Χαιρετίσματα στην εξουσία ...

Το «ΚΚΕ του Μανιαδάκη»!

2012-02-03T00:35:00.003+03:00

Αναμένοντας τη ριζική ανασυγκρότηση του πολιτικού μας συστήματος, αρπάζουμε την ευκαιρία για μερικές ιστορικές αναδρομές στο παρελθόν.
Και πάμε αρκετές δεκαετίες πίσω, στην εποχή του Μεταξά, όπου η Ασφάλεια είχε κατορθώσει να στήσει ένα «δικό της» ΚΚΕ!
Χρησιμοποιώντας αρχικά κάποιους κομμουνιστές-πράκτορές της, και στη συνέχεια κάποια δυσαρεστημένα στελέχη του κόμματος, αλλά και αγνούς παρασυρμένους ιδεολόγους, η Ασφάλεια έστησε το δικό της προβοκατόρικο κομματικό μηχανισμό.
Η ασφαλίτικη «Προσωρινή Διοίκηση» ανέπτυσσε φαινομενικά κομμουνιστική προπαγάνδα και δράση, εξέδιδε προκηρύξεις και το δικό της «Ριζοσπάστη»!
Στρατολογούσε μέλη, ίδρυε «παράνομες» οργανώσεις, ενεργούσε «επαναστατικά»!
Σκοπός της ήταν να μαντρώσει όλους τους κομμουνιστές και τους συμπαθούντες, και την κρίσιμη στιγμή να κλείσει την πόρτα της στρούγκας.
Στην περίπτωση αυτή θα έφταναν δύο χωροφύλακες για να τους φυλάνε...
Ήταν ένα φαινόμενο μοναδικό στα παγκόσμια χρονικά, που στέφθηκε με μεγάλη επιτυχία.
Αυτό που πέτυχε ο Μανιαδάκης και η Ασφάλειά του, δεν το κατόρθωσε ούτε ο Χίτλερ κι ο Μουσολίνι...

«Δεν βλάπτει»!

2012-01-21T22:30:00.002+03:00

Ο Κουμουνδούρος ορκίστηκε πρωθυπουργός δέκα φορές στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα.
Κάποια μέρα, ο γραμματέας του τον ενημερώνει πως ο τάδε πολιτικός του φίλος διορίστηκε στη δημόσια θέση που ζητούσε.
«Εύγε, εύγε», λέει ο πρωθυπουργός.
Αλλά ο γραμματέας, για να παινέψει τον πρωθυπουργικό φίλο, θεώρησε αναγκαίο να συμπληρώσει:
«Και ξέρετε; Ο φίλος σας διέθετε και τα τυπικά προσόντα...»
«Δεν βλάπτει», απάντησε ο Έλλην πρωθυπουργός!

Πώς ήταν η ζωή στην ... κατοχική Αθήνα;

2012-01-15T00:06:00.003+03:00

Όλη η περιοχή απ’ την Ομόνοια μέχρι το Μοναστηράκι ήταν γεμάτη μικροπωλητές.
Πρόσφεραν τα λεγόμενα «πολεμικά εδέσματα»: χάρτινα χωνάκια με λίγες ελιές, σταφίδες, διάφορα ζεστά ζουμιά άγνωστης προέλευσης και περιεχομένου, μικρούς κύβους από βούτυρο κλπ.
Στα πεζοδρόμια της οδού Αθηνάς έβλεπες ουρές από φουφούδες και υπαίθρια τηγάνια, σχάρες, φουφούδες, τετζερέδια και πιατάκια σερβιρίσματος με χαρουπόψωμο, κεφτέδες από βλίτα, πλιγούρι...
Στους καφενέδες πρόσφεραν το γνωστό... «μαυροζούμι»!
Γνήσιο καφέ σπάνια έβρισκες, και ήταν πανάκριβος. Οι τότε Αθηναίοι τον αποκαλούσαν «τίμιο»...
Στις εφημερίδες οι σεφ της εποχές πρόσφεραν ειδικές συνταγές για πεινασμένους: «Τα παιδάκια θα φάνε με ξεχωριστή όρεξη αυτόν το ζελέ από χόρτα. Αλλά και οι μεγάλοι θα ενθουσιαστούν»!

Τι περιμένουμε απ’ το 2012;

2012-01-06T17:55:00.002+03:00

Όχι και σπουδαία πράγματα.
Κατ’ αρχήν να μην πάμε χειρότερα από πέρυσι.
Και, κατά δεύτερο λόγο, να ισορροπήσει λίγο η ζωή μας.
Αλλά αυτό προϋποθέτει τον τερματισμό της αβεβαιότητας.
Να «κάτσει κάπου η μπίλια» και να μπορέσουμε να κάνουμε το κουμάντο μας.
Με άλλα λόγια, να ξεκαθαρίσει:
α) Αν θα πτωχεύσουμε ή όχι.
β) Αν θα μείνουμε στο ευρώ ή θα γυρίσουμε στη δραχμή.
γ) Ποια θα είναι τα ανελαστικά μας έξοδα (φόροι, εισφορές κλπ) σε ατομικό, οικογενειακό και επαγγελματικό επίπεδο.
δ) Αν και πότε θα γίνουν εκλογές.

Το «πρόσωπο» της χρονιάς!

2011-12-31T11:29:00.002+03:00

Ασυζητητί το ευρώ!

Αυτό το νόμισμα που μπήκε εντελώς ξαφνικά και απρογραμμάτιστα στη ζωή μας, χωρίς να υπάρχουν οι προϋποθέσεις και η ανάλογη πολιτική ηγεσία.
Που καταρρέει απ’ τα χρέη, τα ελλείμματα και τις ανισορροπίες των ευρωπαϊκών οικονομιών.
Κι αποτελεί πλέον την πιο επικίνδυνη ωρολογιακή βόμβα στον κόσμο...

Την ώρα που γεννιόντουσαν σχολάγανε οι μοίρες....

2011-12-24T12:51:00.002+03:00

Στον ηλεκτρικό για Καλλιθέα.
Δυο γυναικείες φωνές. Ψιλοκουβεντούλα.
Εγώ γυρισμένη την πλάτη, δεν βλέπω φάτσες.
Συζητούν για τιμές προϊόντων στα σούπερ-μάρκετ. Τα αγαπημένα τους δημητριακά, υγρό πλυντηρίου, τυρί διαίτης, χαρτί υγείας...
Τεντώνω αυτιά. Χρήσιμες πληροφορίες...
Κάποια στιγμή γυρίζω να τις δω.
Ξαφνιάστηκα. Δυο ωραία κορίτσια, το πολύ 20 χρονών, με τ’ ακουστικά iRhone κρεμασμένα στο λαιμό...
Εικόνα που δεν κόλλαγε στις κουβέντες τους.
Στην ηλικία τους εμείς συζητούσαμε για έρωτα, βιβλία, σινεμά, μαρξισμό...
Όχι για τιμές γκούντα!
Αυτές, επαρχιωτοπούλες φοιτήτριες, τα λεφτά των γονιών μετρημένα, το βάρος της πραγματικότητας μοιάζει ασήκωτο.
Γι’ αυτό και γαντζώνονται στο σουπερμαρκετικό σύμπαν τους...
Το όνειρο γι’ αυτές άρχισε γρήγορα να ξεφτίζει.
Αντί να μετρούν τηλέφωνα επίδοξων εραστών, σε μικρά χαρτάκια χωμένα κρυφά στις τσέπες τους απ’ την τσάρκα της προηγούμενης νύχτας, μετράνε τα ευρουδάκια του μπαμπά...
Άγριες εποχές!
Τους είπα κάτι αστείο που μου ’ρθε στο μυαλό.
Τώρα που το ξανασκέφτομαι, μου φαίνεται χοντράδα.
Σκάσαν στα γέλια.
Γέμισε το βαγόνι δροσιά...

Έτσι, για να θυμόμαστε...

2011-12-17T14:30:00.002+03:00

Ο δημοσιογράφος Παύλος Τσίμας είπε και έγραψε μια ενδιαφέρουσα ιστορία:
Την 1η Απριλίου 2009 κάλυπτε δημοσιογραφικά τη συνάντηση των G20.
Το απογευματάκι, εκεί που συνέτρωγε με κάποιους ξένους συναδέλφους του, του λένε: «Ξέρεις τι συζητούν τούτη την ώρα εκεί μέσα; Τη χρεοκοπία της Ελλάδας»!
Ο δικός μας ξαφνιάστηκε, αλλά όταν επέστρεψε στη χώρα μας το είπε δημόσια στην τηλεοπτική εκπομπή του.
Οπότε, την άλλη μέρα του τηλεφωνεί ο τότε Υπουργός Οικονομικών και του λέει: «Θα έπρεπε να ντρέπεσαι που παραπληροφορείς τον κόσμο»...
Και πάμε τώρα κάμποσα χρόνια πίσω, στο 1947, τότε που η Αμερική σχεδίαζε να μας στείλει δωρεάν οικονομική βοήθεια με το Σχέδιο Μάρσαλ.
Ο πρόεδρος Τρούμαν στέλνει στην Ελλάδα τον Πολ Πόρτερ για να συντάξει μια έκθεση για την οικονομία της χώρας μας.
Κι εκείνος, μεταξύ άλλων, έγραψε:
«Θα πρέπει να προσπαθήσουν τα αντιτιθέμενα πολιτικά κόμματα, όσα ενδιαφέρονται για τη διατήρηση της ελληνικής ανεξαρτησίας, να εξομαλύνουν τις διαφορές τους και να εργαστούν για το κοινό συμφέρον της χώρας τους. Αν δεν παύσει η εσωτερική πολιτική ένταση, η οικονομία της Ελλάδος είναι αδύνατον να αναρρώσει»...

Απ’ τον Αντρούτσο στον ... Παπαδήμο!

2011-12-10T20:02:00.001+03:00

Τέτοια πάνω-κάτω εποχή, πριν από 50 χρόνια, το Νοέμβρη του 1962, τέθηκε σε ισχύ η Συμφωνία Σύνδεσης της Ελλάδας με την ΕΟΚ.
Η Συμφωνία προέβλεπε τη σταδιακή άρση των τελωνειακών τειχών και τη χορήγηση στη χώρα μας ενός ποσού 125 εκατ. δολαρίων τα επόμενα πέντε χρόνια.
Μιλάμε για τεράστιο ποσό!
Από τότε άρχισε το ... «ροκάνισμα»!
Με αφορμή την υπογραφή της Συμφωνίας, ο ανταποκριτής των Τάιμς του Λονδίνου στην Αθήνα, έγραφε σχετικά:
«Οι Έλληνες κεφαλαιούχοι θα πρέπει να αφήσουν τη νοοτροπία του ταχέος και ασφαλούς πλουτισμού. Σήμερον κάνουν τοποθετήσεις εις ακίνητα με ασφαλή πρόσοδον 12%. Αν δεν μεταβάλλουν την τακτικήν των αυτή θα χάσουν την ευκαιρίαν δια παραγωγικάς επιχειρήσεις και θα εκτοπιστούν από ξένους επιχειρηματίες»!
Μάλιστα...
Ας πάμε τώρα και στο 1823, που ψηφίστηκε ο πρώτος και μόνος ελληνικός προϋπολογισμός κατά τη διάρκεια της επανάστασης και μέχρι την έλευση του Καποδίστρια.
Στην Επιτροπή Σύνταξής του συμμετείχαν 6 πολιτικοί κι 6 στρατιωτικοί, μεταξύ των οποίων κι ο Δυσσέας Ανδρούτσος, για τον οποίο η λαϊκή μούσα αποφάνθηκε τελεσίδικα:

«και τα πλατιά τα στήθια σου
τείχος χορταριασμένο»!

Η έκθεση της Επιτροπής ήταν μνημείο ολιγόλογης σοφίας: «τα έσοδα δεν θέλει εξισωθώσιν ποτέ με τα έξοδα»!
Στα έσοδα περιλαμβάνονταν οι προσφορές των επαρχιών σε λάδι, κρασί, σταφίδες, φρούτα και ... χαρούπια!
Στα έξοδα υπολογίζονταν οι δαπάνες για τα τσαρούχια των αγωνιστών, 300 δράμια ψωμί ημερησίως για τον καθένα, καθώς και η αναλογούσα ποσότητα κρασιού και ... ρακής!

Τι κατάλαβα 35 χρόνια που παρακολουθώ τις πολιτικές εξελίξεις...

2011-12-03T00:06:00.006+03:00

Από μικρό παιδάκι θυμάμαι τον εαυτό μου να παρακολουθεί στενά τις πολιτικές εξελίξεις και να διαβάζει φανατικά εφημερίδες.
Πέρασαν πια πολλά χρόνια, ψιλοωριμάσαμε, και μπορούμε να βγάλουμε κάποια ασφαλέστερα συμπεράσματα.
Τα οποία συνοψίζονται όλα σε μια ιστορία του Ναστραντίν Χότζα, που κάποτε διορίστηκε κατής (δικαστής) κι άρχισε να δικάζει την πρώτη του υπόθεση.
Εμφανίζεται ο πρώτος κατηγορούμενος κι αρχίζει να λέει την ιστορία του.
Κουνάει το κεφάλι ο Χότζας και του λέει «δίκιο έχεις».
Αμέσως μετά παίρνει το λόγο ο αντίδικος, και λέει τα ακριβώς αντίθετα πράγματα.
Ξανακουνάει το κεφάλι του ο Χότζας και του λέει «δίκιο έχεις».
Οπότε, πετάγεται απ’ το ακροατήριο κάποιος και διαμαρτύρεται: «Μα πώς είναι δυνατόν να έχουν και οι δύο δίκιο;».
«Κι εσύ δίκιο έχεις», του λέει ο Χότζας!

«Πλάτων Κρύας Βρύσης»!

