ήχο των χειροκροτημάτων τους πριν μερικούς μήνες...

Οι πρώτες 72 ώρες του Ομπάμα...

1) Το Γκουαντάναμο κλείνει. Απαγορεύονται τα βασανιστήρια ως ανακριτική μέθοδος. Κλείνουν οι φυλακές της CIA σε τρίτες χώρες.
2) Προωθείται στο Κογκρέσο η ψήφιση του νομοσχεδίου για την τόνωση της οικονομίας με δημόσιες επενδύσεις ύψους 825 δισ. δολαρίων
3) Κατάργηση των απαγορεύσεων Μπους για την επιστημονική έρευνα στα ανθρώπινα βλαστοκύτταρα που θα βοηθήσει στη θεραπεία χιλιάδων αναπήρων.
4) Σαφής προτεραιότητα της διπλωματίας ένατι της στρατιωτικής ισχύος. Συμβολική επίσκεψη στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ.
5) Προσπάθεια τήρησης ίσως αποστάσεων από Ισραήλ και Παλαιστινίους. Αναφέρθηκε στην "τραγική βία στη Γάζα και στο Νότιο Ισραήλ". Πρώτα επικοινώνησε τηλεφωνικά με τον Παλαιστίνιο Πρόεδρο και ύστερα με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό! Άμεση και ενεργή παρέμβαση στο Μεσανατολικό με τον ορισμό ως ειδικού απεσταλμένου του Τζορτζ Μίτσελ, που πρωταγωνίστησε στην ειρήνευση της Βόρειας Ιρλανδίας.
6) Οριστική αποχώρηση των στρατευμάτων απ' το Ιράκ.
7) Καθιέρωση της αρχής της "ανοιχτής διακυβέρνησης". Καταργείται η πλήρης μυστικότητα των ενεργειών των υπουργείων, των κρατικών οργανισμών, ακόμα και του Λευκού Οίκου.
8) Περιορισμός των ετήσιων απολαβών των στελεχών του Λευκού Οίκου.
9) Σπάει ο ομφάλιος λώρος των στελεχών του Λευκού Οίκου με τα λόμπι. Απαγόρευση στις μεγάλες εταιρείες να προσλαμβάνουν πρώην κυβερνητικούς αξιωματούχους ως μέσο εξασφάλισης προσβάσεων στα υψηλά κυβερνητικά κλιμάκια.
Οι τρεις πρώτες ημέρες του Ομπάμα στο Λευκό Οίκο αποτελούν πραγματικό κόλαφο για τη μίζερη, κομπλεξική ελληνική ψευδοαριστερά που όλα τα τσουβαλιάζει, όλα τα σφάζει και όλα τα μαχαιρώνει κάτω απ' το ισοπεδωτικό σταλινικό σύνθημα "όλοι ίδιοι είναι"!
Οι πρώτες ημέρες Ομπάμα αποτελούν και μια χρήσιμη πυξίδα για τον Γιώργο Παπανδρέου που θα κληθεί σύντομα να κυβερνήσει τη χώρα μας. Ο ελληνικός λαός δεν χρειάζεται μόνο κυβερνητική αλλαγή. Έχει άμεση ανάγκη ελπίδας, για να επιστρέψει το χαμόγελο στα χείλη μας.
Ήδη, το 62% των Αμερικανών, μέσα στη δίνη της οικονομικής κρίσης, δηλώνει "γεμάτο ελπίδα"! Την ίδια ώρα το 75% των Ελλήνων δηλώνει "απελπισμένο"...