2011-11-25T23:40:00.003+03:00

Τις προάλλες η Observateur δημοσίευσε μια ενδιαφέρουσα ιστοριούλα.
Το 1979, ο τότε Πρόεδρος της Γαλλίας, Ζισκάρ ντ’ Εστέν, πληροφορείται πως η Κομισιόν σκόπευε να παραπέμψει την είσοδο της Ελλάδας στην ΕΟΚ στο μακρινό μέλλον.
Τηλεφωνεί αμέσως στο γραφείο του Προέδρου της Κομισιόν, το σηκώνει ο ιδιαίτερος γραμματέας και εξηγεί στον Πρόεδρο πως η Ελλάδα έχει μεγάλο πρόβλημα ανταγωνιστικότητας και τυχόν πρόωρη ένταξή της θα είχε καταστροφικά αποτελέσματα για την οικονομία της.
Οπότε, ο Ζισκάρ του λέει το «φοβερό»: «ο Πλάτων δεν μπορεί να παίζει Β’ Εθνική»!
Κι έτσι, ο «Πλάτων Κρύας Βρύσης», από τη Β’ Κατηγορία (και βάλε) μπήκε στην ΕΟΚ, δηλαδή ανέβηκε στην Α’ Εθνική, και το 2001 μπήκε και στην ευρωζώνη, δηλαδή στους ομίλους του τζάμπιον λίγκ!
Και πού είναι το πρόβλημα; θα μου πείτε.
Το πρόβλημα είναι ότι συνέχισε να παίζει με παίχτες και με συστήματα Β’ Εθνικής.
Εξ ου και ο υποβιβασμός...

Καλορίζικη η νέα κυβέρνηση, αλλά ας μην γελιόμαστε...

2011-11-18T23:28:00.003+03:00

... μάλλον θα κάνει τη «βρώμικη δουλειά»!
Δηλαδή θα πάρει εκείνα τα μέτρα που δεν μπορεί μια μονοκομματική κυβέρνηση.
Ας θυμηθούμε, με την ευκαιρία, όλες τις μέχρι τώρα οικουμενικές κυβερνήσεις.
Το Μάιο του 1877 έχουμε την πρώτη κυβέρνηση εθνικής ενότητας με πρωθυπουργό τον Κωνσταντίνο Κανάρη.
Έχει ήδη ξεσπάσει ο ρωσοτουρκικός πόλεμος, και ο λαός απαιτεί να ταχθεί η Ελλάδα στο πλευρό των «ομόδοξων αδελφών μας»!
Σκοπός της κυβέρνησης ήταν, υποτίθεται, η πολεμική προετοιμασία της χώρας για να συμμετάσχει στον πόλεμο.
Τελικά, και κάτω απ’ τις πιέσεις της Αγγλίας, κάτσαμε στ’ αυγούλια μας, και η οικουμενική κυβέρνηση τερμάτισε το βίο της τον Γενάρη του 1887. Ακολουθεί η κυβέρνηση συνεργασίας υπό τον Αλέξανδρο Ζαΐμη, το 1926. Δυο χρόνια πριν η Ελλάδα είχε λάβει το λεγόμενο «προσφυγικό δάνειο», για την αποκατάσταση των μικρασιατών προσφύγων.
Μεταξύ των μέτρων λιτότητας που της επέβαλαν οι δανειστές της ήταν και η απόλυση 10.000 δημοσίων υπαλλήλων (τότε την έλεγαν «διαθεσιμότητα κι όχι «εφεδρεία»).
Οι κυβερνήσεις ανεβοκατέβαιναν, ο λαός ήταν εξοργισμένος, και επεχείρησε, μάλιστα, να εισβάλει στα Ανάκτορα στις 9 Σεπτεμβρίου!
Σαν πολλές ομοιότητες, δεν νομίζετε;
Το 1944, μετά την αποχώρηση των Γερμανών, σχηματίζεται κυβέρνηση «εθνικής ενότητας» με πρωθυπουργό τον Γεώργιο Παπανδρέου, με τη συμμετοχή και του ΕΑΜ.
Στην Ελλάδα καταφθάνουν και οι Άγγλοι, ως εγγυητές της ομαλής πορείας της χώρας, ως νέες δυνάμεις κατοχής... ποιος ξέρει; Οι υπουργοί του ΕΑΜ αποχωρούν, και τα Δεκεμβριανά αρχίζουν...
Τον Ιούλιο του 1974, μετά την πτώση της Χούντας, έχουμε νέα κυβέρνηση εθνικής ενότητας, με επικεφαλής τον Καραμανλή και μέλη της στελέχη της παλιάς ΕΡΕ, Ένωσις Κέντρου και στελεχών του αντιδικτατορικού αγώνα.
Βρέθηκε, όμως, αντιμέτωπη με τον Αττίλα ΙΙ, κι ο τότε πρωθυπουργός αποφάσισε να αποχωρήσουμε απ’ το στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ.
Τον Ιούνιο του 1989 έχουμε την κυβέρνηση συνεργασίας Νέας Δημοκρατίας και ΣΥΝασπισμού της Αριστεράς με πρωθυπουργό τον Τζαννή Τζανετάκη, και βασική αποστολή την παραπομπή του Ανδρέα Παπανδρέου στο Ειδικό Δικαστήριο.
Το Νοέμβριο γίνονται νέες εκλογές, κανένα κόμμα δεν κερδίζει αυτοδυναμία, και συγκροτείται η «οικουμενική» κυβέρνηση του Ξενοφώντα Ζολώτα.
Οι κυβερνήσεις συνεργασίας Τζανετάκη-Ζολώτα παραλίγο να αποτελέσουν την ταφόπλακα του ΚΚΕ. Το καημένο το κόμμα τρεις μήνες συμμετείχε στη διακυβέρνηση της χώρας και πληγώθηκε για πολλές δεκαετίες...

Να ξαναχτίσουμε τη χώρα μας... (Οδυσσέας Ελύτης)

2011-11-12T00:05:00.003+03:00

«Αν αποσυνδέσεις την Ελλάδα,
στο τέλος θα δεις να σου απομένουν
μια ελιά, ένα αμπέλι κι ένα καράβι.
Που σημαίνει:
μ’ άλλα τόσα την ξαναφτιάχνεις!»

Ο Γιώργος δεν είναι «τρελός», απελπισμένος είναι!

2011-11-04T22:34:00.001+03:00

Μέχρι την περασμένη Άνοιξη, τον Γιώργο τον στήριξα, και με το παραπάνω!
Αλλά τώρα ... μάς τέλειωσε.
Η απόφαση για το «δημοψήφισμα» ξεχείλισε το ποτήρι.
Κρίνοντας τα πράγματα περισσότερο ψύχραιμα, ερμηνεύω την αιφνιδιαστική αυτή επιλογή του ως εξής:
Ο Γιώργος, ζώντας από μέσα τα αδιέξοδα, θέλησε να προκαλέσει ένα διπλό σοκ:
Πρώτα, προς το εσωτερικό, όπου άρχισαν να γιγαντώνονται οι αντίρροπες και διαλυτικές τάσεις. Κι ως ένα βαθμό το πέτυχε, καθώς η κοινωνία αρχικά σάστισε, μούδιασε, πάγωσε...
Δεύτερον, θέλησε να προκαλέσει ένα σοκ στους «δανειστές» μας। Η Ελλάδα θα χρειαστεί κι άλλα πακέτα στήριξης. Κι ο Γιώργος θέλησε να παίξει έμμεσα το παιχνίδι του εκβιασμού. Είτε δέχεστε να μας βοηθήσετε χωρίς να απαιτείτε νέα «πακέτα λιτότητας», είτε ... αποθανέτω η ψυχή μας μετά των αλλοφύλων!
Αλλά η απελπισία είναι πάντα κακός σύμβουλος.
Οι συνθήκες δεν ήταν ευνοϊκές και ... ο ηγεμών έπεσε θύμα της τακτικής του!
Κι έτσι φτάσαμε σε πλήρες πολιτικό αδιέξοδο.
Κυβέρνηση δεν υπάρχει!
Ο Σαμαράς δεν εγκαταλείπει τις αρλούμπες για «επαναδιαπραγματεύσεις» και «άλλα μείγματα».
Και τα κόμματα της Αριστεράς συμπεριφέρονται σαν φοιτητικές παρατάξεις του ’80: να καταγράψουμε τις δυνάμεις μας, χωρίς να έχουμε καμία σοβαρή πρόταση...
Ίσως ο Λουκάς Παπαδήμος να είναι μια κάποια λύση...

Τι θα έλεγαν για τα χάλια μας οι αρχαίοι Φιλόσοφοι;

2011-10-28T13:30:00.001+03:00

Ο Πλάτωνας στους «Νόμους» του απαγορεύει να ζητήσει κάποιος νερό απ’ το πηγάδι του γείτονα, αν προηγουμένως δεν αποτύχει να βρει νερό στο δικό του χωράφι.
Ας ψηφίσουμε κι εμείς ένα νόμο που να απαγορεύει στους ανθρώπους να δανείζονται, αν προηγουμένως δεν έχουν εξαντλήσει τη δική τους περιουσία και τις δικές τους δυνάμεις.
Ο Κάτων, όταν κάποτε συνάντησε έναν σκατόψυχο ηλικιωμένο, τον ρώτησε: «Γιατί άνθρωπέ μου στα πολλά κακά των γηρατειών προσθέτεις και τη ντροπή της μοχθηρίας;».
Αν ζούσε τα τελευταία 30 χρόνια στη χώρα μας ο Κάτων, θα μας ρωτούσε: «γιατί στα πολλά κακά της φτώχειας σας, προσθέτετε τις ταλαιπωρίες και την εξάρτηση του δανεισμού;».
Και, για να το πούμε λαϊκότερα: «Δεν μπορείτε να κουβαλήσετε την κατσίκα, γιατί φορτώνετε στους ώμους σας και το βόδι;».
Ας αναφέρουμε και μερικά ακόμη παραδείγματα απ’ τους αρχαίους μας σοφούς:
α) Ο Θηβαίος Κράτης, αν και δεν είχε κανέναν δανειστή να τον πιέζει, μη μπορώντας ν’ αντέξει τις καθημερινές σκοτούρες και μέριμνες, εγκατέλειψε την περιουσία του, αξίας οκτώ ταλάντων, φόρεσε ένα παλιόρουχο, πήρε κι ένα δερμάτινο σακούλι, και βρήκε καταφύγιο στη φτώχεια και στη φιλοσοφία...
β) Ο Αναξαγόρας άφησε χωρίς κανέναν δισταγμό την καλλιεργήσιμη γη του να γίνει βοσκοτόπι.
γ) Ο λυρικός ποιητής Φιλόξενος, που είχε πολύ πλούτο σε μια σικελική αποικία, βλέποντας να βασιλεύει γύρω του η τρυφή, η ηδυπάθεια και η αμουσία, είπε: «μα τους Θεούς, απ’ το να χαθώ εγώ εξαιτίας αυτών των αγαθών, καλύτερα να χάσω εγώ αυτά!»...
Και κλείνουμε με τον Πλούταρχο, που μας δίνει την εξής συμβουλή: «Παράτησε τα περιττά που σε υποδουλώνουν, κι αρκέσου στα λίγα και ουσιώδη που σ’ αφήνουν ελεύθερο»!

Το θέατρο του παραλόγου...

2011-10-18T15:23:00.000+03:00

Επιστρέφοντας στην Αθήνα ξαναβρέθηκα στο θέατρο του παραλόγου!
Δε λέω... καλό το εργάκι, με ενδιαφέρουσα πλοκή, κι όπως δείχνουν τα πράγματα θα έχει πολύ σασπένς!
Ευχαρίστως θα το παρακολουθούσα απ’ την αρχή μέχρι το τέλος.
Αλλά το εισιτήριο είναι πανάκριβο, γμτ μου...

Κάντο όπως οι «χαζοκούμπαροι»;

2011-10-07T22:39:00.001+03:00

Τα «παιχνιδάκια» που παίζουν οι Κύπριοι στην Ανατολική Μεσόγειο δεν μου αρέσουν καθόλου!
Κι εξηγούμαι για να μην παρεξηγηθώ:
Η Ελλάδα και η Κύπρος, καλώς ή κακώς, είναι «καταδικασμένες» να ζήσουν με γείτονα την Τουρκία.
Συνεπώς, αν θέλουν σε βάθος χρόνου να ζήσουν ειρηνικά και να ευημερήσουν, πρέπει να εδραιώσουν μαζί της σχέσεις φιλίας και συνεργασίας, στη βάση του αμοιβαίου σεβασμού και της ισοτιμίας. Ένα, λοιπόν, το κρατούμενο.
Οι Κύπριοι νομίζουν πως θα στριμώξουν τους Τούρκους, βάζοντας στο «παιχνίδι» το Ισραήλ, τις ΗΠΑ, τους Ρώσους, τους Άγγλους κλπ.
Μιλάμε για «χοντρό» παιχνίδι, με «μεγάλους παίχτες»! Κι η εμπειρία λέει πως αν το βατράχι βουτήξει στο λάκκο που τσακώνονται τα βουβάλια, το πιθανότερο είναι να βρεθεί τσαλαπατημένο...
Τα κράτη αυτά, που με υπερηφάνεια οι Κύπριοι μπάζουν στο σπίτι τους, λειτουργούν ως «νταβατζήδες»!
Απ’ τη μια μεριά προσφέρουν «προστασία» (με το αζημίωτο, πάντα), κι απ΄την άλλη υποδαυλίζουν συνεχώς την τουρκική επιθετικότητα! Για τον απλούστατο λόγο πως όσο πιο επιθετική και επικίνδυνη γίνεται η Τουρκία, τόσο περισσότερο ανάγκη θα τους έχεις, με τις ανάλογες συνέπειες...
Τα συμφέροντα αυτών των κρατών είναι ευμετάβλητα!
Χθες υποστήριζαν την Τουρκία, σήμερα εσένα, αύριο κανέναν και μεθαύριο πάλι την Τουρκία!
Καθώς, λοιπόν, εσύ κυρά-Κύπρο, τσαμπουκαλεύσαι άγρια με ξένες πλάτες, όταν θα χάσεις τις πλάτες (γιατί κάποτε σίγουρα θα γίνει κι αυτό), κι οι Τούρκοι σε βρουν μπόσικη, θα σε ξεσκίσουν!
Μην αμφιβάλλεις γι’ αυτό...
Κάποια λεβεντόπαιδα εδώ στην Ελλάδα ζήλεψαν την «κυπριακή μαγκιά» και σκέφτονται να κάνουν τα ίδια στο Αιγαίο!
Μιλάω κυρίως για κάτι ψευτοπαλικαράδες που βρίσκονται στο πλευρό του Σαμαρά απ’ την εποχή της «Πολιτικής Άνοιξης».
Μαθαίνω πως στήνουν το εξής σενάριο:
«Κερδίζουμε τις εκλογές με σύνθημα την επαναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου, τη μείωση των φόρων και την αύξηση των χαμηλών συντάξεων. Η τρόικα δεν πρόκειται να κάνει καμία υποχώρηση, οπότε οι υποσχέσεις θα εγκαταλειφθούν με το επιχείρημα πως... έτσι όπως τα ’κανε το ΠΑΣΟΚ δεν έχουμε περιθώρια βελτιώσεων. Το επιχείρημα δεν περνάει, κι ο κόσμος είναι έτοιμος να μας φάει! Οπότε, εμείς κηρύσσουμε μονομερώς την ΑΟΖ στο Αιγαίο, και το παίζουμε ήρωες και πατριώτες. Η Τουρκία αντιδρά και στήνεται στο Αιγαίο σκηνικό πολέμου! Την ώρα που πάνω απ’ τα νησιά θα γίνονται πραγματικές αερομαχίες, ποιος θ’ ασχολείται με τις προεκλογικές υποσχέσεις της κυβέρνησης;»...

Πατησίων και Γλάσδωνος γωνία...

2011-10-01T23:33:00.001+03:00

Κάθε μέρα περνάω απ’ το σημείο τούτο.
Όχι μόνο γω. Χιλιάδες Αθηναίοι.
Καθόμαστε στα τραπεζάκια, κάτω απ’ τις τέντες του πεζόδρομου, παραγγέλνουμε τα καφεδάκια μας και διαβάζουμε τις αθλητικές μας εφημερίδες...
Κανείς δεν δίνει σημασία στην επιγραφή:
«Εδώ ήταν στην Κατοχή 1941-1944 το Αρχηγείο της Ναζιστικής ΕΣΠΟ. Ανατινάχθηκε στις 20-9-1942 απ’ την αντιστασιακή οργάνωση ΠΕΑΝ ― Πανελλήνια Ένωση Αγωνιζόμενων Νέων».
Και λίγο πιο πέρα, η προτομή του Κώστα Περρίκου, απόστρατου αξιωματικού της Αεροπορίας, αρχηγού του ένοπλου σκέλους της Οργάνωσης.
Αυτός, με λίγους συντρόφους του, μπουρλιώτιασε το κτίριο την ώρα που συνεδρίαζε η φιλοναζιστική ελληνική οργάνωση ΕΣΠΟ, Κυριακή μεσημέρι στις 12.
Απολογισμός: νεκροί 8 Γερμανοί αξιωματικοί και 49 στρατιώτες, καθώς και 23 Έλληνες συνεργάτες τους, μαζί με τον αρχηγό τους Σπύρο Στεροδήμο.
Η ΠΕΑΝ, δυστυχώς, εξαρθρώθηκε σε δυο μήνες.
Τα ηγετικά της στελέχη εκτελέστηκαν.
Μαζί τους και ο Περρίκος.
Την ώρα της εκτέλεσης, στράφηκε προς τους Γερμανούς αξιωματικούς και είπε:
«Είμαι Έλλην αξιωματικός και έκανα το καθήκον μου!»
Εκείνοι, τον χαιρέτησαν στρατιωτικά και διέταξαν «πυρ!»...

Οι απολυμένοι της «Αριστεράς»!

2011-09-23T22:53:00.001+03:00

Οι ευθύνες των δυο κομμάτων εξουσίας είναι τεράστιες.
Αλλά μεγάλες είναι και οι ευθύνες των κομμάτων της «Αριστεράς».
Που, σημειωτέον, αποδεικνύονται απ’ τους πιο σκληρούς και ανάλγητους εργοδότες!
Ήδη στον σταθμό «902 Αριστερά» του ΚΚΕ έχουν απολυθεί πάνω από 20 εργαζόμενοι! Κι όπως καταγγέλλουν οι ίδιοι, βίωσαν κλίμα τρομοκρατίας, προσπάθεια φίμωσης των εκπροσώπων τους και εξευτελισμό της προσωπικότητάς τους...
Όσο για το σταθμό του ΣΥΡΙΖΑ, «Στο Κόκκινο», οι εργαζόμενοι πληρώνονται «στη χάση και στη φέξη», κι όπου να ’ναι έρχονται και απολύσεις...
Τα δυο κόμματα επικαλούνται οικονομική στενότητα λόγω μείωσης της κρατικής επιχορήγησης στα κόμματα!
Με άλλα λόγια, ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ θέλουν να καταλύσουν τους υφιστάμενους κρατικούς θεσμούς, με κρατικά λεφτά!
Πάει και τέλειωσε! Αυτά μόνο στην Ελλάδα γίνονται...

Με καθυστέρηση 30 ετών λέγονται οι «μεγάλες αλήθειες»!

2011-09-17T23:17:00.002+03:00

Στην ομιλία του στη Σαλονίκη, ο πρωθυπουργός είπε μια φρασούλα που οι δημοσιογράφοι δεν της έδωσαν ιδιαίτερη σημασία.
Είπε: «αν εφαρμοστεί η συμφωνία της 21ης Ιουλίου, για πρώτη φορά τα τελευταία 30 χρόνια θα είναι διαχειρίσιμο το δημόσιο χρέος μας»!
Με άλλα λόγια μας είπε πως:
α) τόσα χρόνια τα κόμματα εξουσίας γνώριζαν πως υπήρχε ένα ανεξέλεγκτο χρέος κι αυτά συνέχιζαν να το αυγαταίνουν, κι από πάνω μας κορόιδευαν για «ισχυρές Ελλάδες» και «θωρακισμένες οικονομίες», και β) από κοντά και τα δύο κόμματα της «ψυχασθενικής αριστεράς» που σιγοντάριζαν κάθε ανεδαφικό διεκδικητισμό κι έκαναν κι αυτά ιδεολογία τους το εθνικό σύνθημα «δώσε και μένα μπάρμπα»!

«Δώσε και σε μένα μπάρμπα»! (Φέτος δεν πάμε ΔΕΘ)

2011-09-11T23:43:00.002+03:00

Δεν υπερβάλλω καθόλου: το μισό και βάλε δημόσιο χρέος μας έχει εξαγγελθεί στις Δ.Ε.Θ.!
Οι «καλοί» μας πρωθυπουργοί ένιωθαν την υποχρέωση, κάθε φορά που ανέβαιναν το Σεπτέμβρη στη Σαλονίκη, να εξαγγείλουν κι από ένα «φιλολαϊκό πακέτο μέτρων»!
Αυξήσεις σε συντάξεις και μισθούς, φοροαπαλλαγές, φαραωνικά έργα...
Και τα βράδια, με τις μοντέλες αγκαλιά, τα κυβερνητικά στελέχια, γλεντοκοπούσαν ελληναράδικα!
Κάπως έτσι φτάσαμε να μην παράγουμε τίποτ’ άλλο εκτός από χρέη.
Και χωρίς να το καταλάβουμε, έγινε όλ’ η χώρα ένα σοβιετικό εργοστάσιο, αντιπαραγωγικό και κρατικοδίαιτο.
Γύρω-γύρω όλοι, και στη μέση το κρατικό πουγκί!
Όλοι με το χέρι απλωμένο ήμασταν, και «δώσε κι εμένα μπάρμπα»!
Κάθε αξιοπρεπής γονιός έπρεπε να μεριμνήσει για δυο πράγματα: α) να σπουδάσει κάπου τα παιδιά του, και β) να έχει κάποιον βουλευτή κολλητό για να τα διορίσει στο Δημόσιο...
Πριν 25 χρόνια, στο πρώτο έτος της Νομικής, γνώρισα μερικά απ’ τα καλύτερα μυαλά της γενιάς μου.
Και σήμερα τους βλέπω σκυμμένους, κρυμμένους απ’ τη ζωή, δεν ερωτοτροπούν, δεν φλερτάρουν, δεν επιτίθενται, δεν διεκδικούν...
Μόνο μετρούν τα ένσημα, και γκρινιάζουν! Γκρινιάζουν συνεχώς και για τα πάντα.
Έχουν ηττηθεί χωρίς να ρίξουν ούτε μια τουφεκιά...
Κοιτάζω και τους πιτσιρικάδες, τη φρεσκαδούρα της ζωής.
Αναδεύουν νωχελικά το φρέντο και κενώνουν το νου από λογισμούς!
Κόμη στιλβωμένη με τζελ, γυαλιά για το ηλιόφως, στο τραπεζάκι αγρυπνούν τα κινητά, τα κλειδιά, τα τσιγάρα, τα δελτία στοιχημάτων και οι αθλητικές.
Νωχελικοί και ήρεμοι. Άγνοια κινδύνου ή μια άλλη βιοσοφία;
Πάντως δεν κρύβεται η αμεριμνησία, η οκνηρία, η χαμηλή φιλοδοξία, η αστήρικτη αυτοπεποίθηση, η εξωστρέφεια στην παρέα και η εσωστρέφεια σε όλα τ’ άλλα...
Είμαστε τέκνα του «έχει ο Θεός», του «και αύριο μέρα είναι», γουστάρουμε τις αψιμαχίες χωρίς ρίσκα, και όταν περνάμε από καμιά εκκλησία κάνουμε το σταυρό μας να ’χει ο Θεός καλά τους γέρους μας, για να τους μασάμε τις συνταξούλες τους...

«Ισχυρή Ελλάδα» και «θωρακισμένη οικονομία»...

2011-09-02T23:24:00.003+03:00

Οι χώρες διακρίνονται σε πέντε κατηγορίες:
Α) Σ’ αυτές που είναι φτωχές και το ξέρουν. Στα κράτη, π.χ., της υποσαχάριας Αφρικής οι άνθρωποι έχουν πολύ χαμηλά εισοδήματα, καλύπτουν μόνο τις στοιχειώδεις ανάγκες τους, αλλά παλεύουν με τις περιορισμένες υποδομές τους ν’ αυξήσουν τις εξαγωγές και να ξεφύγουν απ’ την απελπιστική φτώχεια.
Β) Σ’ αυτές που πλουτίζουν με γοργούς ρυθμούς, αλλά νομίζουν πως είναι ακόμη φτωχές. Τέτοια είναι και η Τουρκία. Παρά την γρήγορη ανάπτυξή τους, οι κοινωνίες των χωρών αυτών παραμένουν συντηρητικές, οι συνθήκες εργασίας είναι πολύ σκληρές και τα νομίσματά τους υποτιμημένα.
Γ) Σ’ αυτές που είναι πλούσιες και το ξέρουν. Όπως ο Καναδάς και η Γερμανία. Η ανάπτυξή τους παραμένει υψηλή, αλλά ταυτόχρονα αυξάνονται η κατανάλωση και οι εισαγωγές.
Δ) Σ΄αυτές που γίνονται όλο και φτωχότερες, αλλά νομίζουν πως παραμένουν πλούσιες. Τέτοιες είναι οι ΗΠΑ, η Βρετανία, η Γαλλία και η Ιταλία. Το κατά κεφαλήν εισόδημα μειώνεται, αλλά δυσκολεύονται να μειώσουν τις δαπάνες τους.
Ε) Σ’ αυτές που έχουν εδώ και χρόνια καταρρεύει, αλλά αργούν πολύ να το αποδεχτούν.
Τέτοια είναι και η Ελλάδα. Που απ’ το 2007 έχει ουσιαστικά πτωχεύσει, και οι πολιτικοί της παραμύθιαζαν το λαό περί ... «ισχυρής Ελλάδας», «θωρακισμένης οικονομίας» και «λεφτά υπάρχουν»!

Σε αναμονή των πολιτικών εξελίξεων!

2011-08-28T00:04:00.000+03:00

Νομίζω πως ήρθε η ώρα να αποφορτιστούμε ιδεολογικά!
Να μηδενίσουμε το κοντέρ και να επαναξιολογήσουμε τα πάντα από μηδενική βάση.
Χωρίς προκαταλήψεις και ιδεολογικές παρωπίδες.
Το πολιτικό σύστημα της χώρας μας σύντομα θα επανοικοδομηθεί εκ θεμελίων.
Μέχρι τότε, η προσωρινή πολιτική στέγη του Ασκάρ θα είναι η ... «Δράση»!

Αβραάμ Μπεναρόγια: ο πρωτοπόρος σοσιαλιστής που πέθανε σιωνιστής!

2011-08-20T22:57:00.003+03:00

Ο Αβραάμ, εβραϊκής καταγωγής, γεννήθηκε το 1887 στο Βιδίνι της Βουλγαρίας και διαμορφώθηκε ιδεολογικά μέσα από τις τάξεις του βουλγάρικου σοσιαλιστικού κινήματος.
Το κανονικό του επάγγελμα ήταν δάσκαλος αλλά δούλεψε και σαν καπνεργάτης και τυπογράφος.
Το 1908 τον βρίσκει στην πολυεθνική Σαλονίκη, πρωταγωνιστή ενός πρωτοφανούς απεργιακού κινήματος που συντάραξε όλη τη Μακεδονία.
Είναι η χρονιά που ο Μπεναρόγια ιδρύει μια Λέσχη για τη διάδοση των σοσιαλιστικών ιδεών στους Ισραηλίτες εργάτες της πόλης, που τότε αποτελούσαν την πλειοψηφία του μακεδονικού προλεταριάτου!
Η Λέσχη αυτή μετατρέπεται τον επόμενο χρόνο σε "Εργατικό Σύνδεσμο Θεσσαλονίκης" που ενώνεται με το σλαβόφωνο "Σοσιαλιστικό Κέντρο" και δημιουργούν την "Φεντερασιόν" (Εργατική Σοσιαλιστική Ομοσπονδία Θεσσαλονίκης) στην οποία προσχωρούν Έλληνες και μουσουλμάνοι εργάτες.
Ο Μπεναρόγια διώκεται απ' τους Νεότουρκους, κατεβαίνει στην Αθήνα το 1911 και έρχεται σε επαφή με τις σοσιαλιστικές κινήσεις του Γιαννιού και του Δρακούλη.
Το 1917 πρωτοστατεί στην ίδρυση της ΓΣΕΕ και το 1918 στην ίδρυση του ΣΕΚΕ, που μετεξελίχθηκε σε ΚΚΕ, απ΄το οποίο διαγράφηκε το 1924.
Την περίοδο 1940-1945 βρίσκεται σε στρατόπεδα συγκέντρωσης της Γερμανίας, ενώ το 1946 συνεργάζεται, στα πλαίσια της Σοσιαλιστικής Εργατικής Ένωσης, με τον Καζαντζάκη, Τερζάκη, Πουλιόπουλο κ.ά.
Σταδιακά αρχίζει να ασχολείται εντονότερα με το όραμα της δημιουργίας εβραϊκού κράτους!
Γίνεται θαυμαστής των σιωνιστών ηγετών Μπεν Γκουριόν και Μπεν Τσβι...

Με τη βοήθεια του δεύτερου απέκτησε περίπτερο στη Χολόν, ένα προάστιο του Τελ Αβίβ, όπου και πέθανε το 1979.
Η περίπτωση του μου θυμίζει κάποιους Έλληνες γραφικούς "αριστερούληδες" και "πρώην αναρχικούς" που από αντιφασίστες-αντιστασιακοί μετατράπηκαν σε παρανοϊκοί εθνικιστές φανφαρόνοι...

Μονή Φιλοσόφου - Δημητσάνα (Ο μύθος του "Κρυφού Σχολειού")

2011-08-13T13:38:00.003+03:00

Περιδιαβαίνοντας τα ιστορικά μοναστήρια του Μωριά, έρχομαι αντιμέτωπος με όλους τους εθνικούς και θρησκευτικούς μύθους των τελευταίων 200 ετών.
Με κλασικότερο αυτόν του "κρυφού σχολειού"!
Κάθε υπόγεια αποθήκη ή πλυσταριό βαφτίζεται και πλασάρεται ως "κρυφό σχολειό της τουρκοκρατίας".
Κι ας έχει αποδείξει η σύγχρονη ιστορική έρευνα πως "κρυφό σχολειό" δεν υπήρξε ποτέ! Για τον απλούστατο λόγο πως ποτέ οι οθωμανικές αρχές δεν απαγόρευσαν την εκπαίδευση των υπόδουλων υπηκόων τους...
Ο μύθος αυτός θα μπορούσε να θεωρηθεί ακίνδυνος. Ίσως και χαριτωμένος.
Γίνεται όμως επικίνδυνος απ΄ τη στιγμή που τον επικαλείται η Εκκλησία προκειμένου να διεκδικήσει πρωτεύοντα ρόλο και λόγο στην εκπαίδευση των παιδιών μας!
Η "λογική" της Εκκλησίας είναι πρωτοφανής: "η ελληνική γλώσσα σώθηκε χάρι στα κρυφά σχολειά που λειτούργησαν επί τουρκοκρατίας σε εκκλησιές και μοναστήρια, οπότε η Εκκλησία πρέπει να συναποφασίζει με την πολιτεία για τα εκπαιδευτικά θέματα"!
Ανάλογης "σοβαρότητας" είναι και το επιχείρημα σύμφωνα με το οποίο "δεν πρέπει να αφαιρεθούν τα προνόμια της Εκκλησίας γιατί αυτή πρωτοστάτησε στον αγώνα του '21"!
Στην επανάσταση του 1821 συμμετείχαν όλες σχεδόν οι κοινωνικές και επαγγελματικές τάξεις των Ελλήνων.
Όμως, μόνο η Εκκλησία έχει το θράσος να επικαλείται την τότε προσφορά της (πραγματική ή ανύπαρκτη) για να διαιωνίζει τα προκλητικά της προνόμια.
Φαντάζεστε τους αγρότες να λένε "εμείς σηκώσαμε το κύριο βάρος της επανάστασης, άρα δικαιούμαστε να επιδοτούμαστε κάθε χρόνο με τον μισό προϋπολογισμό του κράτους";
Ή τους εφοπλιστές να απαιτούν να μην γίνεται κανένας έλεγχος στα πλοία τους, να μην φορολογούνται και να τους επιτραπεί το λαθρεμπόριο "επειδή στον αγώνα έκαναν μεγάλες θυσίες";

Δώδεκα πράγματα που πρέπει να ξέρουμε για τη δικτατορία του Μεταξά (Β’)

2011-08-06T12:27:00.002+03:00

6) Το καθεστώς της 4ης Αυγούστου ήταν προσωποπαγές. Ο Μεταξάς δεν είχε την ακτινοβολία του Βενιζέλου κι αισθανόταν κόμπλεξ με την εξωτερική του εμφάνιση που θύμιζε περισσότερο επαρχιώτη ειρηνοδίκη παρά εθνικό ηγέτη. Γι' αυτό και επιζητούσε τον λαϊκό θαυμασμό και λατρεία.
Ο προπαγανδιστικός μηχανισμός του τον προέβαλλε ως "πατέρα του έθνους", "θεόπνευστο ηγέτη", "πρώτο εργάτη", "πρώτο αγρότη" κ.λπ.
7) Ιδεολογικά η μεταξική δικτατορία συγγένευε με τα φασιστικά καθεστώτα της Γερμανίας και Ιταλίας. Απέβλεπε στη δημιουργία του λεγόμενου "τρίτου ελληνικού πολιτισμού" που θα συνδύαζε τα πλεονεκτήματα της αρχαίας Ελλάδας (τέχνη, επιστήμες κ.λπ) και του Βυζαντίου (χριστιανική θρησκεία).
8) Μεγάλη προτεραιότητα δόθηκε στον προσεταιρισμό της νεολαίας. Η ίδρυση της Ε.Ο.Ν. (Εθνική Οργάνωση Νεολαίας) απέβλεπε στη δημιουργία των προϋποθέσεων για την μακροημέρευση του καθεστώτος. Η ΕΟΝ το 1940 ξεπέρασε το 1 εκατομμύριο μέλη. Οι περισσότεροι ήταν μαθητές και φοιτητές που η συμμετοχή τους στην Οργάνωση ήταν σχεδόν υποχρεωτική.
Πάντως, το μιλιταριστικό και εθνικιστικό πνεύμα της ΕΟΝ έστρωσε το έδαφος για το γιγάντωμα της ΕΑΜικής ΕΠΟΝ επί Κατοχής. Η ΕΠΟΝ, εκτός απ' την ομοιότητα στο όνομα, κληρονόμησε και πολλά κουσούρια απ' την ΕΟΝ. Ένα απ' αυτά ήταν και η υποχρέωση των μελών της να ενημερώνουν την Οργάνωση για τα πρόσωπα με τα οποία συνδέονταν ερωτικά...
9) Στα θετικά του καθεστώτος ήταν η επιτυχημένη προσπάθεια να ανυψώσει το εθνικό φρόνημα του λαού ενόψει του επερχόμενου πολέμου. Στα πλαίσια αυτά κυνηγήθηκε το ρεμπέτικο τραγούδι, οι αμανέδες, η χασισοποτία, η ουζοποτία και ο κουτσαβακισμός. Ο λαός έπρεπε να διασκεδάζει μόνο με δημοτικά και εθνικά τραγούδια και μουσικές...
10) Ο Μεταξάς κατέβαλε προσπάθειες να μειώσει τις κοινωνικές αντιθέσεις. Επί των ημερών του η οχτάωρη εργασία εφαρμόστηκε παντού και άρχισε να λειτουργεί το ΙΚΑ που είχε μεν θεσπιστεί απ' τις βενιζελικές κυβερνήσεις αλλά ήταν ακόμα "στα χαρτιά"...
11) Στην οικονομία προωθήθηκε η "αγροτοποίηση" της οικονομίας (ο Μεταξάς θεωρούσε την καλλιέργεια της γης "ιστορική φυλετική ανάγκη"). Αγροτικά χρέη χαρίστηκαν, οι τιμές των αγροτικών προϊόντων στηρίχθηκαν, η μικρή αγροτική οικονομία ενισχύθηκε και προωθήθηκε η εντατικοποίηση της καλλιέργειας.

Δώδεκα πράγματα που πρέπει να ξέρουμε για τη δικτατορία του Μεταξά (Α)

2011-07-30T12:57:00.002+03:00

1) Πώς φτάσαμε στην 4η Αυγούστου 1936; Το βενιζελικό κίνημα της 1ης Μαρτίου 1935 αποτυγχάνει και το Νοέμβριο επιστρέφει στην Ελλάδα ο βασιλιάς Γεώργιος Β'. Οι βενιζελικοί αποδέχονται την παλινόρθωση του μονάρχη με αντάλλαγμα την αμνήστευση των κινηματιών.
Το Κόμμα των Φιλελευθέρων στηρίζει την κυβέρνηση Δεμερτζή, με υπουργό στρατιωτικών των Ιωάννη Μεταξά. Όταν πεθαίνει ο Δεμερτζής, η Βουλή με συντριπτική πλειοψηφία αποφασίζει στις 26 Απριλίου 1936 την ανάθεση της εξουσίας στον Μεταξά και τη διακοπή των εργασιών της μέχρι της 30 Σεπτεμβρίου.
Στις 4 Αυγούστου 1936 ο Μεταξάς, με τη συνεργασία του Βασιλιά και πρόσχημα τον "κομμουνιστικό κίνδυνο", διαλύει οριστικά τη Βουλή και αναστέλλει τα άρθρα του Συντάγματος που αναφέρονταν στα ατομικά δικαιώματα και τις ελευθερίες. Η δικτατορία αρχίζει...
2) Η δικτατορία Μεταξά δεν ήταν στρατιωτική. Ο στρατός στήριζε το καθεστώς αλλά δεν κυβερνούσε όπως την επταετία 1967-1974. Ο Μεταξάς ήταν συνειδητά αντικοινοβουλευτικός, αντιδημοκρατικός και αντιφιλελεύθερος.
3) Το καθεστώς είχε δύο βασικούς πόλους εξουσίας: α) τον Βασιλιά Γεώργιο, που έλεγχε τον στρατό, την εξωτερική πολιτική και τις διεθνείς σχέσεις της χώρας. Ήταν πιστός φίλος της Αγγλίας. β) τον Μεταξά που έλεγχε την προπαγάνδα, τους μηχανισμούς καταστολής και την εσωτερική πολιτική.
4) Η χώρα από το 1932 ήταν επίσημα χρεοκοπημένη και εξαρτημένη απ' την Αγγλία. Βρετανοί ομολογιούχοι κατείχαν το 70% του εξωτερικού μας χρέους. Οι Άγγλοι έλεγχαν το δίκτυο τηλεπικοινωνιών της χώρας με το εξωτερικό, τον ηλεκτροφωτισμό και της ηλεκτρικές συγκοινωνίες της Αθήνας καθώς και το εργοστάσιο συναρμολόγησης πολεμικών αεροπλάνων στο Φάληρο.
Μέχρι το φθινόπωρο του 1940 η Αγγλία, στα πλαίσια της πολιτικής του "κατευνασμού", υποχρέωσε την Ελλάδα να μην προκαλεί την Ιταλία. Γι' αυτό και ο Μεταξάς απέκρυψε την εθνικότητα του υποβρυχίου που βύθισε την "Έλλη".
5) Το καθεστώς Μεταξά στοχοποίησε εξ αρχής τους κομμουνιστές. Στις 20 Αυγούστου 1936 συνέλαβε τον Γ.Γ. του ΚΚΕ, Ζαχαριάδη, και σε μικρό χρονικό διάστημα εκτόπισε 1000 περίπου στελέχη του κόμματος κι άλλους 350 έκλεισε σε φυλακές και στρατόπεδα συγκέντρωσης.
Ο υφυπουργός Ασφαλείας Κωνσταντίνος Μανιαδάκης κατόρθωσε στις αρχές του 1939 να δημιουργήσει "δικό του" ΚΚΕ που εξέδιδε και τον "δικό του" Ριζοσπάστη! Την περίοδο αυτή ο παράνομος μηχανισμός του ΚΚΕ σχεδόν διαλύθηκε.
Ο Μανιαδάκης υπήρξε αργότερα βουλευτής Κορινθίας της Καραμανλικής ΕΡΕ...

Λίγα λόγια για τον Καραμανλή...

2011-07-22T23:42:00.001+03:00

Η πολιτική καριέρα του Καραμανλή διακρίνεται σε τρεις περιόδους:
1) Στην πρώτη κυβερνητική του θητεία 1955-1963.
Ήταν η εποχή της "κολοβής δημοκρατίας"! Πολύς κόσμος υπέφερε απ' τις πολιτικές διακρίσεις και τα "πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων".
Η μισή Ελλάδα είχε το κεφάλι σκυμμένο κι η άλλη μισή υψωμένο με προκλητικό θράσος, συχνά με ιδιοτελή χυδαιότητα, με βαναυσότητα και πρόκληση.
Την ίδια, όμως, περίοδο η χώρα μας κατέβαλε μια πρωτοφανή προσπάθεια για οικονομική και κοινωνική ανοικοδόμηση.
Η προσπάθεια αυτή πήρε το χαρακτήρα "παλλαϊκού κινήματος" που, ως ένα βαθμό, ένωσε τους νικητές και τους ηττημένους του εμφυλίου.
Και στην προσπάθεια αυτή ο Καραμανλής έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο. Αυτό πρέπει να του το αναγνωρίσουμε.
2) Στην δεύτερη κυβερνητική του θητεία 1974-1980.
Τότε μπήκαν οι βάσεις της σημερινής μας χρεοκοπίας. Μια κλίκα βιομηχάνων παίρνουν απ' τις κρατικές τράπεζες θαλασσοδάνεια, στήνουν μη βιώσιμες επιχειρήσεις που σε λίγο τις πασάρουν στο κράτος. Είναι οι γνωστές μας "προβληματικές"!
Ταυτόχρονα κρατικοποιούνται τα πάντα (Εμπορική Τράπεζα, διυλιστήρια, αστικές συγκοινωνίες, Ολυμπιακή Αεροπορία κλπ). Όλ' αυτά που τόσα χρόνια "ρούφηξαν" το καταπέτασμα...
Μας έβγαλε προσωρινά κι απ' το ΝΑΤΟ, κάτι που εκμεταλλεύτηκαν οι Τούρκοι για να ανατρέψουν την ελληνική αεροπορική υπεροχή στο Αιγαίο.
Αυτή, όμως, είναι η μια όψη του νομίσματος. Γιατί την ίδια περίοδο ο Καραμανλής έπαιξε με μεγάλη επιτυχία το "ευρωπαϊκό χαρτί".
Μας έβαλε στην ΕΟΚ, πέτυχε την ομαλή μετάβαση απ' τη δικτατορία στη δημοκρατία, νομιμοποίησε το ΚΚΕ και, το σπουδαιότερο, έδιωξε οριστικά τους Βασιλιάδες.
Κακά τα ψέματα. Η Δημοκρατική Παράταξη είχαμε διώξει πολλές φορές στο παρελθόν το Βασιλιά. Αλλά πάντα αυτός επέστρεφε πιο δυνατός.
Το οριστικό παλούκι στην καρδιά των βρυκολάκων το έχωσε η ίδια η Δεξιά! Πρώτα η Χούντα, τον Δεκέμβρη του 1967, που έδιωξε τη βασιλική οικογένεια, και στη συνέχεια ο Καραμανλής με το Δημοψήφισμα τον Δεκέμβρη του 1974...
3) Στις δύο θητείες του στην Προεδρία της Δημοκρατίας: 1980-1985 και 1990-1995.
Η δεύτερη δεν αντέχει καμία κριτική. Ήταν ογδόντα φεύγα, είχε κουφαθεί εντελώς και ξεμωραθεί... ήταν για λύπηση.
Αλλά και στην πρώτη, η συμπεριφορά του δεν ήταν αντάξια του θεσμού. Απαιτούσε, ουσιαστικά, απ' τον Αντρέα συγκυβέρνηση. Ήθελε να έχει λόγο στις προαγωγές των στρατιωτικών και σε όσα νομοσχέδια θεωρούσε ο ίδιος "σημαντικά". Επιπλέον απαιτούσε να μην ασκείται καμία κριτική στους όρους εισόδου μας στην ΕΟΚ.
Ο Καραμανλής ως Πρόεδρος Δημοκρατίας ήθελε να συμπεριφέρεται ως "εκλεγμένος Βασιλιάς"...

Μεγάλοι μπατακτσήδες οι «Ελληναράδες»...

2011-07-15T23:33:00.003+03:00

«Ελληναράδες» υπήρχαν σε όλες τις περιόδους της ιστορίας μας!
Στα τέλη του 19ου αιώνα τους έλεγαν «ελληνοκόπους». Κι όπως έγραφε τότε η εφημερίδα «Παλιγγενεσία» ... «το επάγγελμα του πατριώτου είναι το φθηνώτερον όλων, ενίοτε και το καρποφορώτερον»!
Και τότε η χώρα ήταν έτοιμη να χρεωκοπήσει. Και κάποιοι «ελληναράδες» της εποχής ζητούσαν να κάνουμε παύση πληρωμών!
Ακριβώς όπως κάνει σήμερα η Κανέλλη. Που ζητάει να χρεωκοπήσουμε και να φεσώσουμε τις ξένες τράπεζες και τα ασφαλιστικά ταμεία του κοσμάκη σε Ευρώπη και Αμερική! Και μαζί μ’ αυτούς ας πεθάνουμε κι εμείς! Αποθανέτω η ψυχή μου μετά των αλλοφύλων!
Όμως, εκτός από Ελληναράδες και Ελληνοκόπους, η χώρα μας κατοικείται κι από Έλληνες. Οι οποίοι, όπως και τώρα έτσι και τότε, δεν θέλουμε ν’ ακούμε καν για χρεοκοπία!
Ας δούμε τι έλεγε στη Βουλή ο βουλευτής Ευταξίας τον Γενάρη του 1893:
«Εις την χρεωκοπίαν, κύριοι, περίεπεσον μέχρι τούδε έθνη άνευ εθνικών παραδόσεων, άνευ εθνικής αποστολής, άνευ μέλλοντος. Θέλετε να εξομοιωθεί προς αυτάς η Ελλάς, η έχουσα τόσον ευκλεείς εθνικά παραδόσεις;
Ελληνοκοπία του χειρίστου είδους είναι όταν έρχεται τις και θέλη να εξεγείρη και υποθάλψη τα ταπεινότατα και αγενέστατα των ενστίκτων του λαού, όταν λέγει προς αυτόν: εδανείσθης τα χρήματα των άλλων; Καταχράσθητι αυτά, γενού επιλήσμων των υποχρεώσεών σου προς τους δανειστάς, γενού επιλήσμων του καθήκοντος της τιμής...».

Πολιτικοί στο εδώλιο...

2011-07-09T15:55:00.001+03:00

Το μεγαλύτερο σκάνδαλο όλων των εποχών θα είναι αν μείνουν ατιμώρητοι όλοι αυτοί που μας οδήγησαν ως εδώ, απ΄το 1974 ως σήμερα.
Από κείνους που κρατικοποιούσαν ό,τι περπατούσε, κολυμπούσε και πετούσε, μέχρι τούτους τους ανερμάτιστους που κυριολεκτικά άλλα λεν σήμερα κι άλλα αύριο.
Για να χαλαρώσουμε λίγο, μέρα που ’ναι, αν και δεν το βλέπω, ας ρίξουμε μια ματιά σε κάποιους λαδιάρηδες πολιτικούς που έκατσαν στο εδώλιο, ή τη σκαπούλαραν φτηνά, κατά την προπολεμική περίοδο.
Αν δεν κάνω λάθος, η πρώτη περίπτωση Υπουργού που ήρθε στη Βουλή για σκάνδαλο ήταν του επί των Οικονομικών Νίκου Πονηρόπουλου (τυχαίο;) το 1847.
Κατηγορήθηκε για κατάχρηση δημόσιας περιουσίας και πλαστογραφία ως προς την τιμή των σιτηρών.
Τελικά, οι συνάδελφοί του τον «απάλλαξαν» με ψήφους 60-49!
Δεύτερος ήταν ο Υπουργός Στρατιωτικών Μιχαήλ Σπυρομίλιος, το 1851-1853. Μεταξύ άλλων, κατηγορήθηκε γιατί χρησιμοποίησε οικοδομικά υλικά απ’ την κατεδάφιση του δημόσιου κεραμείου για να χτίσει το σπίτι του!
Κι αυτόν τον «απάλλαξαν» οι συνάδελφοι.
Το 1875 καταδικάσθηκαν οι Υπουργοί Δικαιοσύνης και Εκκλησιαστικών γιατί δωροδοκήθηκαν από τρεις διαφορετικούς δεσποτάδες προκειμένου να πιέσουν τη Σύνοδο να τους εκλέξει Αρχιεπισκόπους!
Την ίδια χρονιά παραπέμφθηκε σε δίκη όλη η κυβέρνηση Βούλγαρη για πλαστογραφία και αλλοίωση εκλογικού αποτελέσματος!
Το 1891 παραλίγο να παραπεμφθεί ο Τρικούπης γιατί διέθεσε μέρος του ληφθέντος εξωτερικού δανείου για μη προβλεπόμενους σκοπούς...
Το 1930 καταδικάσθηκε σε δυο χρόνια φυλάκιση ο Θόδωρος Πάγκαλος για παράβαση του νόμου περί Χρηματιστηρίου και γιατί παραχώρησε παράνομα άδεια λειτουργίας καζίνου στην Ελευσίνα στον Δ. Κοτζαμάνη (άλλη διαβολική σύμπτωση κι αυτή!)!
Ο Πάγκαλος ξαναμπήκε φυλακή αμέσως μετά την απελευθέρωση το 1944 γιατί ήταν αυτός που εισηγήθηκε στον Ράλλη να ιδρύσει τα Τάγματα Ασφαλείας επί Κατοχής...
Σταματάμε εδώ υπενθυμίζοντας πως παραλίγο να παραπεμφθούν σε δίκη και οι πρωθυπουργοί Ελευθέριος Βενιζέλος, Κωνσταντίνος Καραμανλής και Αντρέας Παπανδρέου!

Πόσα Μνημόνια θ’ ακολουθήσουν ακόμη;

2011-07-02T10:03:00.003+03:00

Τρεις μόνο αριθμοί φτάνουν για να δείξουν πώς φτάσαμε στο τωρινό μας χάλι. Δεν τους θυμάμαι απέξω, αλλά αμέσως θα καταλάβετε τι εννοώ. Ρίξτε, λοιπόν, μια ματιά και συγκρίνετε:
α) το ποσοστό μείωσης της Εθνικής μας Παραγωγής
β) την άνοδο του Βιοτικού μας Επιπέδου
γ) το ύψος του ιδιωτικού και, κυρίως, του Δημοσίου Χρέους μας.
Όσο για τον πρωθυπουργό μας, πρέπει, επιτέλους, να μας δώσει μερικές απαντήσεις χωρίς μισόλογα και φιοριτούρες:
α) γιατί φτάσαμε στο Δεύτερο Μνημόνιο;
β) τι και, κυρίως, ποιοι ευθύνονται για την αποτυχία του Πρώτου;
γ) με το Δεύτερο τελειώνει η περιπέτεια, ή έχουμε και συνέχεια;
Και κλείνω με τους «Αγανακτισμένους»:
Ας υποθέσουμε πως θριαμβεύουν και πως κυβέρνηση και τρόικα φεύγουν νύχτα με το ίδιο ελικόπτερο. Και οι βουλευτές εξαφανίζονται!
Και μετά τι;
Κάποιοι θα πρέπει να σχηματίσουν κυβέρνηση. Και ν’ αντιμετωπίσουν τα γνωστά μας προβλήματα.
Κάποιος θα πρέπει την επόμενη μέρα να μεριμνήσει για να πληρωθούν οι μισθοί, οι συντάξεις και τα λοιπά έξοδα.
Και, μάλιστα, χωρίς Δάνεια, χωρίς Συμμάχους και χωρίς Νομισματικά Ταμεία...

Το Μνημόνιο 1 το στηρίξαμε! Αυτό ΠΟΤΕ!

2011-06-25T13:25:00.005+03:00

Και για να εξηγούμαστε: το Μνημόνιο 1 δεν τα στηρίξαμε ούτε από μαζοχισμό ούτε από ... λατρεία για τον ανερμάτιστο Γιώργο! Το κάνουμε μόνο για δυο λόγους:
α) Γιατί τρέμουμε τη χρεωκοπία.
β) Γιατί δεν υπήρχε άλλη σοβαρή εναλλακτική πρόταση.
Ή, μάλλον, υπήρχαν δύο. Ας τις δούμε:
α) Η πρώτη εναλλακτική πρόταση είναι της Αριστεράς. Να αρνηθούμε τα χρέη μας και να ζήσουμε μόνοι μας, αξιοπρεπείς και ήρωες! Ωραίοι ως Έλληνες! Είναι το πολυπαιγμένο τελευταία επιχείρημα της αυτάρκειας. Που, όμως, θα μειώσει το βιοτικό μας επίπεδο κατά 50% τουλάχιστον, και θα μας βυθίσει σε μόνιμη υπανάπτυξη. Θα γίνουμε Αλβανία του Χότχα και Βόρεια Κορέα των Κιμ...
β) Η δεύτερη πρόταση είναι του Σαμαρά. Που του βρήκαν οι επικοινωνιολόγοι μια ωραία λεξούλα, την «επαναδιαπραγμάτευση», που την περιφέρει δω κι εκεί, καλλιεργώντας την ψευδαίσθηση πως θα απαλλαγούμε απ’ τα δεινά του Μνημονίου, για να μαζέψει ψηφαλάκια.
Δεν μας λέει όμως ούτε ποια ακριβώς σημεία του Μνημονίου θα επαναδιαπραγματευτεί ούτε τι θα γίνει αν οι δανειστές μας δεν δεχτούν την επαναδιαπραγμάτευση. Θα μας οδηγήσει στην πτώχευση ή θα εφαρμόσει τη μνημονιακή πολιτική που θεωρεί «καταστροφική»;
Η πρόταση της Αριστεράς μπορεί να είναι μουρλή, αλλά είναι εφαρμόσιμη. Ναι! Μπορούμε να αυτοκτονήσουμε οποιαδήποτε ώρα και στιγμή θέλουμε...
Η πρόταση, όμως, του Σαμαρά είναι εντελώς παράλογη και ανεδαφική. Προσπαθεί να μας «πουλήσει» κάτι που δεν υπάρχει. Όλοι στην Ε.Ε. και στο ΔΝΤ το έχουν ξεκαθαρίσει: επαναδιαπραγμάτευση δεν γίνεται!
Και πολύ λογικό μου φαίνεται. Αν αρχίσουν οι «επαναδιαπραγματεύσεις» των χρεοκοπημένων χωρών το σύστημα θα κινδυνεύσει όχι τόσο από οικονομική όσο από πολιτική κατάρρευση. Αναφέρω ενδεικτικά δύο παραδειγματάκια:
α) οι κεντροδεξιές κυβερνήσεις των κεντρικών και βορειοευρωπαϊκών χωρών δεν πρόκειται να σταθούν ούτε μέρα αν αρχίσουν να κάνουν «χάρες» στην Ελλάδα. Οι λαοί και τα κοινοβούλιά τους «βράζουν» κάθε φορά που πρέπει ν’ αποφασίσουν νέα δάνεια για τις «σπάταλες χώρες»!
β) ο πρόσφατα εκλεγμένος κεντροδεξιός πρωθυπουργός της Πορτογαλίας, όχι μόνο δεν υποσχέθηκε «επαναδιαπραγμάτευση» του Μνημονίου που υπέγραψε ο προκάτοχός του σοσιαλιστής Σώκρατες, αλλά υποσχέθηκε «ακόμα σκληρότερα μέτρα, για να μην γίνουμε Ελλάδα»! Φανταστείτε τι έχει να γίνει στην Πορτογαλία αν η Ελλάδα πετύχει την «επαναδιαπραγμάτευση». Στην κρεμάλα θα τον στείλουν τον δόλιο τον πρωθυπουργό τους...
Γι’ αυτό φωνάζαμε: η μόνη λύση που είχαμε ήταν μια κυβέρνηση που θα εφάρμοζε αποτελεσματικά το Μνημόνιο!
Όμως, το Μνημόνιο 2 μας ΕΞΟΝΤΩΝΕΙ! Τόσο απλά!
Οπότε είναι για μας θέμα επιβίωσης πλέον...

Ο ανασχηματισμός ήταν η λιγότερο κακή επιλογή του Γιώργου!

2011-06-18T14:17:00.004+03:00

Η κυβέρνηση το 2010 τα κουτσοβόλεψε.
Έκανε και την «περαιωσούλα» της, βούλωσε κάμποσες τρύπες κι έδειξε να «το έχει»...
Όλοι ξέραμε πως το 2011 θα ήταν η «χρονιά του διαβόλου»!
Αλλά αποδείχθηκε τρις χειρότερο...
Η ανεργία θέριεψε, τα έσοδα κατέρρευσαν, όλοι οι στόχοι της κυβέρνησης έπεσαν έξω με αναμφισβήτητη ευθύνη του οικονομικού της επιτελείου (δεν το συζητάμε πως έπρεπε ν’ αλλάξει εκ θεμελίων).
Και σα να μην έφταναν όλ’ αυτά, ο πρωθυπουργός έδειχνε να χάνει τον έλεγχο του υπουργικού του συμβουλίου και της κοινοβουλευτικής του ομάδας!
Το πράγμα δεν πήγαινε άλλο. Τρεις λύσεις υπήρχαν: εκλογές, πολυκομματική κυβέρνηση, ριζικός ανασχηματισμός.
Προσωπικά νομίζω πως ο Γιώργος επέλεξε τη λιγότερο κακή λύση. Γιατί:
α) Με τον καφρισμό που μας δέρνει, τυχόν συνεργασία των δυο μεγάλων κομμάτων θα πυροδοτούσε διαλυτικές τάσεις στο εσωτερικό τους! Ο Γιώργος θα κατηγορούνταν πως «έφερε τη Ν.Δ. στην εξουσία» κι ο Σαμαράς πως «υπέκυψε στις πιέσεις της τρόικας»...
β) Σε μια κυβέρνηση συνεργασίας αλά ελληνικά, όλοι θα προσπαθούσαν να βάλουν τρικλοποδιά στο διπλανό τους και να βρεθούν σε πλεονεκτικότερη θέση την «επόμενη ημέρα». Το προηγούμενο της «οικουμενικής κυβέρνησης Ζολώτα» τα λέει όλα...
γ) Η συνεργασία Γιώργου-Αντώνη, με τη στήριξη και του ΛΑΟΣ, θα είχε ως συνέπεια η αντιπολίτευση να μονοπωλείται απ’ το ΚΚΕ και τον ΣΥΡΙΖΑ! Δηλαδή απ’ τα δυο κόμματα που συνειδητά επιδιώκουν τη διάλυση της χώρας για να μαζέψουν «κανένα ψηφαλάκι»! Αυτό και μόνο αποτελεί πολιτειακή εκτροπή!
δ) Αν γίνουν τώρα εκλογές, είτε δεν θα προκύψει αυτοδύναμη κυβέρνηση, οπότε θα γευτούμε όλα τα παραπάνω, είτε θα βγει πρωθυπουργός ο Σαμαράς. Με το σύνθημα της «επαναδιαπραγμάτευσης». Ένα σύνθημα που είναι πέρα για πέρα δημαγωγικό, όπως θα αναλύσουμε σε επόμενη ανάρτηση.
Ωστόσο, ο χθεσινός ανασηματισμός δεν ήταν και τόσο ριζικός. Μάλλον κατώτερο τον προσδοκιών θα των χαρακτηρίζαμε.
Το μόνο ίσως αισιόδοξο είναι η επιλογή του Βενιζέλου στα Οικονομικά. Κι αυτό για δυο λόγους:
α) Είναι ο μόνος Υπουργός που στο χώρο ευθύνης του εφάρμοσε άψογα το Μνημόνιο!
β) Του δίνεται, πλέον, η μοναδική ευκαιρία της ζωής του να δείξει στα δύσκολα την αξία του και να βάλει υποθήκες για μελλοντική πρωθυπουργία...
Συνοψίζω:
α) Με βαριά καρδιά εξακολουθούμε να στηρίζουμε την κυβέρνηση.
β) Του χρόνου τέτοιον καιρό θα κάνουμε οριστικό απολογισμό του έργου της.

Η κυβέρνηση απέτυχε!

2011-06-11T09:35:00.003+03:00

Το «Μνημόνιο Ι» που ψηφίστηκε πέρυσι το στηρίξαμε με συνέπεια και υπευθυνότητα.
Ήταν η χρονική και οικονομική ανάσα που χρειαζόταν η χώρα για να κάνει τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις και να αντιμετωπίσει τα τεράστια ελλείμματα και χρέη.
Ήταν ένας μηχανισμός πρωτόγνωρος για την Ελλάδα και για ολόκληρη την Ευρώπη. Με αντικειμενικές δυσκολίες και εύλογα ρίσκα...
Σήμερα, δεκατρείς μήνες μετά, διαπιστώνουμε, δυστυχώς, την πλήρη και ολοκληρωτική αποτυχία των περσινών μέτρων.
Οι θυσίες των Ελλήνων μοιάζουν να πήγαν εντελώς χαμένες!
Δικαιολογίες μπορούν να βρεθούν πολλές: η ύφεση ήταν μεγαλύτερη, τα φορολογικά έσοδα και οι ασφαλιστικές εισφορές λιγότερες, το έλλειμμα αναθεωρήθηκε προς τα πάνω, η ανεργία γονάτισε τον ΟΑΕΔ, οι Ευρωπαίοι εταίροι δεν τηρούσαν σταθερή γραμμή, η φοροδιαφυγή δεν αντιμετωπίστηκε, οι δικοί μας υπουργοί δεν μπορούν να συνεννοηθούν κλπ κλπ...
Όμως, σε τούτη τη χώρα χορτάσαμε από «δικαιολογίες» και από «μεταθέσεις των ευθυνών».
Γι’ αυτό κρατάμε το ρεζουμέ:
Το «Μνημόνιο Ι» απέτυχε παταγωδώς και σ’ αυτό φέρει τεράστια αντικειμενική ευθύνη η Κυβέρνηση. Την οποία πρέπει να αναλάβει, με ό,τι αυτό συνεπάγεται!
Το να καταγγέλλουμε το λαϊκισμό, τις συντεχνίες, τη διαφθορά και τους «γραφικούς Μίκυδες» δεν αποτελεί, πλέον, σοβαρή και αξιόπιστη επιχειρηματολογία.
Η κυβέρνηση με τα νέα μέτρα ρισκάρει τις αντοχές των ανθρώπων, παίζει με τα όρια της εξαθλίωσης και, συνεπώς, με την πυροδότηση μιας κοινωνικής έκρηξης...
Δεν απέτυχε μόνο στους δημοσιονομικούς της στόχους, αλλά τσάκισε κυριολεκτικά τα μικρομεσαία στρώματα, σπαταλώντας το πολυτιμότερο πολιτικό κεφάλαιο που διέθετε: την κοινωνική ανοχή.

Τι προτείνει ο Ασκαρδαμυκτί...

2011-06-08T22:34:00.003+03:00

- Όχι στη μείωση του αφορολόγητου κάτω απ’ τα 8.000 ευρώ! Η τρόικα ζητά την πλήρη κατάργησή του. Δηλαδή, αν ένας βγάζει 6.000 ευρώ το χρόνο (το όριο της «φτώχειας») πρέπει να δίνει στην εφορεία 600 (10%)+330 (ως προκαταβολή φόρου)=930 ευρώ! Δεν γίνονται αυτά ρε παιδιά...
- Όχι στην αύξηση του φόρου στο πετρέλαιο θέρμανσης! Αν ο τόνος πάει απ’ τα 900 ευρώ στα 1.600, ζήτω που παγώσαμε! Εκτός κι αν η κυβέρνηση μάς βρει γκομενίτσες να μας ζεσταίνουν τις κρύες νύχτες του χειμώνα!
- Όχι στην αύξηση των αντικειμενικών αξιών! Με τα σημερινά δεδομένα, η μη μείωσή τους είναι αύξηση...
- Όχι αύξηση ΦΠΑ στις ταβέρνες, στα καπηλειά και στις καφετέριες! Αν ο Έλληνας κλειστεί σπίτι του... πέθανε! Τι να το κάνω εγώ να «σωθεί η χώρα», αν με έχουν ήδη κλείσει στο τρελάδικο;
- Όχι σε απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων! Απλά, ο μισθός τους να είναι 5% μικρότερος απ’ τους αντίστοιχους του ιδιωτικού τομέα.
- Και, φυσικά, να δημεύεται άμεσα η περιουσία όποιου τολμά να φοροδιαφύγει έστω και για ένα ευρώ!

Υ.Γ.: Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες, η κυβέρνηση είναι πεπεισμένη πως το πρόβλημα του δημοσίου χρέους μας δεν μπορεί να λυθεί με όρους οικονομικούς αλλά πολιτικούς!
Τα νέα μέτρα αποβλέπουν στη δημιουργία των συνθηκών που θα επιτρέψουν στο προσεχές μέλλον τη λήψη μιας σχετικής πολιτικής απόφασης στη Σύνοδο Κορυφής της Ε.Ε.

«Αγανακτισμένους» δεν έχει μόνο η Μαδρίτη και η Αθήνα!

2011-06-06T15:38:00.001+03:00

Αγανακτισμένοι υπάρχουν και στο Βερολίνο, στο Άμστερνταμ, στη Βιέννη, στο Ελσίνκι!
Είναι οι πολίτες όλων των λαών της κεντρικής και της βόρειας Ευρώπης που δεν ανέχονται άλλο να πληρώνουν τους «τζίτζικες του νότου»!
Που πιέζουν τις κυβερνήσεις τους ν’ αφήσουν στη μοίρα τους τις «άσωτες» χώρες σαν την Ελλάδα και την Πορτογαλία...
Είναι αυτοί που κοροϊδεύαμε τα καλοκαίρια στα νησιά, επειδή, για λόγους οικονομίας, έτρωγαν μόνο σαλάτες.
Και τώρα, πολύ θα χαιρόντουσαν να μας έβλεπαν να πτωχεύουμε.
Είμαστε οι ιδανικοί «αποδιοπομπαίοι τράγοι», που η καταστροφή μας θα αποτελούσε μια σκληρή προειδοποίηση στους λαούς και στις κυβερνήσεις των άλλων «ασθενών» κρατών!
Ήθελα να ήξερα αν αυτοί που συγκεντρώνονται στις πλατείες, μουτζώνουν τους πολιτικούς και χτυπούν τις άδειες κατσαρόλες, είναι «αθώοι του αίματος»...
Άραγε αυτοί ποτέ δεν ζήτησαν ένα ρουσφετάκι, δεν έγλειψαν κάποιον πολιτικό, δεν ζήτησαν έναν διορισμούλη, μια βισματική μετάθεση, τη διαγραφή ενός προστίμου, τη νομιμοποίηση ενός αυθαιρέτου;
Αυτοί δεν ροκάνισαν καμία κοινοτική επιχορηγησούλα, δεν βούτηξαν το δαχτυλάκι τους σε κάποιο κρατικά επιδοτούμενο πρόγραμμα, δεν έκαναν ποτέ φοροδιαφυγή, δεν βολεύτηκαν με τα επιδόματα ύπνου, δεν χειροκρότησαν μπαλκονάτους δημαγωγούς και δεν ψήφισαν παπαρολόγους συνδικαλιστές;
Εγώ, προσωπικά, τα έκανα όλ’ αυτά (ή, σχεδόν, όλα) γι’ αυτό και ντρέπομαι και δεν τολμώ ούτε το δάχτυλο να υψώσω ούτε την ανοιχτή παλάμη μου να κουνήσω...
Παλιότερα, μάγκας ήταν όποιος πλειοδοτούσε σε υποσχέσεις.
Σήμερα, πρώτη μούρη είναι όσοι πλειοδοτούν σε «αγανάκτηση»...
Αλήθεια, πού ήταν όλοι αυτοί οι «αγανακτισμένοι» όταν γινόταν το μεγάλο πάρτι;
Τώρα, που μας ήρθε ο λογαριασμός, θυμήθηκαν να φωνάξουν;

Ταξίδι στο χρόνο... (Γιώργος κι Αντώνης στα 480 π.Χ.)

2011-05-31T19:58:00.002+03:00

Εμείς οι Αθηναίοι τους Πέρσες τους «είχαμε»!
Αλλά για χάρη της εθνικής ενότητας είπαμε να βάλουμε στο παιχνίδι και τους Λακεδαιμόνιους (μαύρη η ώρα που το σκεφτήκαμε)...
Το σχέδιο που καταστρώσαμε ήταν (θεωρητικά) άψογο! Τον περσικό στρατό θα τον τσακίζαμε στις Θερμοπύλες και τον στόλο στο Αρτεμίσιο, ανοιχτά στις βόρειες ακτές της Εύβοιας.
Κάναμε, όμως, το λάθος κι αναθέσαμε την άμυνα των Θερμοπυλών στους Πελοποννήσιους.
Εκατό δικές μας δευτεράτζες να στέλναμε, ο Ξέρξης ακόμα θα πάλευε να περάσει τα στενά!
Εδώ, στο «ταψί του Μαραθώνα», στην καρακαμπίλα, κατεβήκαμε τρέχοντα απ’ τις πλαγιές της Πεντέλης και τους πήραμε τα σώβρακα!
Παίδες, μην ακούτε τι λένε τα σχολικά βιβλία και τα χαζοχαρούμενα κινηματογραφικά έργα των Αμερικάνων.
Οι Θερμοπύλες τότε δεν ήταν όπως τις βλέπετε σήμερα. Ήταν ένα στενό, ίσα που χώραγαν δυο κορμιά να περάσουν ταυτόχρονα! Δεν υπήρχε περίπτωση να περνούσαν υπό φυσιολογικές συνθήκες οι Πέρσες.
Αλλά μπορείς να εμπιστευτείς τις «ελιές Καλαμών»; Εμείς τις εμπιστευτήκαμε και να το αποτέλεσμα: πέρασαν οι εχθροί κι έφτασαν μπάι στην Αθήνα μας και την κατέκαψαν...
Τέσπα... μεγάλη πίκρα, αλλά τι να κάνουμε, έτσι είν’ η ζωή.
Κουβαλήσαμε τα γυναικόπαιδα με τα πλεούμενα στην Τροιζήνα, κι οι άντρες, από 14 και πάνω, καβαλήσαμε τις τριήρεις.
Κι εκεί που ήμασταν μπαρουτιασμένοι και βγάζαμε ατμούς απ’ τ’ αυτιά και τις μύτες, έτοιμοι να πιούμε το αίμα των Περσών με τις υψικαμίνους της Χαλυβουργικής, πετάγεται ο Μεσσήνιος και λέει:
«Όπως είπαμε και στο Ζάππειο, πρέπει να μεταφέρουμε τις γραμμές άμυνας στον Ισθμό!»
Ο ψευτόμαγκας νοιαζόταν μόνο να σώσει το σπίτι της γυναίκας του στο Ναύπλιο, το πατρικό του στη Μονεμβάσια και τους οννεδίτες απ’ την Καλαμάτα που διόρισε τσουβαλιδόν στο Μουσείο της Ακρόπολης!
Ο Γιώργος, όμως, πάτησε πόδι: «Εμείς δεν φεύγουμε από δω! Θα υπερασπιστούμε την πόλη μας!»
«Ποια πόλη σας, καλέ; Δεν έχετε πλέον πόλη, την έκαψαν οι Πέρσες!», απάντησε ο Αντωνάκης.
Αλλά ο Γιώργος ανένδοτος: «Η δικιά μας πόλη είναι οι διακόσιες τριήρεις, και είναι η μεγαλύτερη πόλη της Ελλάδας! Εσείς αν θέλετε φύγετε. Εμείς θα μείνουμε να πολεμήσουμε, έστω και μόνοι μας»...
Κι έτσι το 2011 έμεινε στην ιστορία!
Παίδες, κουράγιο! Το «καταραμένο» 2011 όπου να ’ναι βγαίνει!
Σε λίγο αρχίζει η φουλ τουριστική σεζόν. Κι απ’ ό,τι φαίνεται θα έρθουν πολλά μπικικίνια στη χώρα μας φέτος. Πολύ περισσότερα από πέρυσι.
Κι οι εξαγωγούλες μας, τσούκου-τσούκου, όλο και αυγαταίνουν!
Κουράγιο και το φάγαμε το βόδι!
Το 2012 τα πράγματα θα ισορροπήσουν και το 2013 θ’ αρχίσει η βελτίωση.
Μην περιμένετε και σπουδαία πράγματα. Απλά να ζούμε με στοιχειώδη αξιοπρέπεια γμτ μου...

Ο Κολοκοτρώνης έδωσε τον καλύτερο ορισμό του σύγχρονου «Αριστερού»!

2011-05-22T22:57:00.001+03:00

Μιλώντας μετά την απελευθέρωση στους νέους της Αθήνας, στην Πνύκα, είπε:
"Η προκοπή σας και η μάθησή σας να μη γίνει σκεπάρνι μόνο για το άτομό σας, αλλά να κοιτάζει το καλό της κοινότητας, γιατί μέσα στο καλό αυτό βρίσκεται και το δικό σας καλό"...

Σας θυμίζουν κάτι;

2011-05-13T23:11:00.001+03:00

Στην Αμερική του Μεσοπολέμου...
Νέα Υόρκη: μια συμμορία, φορώντας στο πρόσωπο μαύρες κάλτσες, έκλεβε μοναχικούς γέροντες εισβάλλοντας στα διαμερίσματά τους. Πρώτα τους έδεναν, τους ξυλοφόρτωναν, τους έκλεβαν και έφευγαν...
Στην αρχή, σε μια κοινωνία εξοικειωμένη με τη βία, το θέμα περνούσε στα "ψιλά" των εφημερίδων.
Το πράγμα όμως χόντρυνε καθώς ο ξυλοδαρμός των γερόντων αγρίεψε και μερικοί απ' αυτούς πέθαναν.
Η αρχική ανησυχία έγινε αγωνία, στη συνέχεια οργή και κατέληξε σε κατακραυγή.
Κάποια στιγμή η συμμορία έγινε τσακωτή. Κι όταν οι κάλτσες βγήκαν απ' τα πρόσωπα αποκαλύφθηκε πως επρόκειτο για "άξια" τέκνα της ελληνικής γης!
Τότε ήταν που οι "Times" της Νέας Υόρκης δημοσίευσαν ένα φαρμακερό άρθρο ενάντια στους Έλληνες μετανάστες, "αυτούς τους κοντούς, μελαψούς, τριχωτούς, χαμηλόκωλους"...
Νιού Τζέρσεϋ: από νωρίς το απόγευμα μιας ανοιξιάτικης Κυριακής οι περαστικοί έγιναν μάρτυρες άγριων συμπλοκών εκατοντάδων ατόμων. Χρησιμοποιούσαν πέτρες, μπαστούνια, μαχαίρια, σπασμένα μπουκάλια...
Την άλλη μέρα οι τοπικές εφημερίδες περιέγραφαν τις αιματηρές οδομαχίες μεταξύ Ελλήνων και Ιρλανδών για τον έλεγχο του παραεμπορίου στην κεντρική πλατεία και στους γύρω δρόμους της πόλης...

Ο φίλος μου ο Νίκος...

2011-05-06T21:40:00.002+03:00

Μου "ρίχνει" μερικά χρόνια, ένα κεφάλι και καμιά εξηνταριά κιλά!
Έχουμε κι άλλες διαφορές με το Νίκο.
Αυτός παραμένει για πολλά χρόνια ερωτευμένος με την ίδια γυναίκα (φοβερό;) και μάλιστα με τη σύζυγό του (φοβερότατο!).
Ο Νίκος γουστάρει το βόλεϋ, εγώ το ποδόσφαιρο.
Ο Νίκος είναι Εθνικός Πειραιώς, εγώ Ολυμπιακός Πειραιώς!
Ακόμα και στις ένδοξες μέρες του Εθνικού, εμείς οι γαύροι τους βλέπαμε με μισό μάτι. Κι όταν ξεμύταγαν απ΄την Καστέλα, την επικράτειά τους, έπεφταν πολλές μπούφλες...
Πιστεύω πως αν ο Νίκος ήταν ποδοσφαιρόφιλος, θα ήταν γαύρος.
Από μικρός, όμως, μπήκε στην ομάδα βόλεϋ του Νέου Φαλήρου και μπορώ να πω πως διακρίθηκε. Και, κακά τα ψέματα, το βόλεϋ είναι μακράν το δυσκολότερο ομαδικό άθλημα.
Κι όταν λέμε για ελληνικό βόλεϋ τη δεκαετία του '70, μιλάμε για πρωτόγονα πράγματα. Να φανταστείτε πως τότε ο Ολυμπιακός έπαιζε σε ένα πλωτό γηπεδάκι δίπλα στη λέσχη μας στο Πασαλιμάνι...
Η πολιτική πορεία του Νίκου, λίγο-πολύ, κλασικά εικονογραφημένα: μέλος της ΚΝΕ, στέλεχος του ΚΚΕ, μετά ΚΚΕ εσ., Μπανιάς, ΠΑΣΟΚ, υφυπουργός του Σημίτη...
Όταν η μανούλα του έμαθε πως εντάχθηκε στο ΚΚΕ, του είπε: "Αγόρι μου, τι θες με το Φλωράκη που έχει τα χέρια του βουτηγμένα στο αίμα; Γιατί δεν πας με τον Πεσμαζόγλου που είναι κύριος και μιλάει τόσο ωραία τις ξένες γλώσσες;".
Όταν αργότερα της είπε πως θα πάει στο ΚΚΕ εσ. του είπε: "Αυτός ο Φλωράκης έχει τουλάχιστον ένα 10% ακατέβατο. Ο Κύρκος μια μπαίνει στη Βουλή και μια βγαίνει"!
Κι όταν, στη συνέχεια, πήγε με τον Μπανιά, η γυναίκα απελπίστηκε: "Τουλάχιστον ο Κύρκος είναι ρήτορας! Αυτός ο Μπανιάς μιλάει και κοιμάμαι"!
Αλλά τέτοιες είναι οι μαμάδες! Μια έτσι μια γκιουβέτσι! Αλλά πολύ τις αγαπάμε...
Μεγάλη πλάκα είχε η φάση της διαγραφής του απ' το ΚΚΕ.
Ο Κώστας Τσολάκης, υπεύθυνος επαγρύπνησης του κόμματος, αξιωματικός του σοβιετικού στρατού, τον κάλεσε στο γραφείο του και του είπε: "χθες συναντήθηκες σπίτι σου με τον Κύρκο. Υπάρχουν μάρτυρες, μην μπαίνεις στον κόπο να το αρνηθείς. Πες μου ποιοι άλλοι ήταν στη συνάντηση".
Φυσικά και δεν πήρε την απάντηση που ήθελε.
Γύρισε, όμως, προς τον τοίχο, που ήταν ένας χάρτης της Ευρώπης, έδειξε τη Σοβιετική Ένωση και είπε: "Αυτό δεν θα σας αφήσουμε να το καταστρέψετε"!
Ο άνθρωπος δεν ήταν "σοβιετόφιλος".
Ήταν απλά "σοβιετικός"!

Κληρικοί αντιστασιακοί...

2011-04-30T12:38:00.001+03:00

Δεν το συζητώ, η ηγεσία της εκκλησίας και η συντριπτική πλειοψηφία των «θεολόγων» και των «πιστών» στήριξε ή, στην καλύτερη περίπτωση, ανέχτηκε το χουντικό καθεστώς της 21ης Απριλίου!
Υπήρχαν, όμως, και οι φωτεινές εξαιρέσεις.
Ακόμη και ο τότε αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, άνθρωπος έντιμος και καλών προθέσεων, προσπάθησε να σώσει τα προσχήματα.
Τον Αύγουστο του 1969, όταν η ΕΣΑ συνέλαβε τον τότε πλωτάρχη Τζαννήμπεη Τζαννετάκη, μετέπειτα πρωθυπουργό επί «συγκυβερνήσεως Αριστεράς-Μητσοτάκη», έστειλε επιστολή στον Παπαδόπουλο που του έγραφε:
«Πληροφορούμαι ότι συλλαμβανόμενοι αξιωματικοί δέρονται ανηλεώς. Εις τας επαρχίας ο στρατιωτικός και ο χωροφύλακας είναι το φόβητρον. Και διερωτώμαι. Διαυτό έγινε η Επανάστασις της 21ης Απριλίου; Δια να εγκατασταθεί το κράτος του χωροφύλακος; Αυτό το Κράτος θα αντικαταστήσει το Κράτος της συναλλαγής και της φαυλότητας;»...
Ο ίδιος ο Ιερώνυμος παραιτήθηκε λίγες μέρες μετά τα αιματηρά γεγονότα του Πολυτεχνείου, μη θέλοντας με την παρουσία του να νομιμοποιήσει το αντιδημοκρατικό καθεστώς.
Ο Τιμόθεος Λαγουδάκης ήταν ένας απλός διάκονος στην ιστορική Μονή Αρκαδίου, που ανέβηκε στην Αθήνα να σπουδάσει θεολογία.
Το Νοέμβριο του 1972 η Χούντα οργάνωσε εκλογές στους φοιτητικούς συλλόγους για να «νομιμοποιήσει» τα δοτά τους προεδρεία.
Ο Τιμόθεος κατέβασε ψηφοδέλτιο που έλαβε πάνω από 50 ψήφους! Στα επίσημα, όμως, αποτελέσματα φάνηκε πως έλαβε μόνο 28!
Και τότε, 42 απ’ τους φοιτητές που τον ψήφισαν δημοσίευσαν επίσημα υπεύθυνη δήλωση με τις υπογραφές του που κατήγγειλαν τη νοθεία! Μεταξύ των υπογραφόντων ήταν ο Βασίλειος Βολουδάκης, αργότερα πρωτοπρεσβύτερος στον Άι-Νικόλα Πευκακίων, και ο παπα-Κώστα Στρατηγόπουλος, που υπηρετεί στην Κοίμηση στα Δικηγορικά της Γλυφάδας και έγινε ευρύτερα γνωστός με την εκπομπή «Ράδιο παράγκα» στο ραδιοφωνικό σταθμό της Εκκλησίας.
Ο Τιμόθεος, μαζί με τον τότε καθηγητή Θεολογικής και σημερινό αρχιεπίσκοπο Αλβανίας Αναστάσιο Γιαννουλάτο, τον ιερέα Χρίστο Χριστοδούλου κι άλλους κληρικούς συμπαραστάθηκαν ηθικά και υλικά στους εξεγερμένους φοιτητές της Νομικής τον Φλεβάρη του 1973 και, λίγους μήνες αργότερα, του Πολυτεχνείου...
Δεν ήταν λίγοι οι «αντιστασιακοί» ιερείς που δίωξε το δικτατορικό καθεστώς.
Τον Ιούλιο του 1972 οι αρχές διέταξαν τη διακοπή έκδοσης του εντύπου που εξέδιδε ο παπα-Γιώργης Πυρουνάκης, γνωστός και ως «ο ιερέας των φτωχών της Ελευσίνας».
Τον συνέλαβαν, μάλιστα, το πρωί της Κυριακής 3 Σεπτέμβρη του 1972 και χρειάστηκαν μεγάλες προσπάθειες για να αφεθεί ελεύθερος.
Διώξεις γνώρισε και ο παπα-Γιώργης-Δημητριάδης, που όλοι στον Πειραιά και στην Αθήνα τον ήξεραν ως τον «ρακοσυλλέκτη της αγάπης». Γύρναγε μ’ ένα φορτηγάκι και μάζευε ό,τι άχρηστο υπήρχε, τα πουλούσε και μοίραζε τα χρήματα σ’ όσους είχαν ανάγκη!
Τον συνέλαβαν την Κυριακή των Μυροφόρων, στις 14 Μαΐου 1967, στην εκκλησία του τον Άι’ Γιώργη Κερατσινίου.
Για να τον αφήσουν ελεύθερο έπρεπε να επέμβει ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος αλλά και ο καθολικός επίσκοπος της Αθήνας Βενέδικτος...

Καλή Ανάσταση!

2011-04-21T10:22:00.006+03:00

Τον Οκτώβρη του 2009 είχαμε τον εκλογικό θρίαμβο। Την Κυριακή των Βαΐων... ακολουθεί η σκληρή λιτότητα. Τα πάθη της Μεγάλης Εβδομάδας...
Και αναμένουμε την ... Ανάσταση!

Πόσο Έλληνες είμαστε; Ε΄ (Η άποψη του Δημήτρη Γληνού)

2011-04-17T17:12:00.003+03:00

«Μ’ όλο το κύμα των ξένων που πλημμύρισε σε ορισμένες εποχές τη χώρα μας, τ’ απομεινάρια των ξένων αυτών λαών απορροφήθηκαν ολότελα απ’ τον ελληνικό πυρήνα, έτσι που σήμερα η σλαβική επίδραση είναι όλως διόλου ασήμαντη στην Ελλάδα και τα σημάδια της έμειναν μόνο σε μερικές τοπωνυμίες και σε μερικά ήθη και έθιμα ορισμένων τόπων...
Μα οσοδήποτε πολύ είναι το ξένο αίμα που χύνεται μέσα σ’ έναν λαό, η σημασία του δεν είναι απόλυτη (ως προς την ιστορική συνέχεια κι όχι γενικά τη βιολογική), όσο δε επηρεάζει το δεύτερο, το πολύ πιο σημαντικό στοιχείο της ιστορικής ενότητας, τη συνείδηση της ιστορικής συνέχειας.
Όταν έχω μέσα μου την ακλόνητη πεποίθηση πως είμαι Έλληνας και θέλω να ενώσω την τύχη μου με τους άλλους Έλληνες αδελφούς μου, αποτελώ αναπόσπαστο μέρος του έθνους του ελληνικού, του σημερινού, έστω αν φυλετικά είμαι Σύρος ή Αρβανίτης.
Κι όταν έχω μέσα την πίστη μου πως είμαι απόγονος των αρχαίων Ελλήνων, όταν έχω δηλαδή τη συνείδηση της ιστορικής συνέχειας, είμαι αληθινά απόγονός τους, έστω κι αν τρέχει στις φλέβες μου οποιοδήποτε αίμα...»

Πόσο Έλληνες είμαστε; Δ’ (Ελληνόφωνοι, Αρβανίτες και Βλάχοι)

2011-04-08T22:53:00.009+03:00

Μέχρι τα τέλη του 18ου αιώνα η πίστη της καταγωγής των υπόδουλων Ρωμιών απ’ τους αρχαίους Έλληνες ήταν διαδεδομένη μόνο στους περιορισμένους κύκλους των λογίων.

Οι υπόδουλοι Χριστιανοί είχαν την εντύπωση πως ανήκαν στο «γένος των Ρωμιών» ή «Ρουμ μιλέτ» σύμφωνα με τις οθωμανικές αρχές.

Η λέξη «Έλληνας» αρχίζει να χρησιμοποιείται απ’ τους υπόδουλους ραγιάδες μόνο μετά την επίδραση του γαλλικού διαφωτισμού.

Το νεότερο ελληνικό έθνος συγκροτείται σταδιακά ανάμεσα στα 1770 και 1820 από μερίδες τριών ορθόδοξων εθνοπολιτισμικών κοινοτήτων της οθωμανικής αυτοκρατορίας: ελληνόφωνους Ρωμιούς, Αρβανίτες και Βλάχους.

Οι πληθυσμοί αυτοί, κάτω απ’ την καθοδήγηση των λογίων, των εμπόρων και των οπλαρχηγών, συγκροτούν τους νεότερους Έλληνες που, φυσικά, δεν έχουν καμία φυλετική συγγένεια με τους αρχαίους Έλληνες...

Πόσο Έλληνες είμαστε Γ' ("Εμείς οι Έλληνες")

2011-04-02T22:34:00.003+03:00

Στα τέλη της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας (15ος αιώνας) κάποιοι φωτισμένοι άνθρωποι, όπως ο Γεώργιος Γεμιστός-Πλήθων, υποστήριζαν πως οι κάτοικοι της αυτοκρατορίας ήταν "Έλληνες το γένος"!
Οι απόψεις αυτές, που για τους ειδικούς ερευνητές αποτελούν τον "νεοελληνικό πρωτοεθνικισμό", καταποντίστηκαν αμέσως μετά την άλωση της πόλης, του Μυστρά και της Τραπεζούντας.
Ο όρος "Έλληνες" εμφανίζεται ξανά, σποραδικά όμως, στις αρχές του 18ου αιώνα.
Ο Ηλίας Μηνιάτης, λόγιος Επίσκοπος Καλαβρύτων που πέθανε το 1714, κάνει λόγο για την ανυπόφορη δουλεία που υφίσταται "το γένος των Ελλήνων".
Ακολουθεί ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Χρύσανθος Νοταράς, ο πρώτος Έλληνας διαφωτιστής, που πέθανε το 1731. Σε επιστολή του στον ηγεμόνα της Μολδοβλαχίας γράφει χαρακτηριστικά για τη "δυστυχισμένη Ελλάδα που κατάντησε άξια για θρήνους"...
Στη συνέχεια ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Νεκτάριος αποκαλεί τους συγχρόνους του και τον εαυτό του "εμείς οι Έλληνες"!
Η χρήση, όμως, των όρων "Έλληνες" και "Ελλάδα" περιορίζεται μέχρι το 1770 σε έναν μικρό και αριθμητικά περιορισμένο κύκλο διανοουμένων.

Πόσο Έλληνες είμαστε; Β' (Οι "Χριστιανοί Ρωμιοί)

2011-03-26T23:39:00.004+03:00

Απ' το 400 μ.Χ. και για 1000 περίπου χρόνια η λέξη "Έλληνας" χάνεται απ' το πρόσωπο της ιστορίας!
Σε αυτό συνέβαλε και η Ορθόδοξη Εκκλησία που ταύτισε τον όρο "Έλλην" με την ειδωλολατρεία! Ακολούθησε το ίδιο το κράτος που έθεσε τους "Έλληνες" υπό διωγμό. Με διατάγματα του Θεοδοσίου και του Ιουστινιανού η ιδιότητα του "Έλληνος" συνιστούσε ιδιώνυμο ποινικό αδίκημα!
Την περίοδο αυτή οι ελληνικής καταγωγής πληθυσμοί του ανατολικού ρωμαϊκού κράτους έπαψαν να θεωρούνται κατακτημένοι, αλλά, ταυτόχρονα, συρρικνώνονται αριθμητικά.
Υπήρξαν μεγάλες περίοδοι που η ελληνική γη ερημώθηκε και στα εδάφη της εγκαταστάθηκαν άλλα φύλλα, κυρίως σλαβικά.
Έκτοτε, πολλοί ξένοι λαοί πέρασαν ή εγκαταστάθηκαν απ' τη νότια άκρη της Βαλκανικής.
Όλοι αυτοί ανακατεύτηκαν με τους ντόπιους και μεταξύ τους, μπερδεύτηκαν και αποτέλεσαν ένα ανομοιογενές σύνολο "χριστιανών ρωμιών", με ακαθόριστη εθνική ταυτότητα...

Πόσο Έλληνες είμαστε; Α' (Έλληνες-Ρωμαίοι-Λατίνοι)

2011-03-20T14:28:00.002+03:00

Κατ' αρχήν να διατυπώσουμε μια αμφιβολία: υπήρξαν ποτέ Έλληνες στην αρχαιότητα;
Ή, μήπως, η κοινή εθνική καταγωγή ήταν ένα κατασκεύασμα που εξυπηρετούσε συγκεκριμένους πολιτικούς στόχους, όπως, π.χ., την αντιμετώπιση του κοινού περσικού κινδύνου;
Οι αιματηροί και μακροχρόνιοι πόλεμοι μεταξύ Αθηναίων, Σπαρτατών, Θηβαίων και Μακεδόνων μπορούν πράγματι να θεωρηθούν "εμφύλιοι";
Όταν οι Αθηναίοι κατέσφαζαν τους κατοίκους της Μήλου, είχαν συναίσθηση πως εξόντωναν "συν-Έλληνες";
Και τι να σκέφτονταν, άραγε, οι Μακεδόνες όταν κατέστρεφαν εκ θεμελίων τη Θήβα;
Αλλά ακόμη κι αν υποθέσουμε πως οι αρχαίοι Έλληνες είχαν μια κάποια κοινή εθνική συνείδηση, αυτή άρχισε να κλονίζεται μετά την οριστική τους κατάκτηση απ' τους Ρωμαίους το 146 μ.Χ.
Η πολιτική, κοινωνική και οικονομική παρακμή που ακολούθησε έκανε ευρύτερα στρώματα των ελληνικών πόλεων να χάσουν σταδιακά την ελληνική τους συνείδηση και να θεωρούν τους εαυτούς τους ελληνόγλωσσους Ρωμαίους!
Η διαδικασία αυτή επιταχύνθηκε μετά το 395 μ.Χ. όταν ο Θεοδόσιος χώρισε την αυτοκρατορία σε Ανατολική και Δυτική.
Οι Έλληνες βρέθηκαν στο Ανατολικό Ρωμαϊκό Κράτος, όπου σύντομα κυριάρχησε η γλώσσα και ο πολιτισμός τους.
Τώρα μπορούσαν ευκολότερα να αυτο-αποκαλούνται "Ρωμαίοι"! Ένιωθαν, μάλιστα, υπερήφανοι για τη ρωμαϊκή τους ιδιότητα και θεωρούσαν τους εαυτούς τους "γνήσιους Ρωμαίους", σε αντίθεση με τους κατοίκους της Ρώμης, που τους αποκαλούσαν υποτιμητικά "Λατίνους"...

Είναι "αόρατο" το χρέος;

2011-03-12T13:30:00.004+03:00

Το χρέος δεν είναι "αόρατο"!
Το βλέπουμε καθημερινά στις πρώην κατάφυτες και ήδη τσιμεντοποιημένες πλαγιές της Πεντέλης και της Πάρνηθας.
Μας λέει "καλημέρα" κάθε πρωί!
Είναι ο γείτονας, 55άρης συνταξιούχος της ΔΕΗ, με τη γυναίκα του, απ' τα 50 συνταξιοδοτημένη υπάλληλος του Υπουργείου Οικονομικών, και το γιο τους που στα 25 βολεύτηκε ήδη με σύμβαση στο ίδιο Υπουργείο.
Όλοι μαζί, οικογενειακό εισόδημα πάνω από 8000 ευρώ μηνιαίως, όλα απ' τον κρατικό κορβανά, με προσφορά στην εθνική οικονομία ΜΗΔΕΝ!
Το βλέπουμε στον Έλληνα αγρότη, που τα τελευταία 30 χρόνια πήρε 300 κιλά απ΄το καθισιό, με συνέπεια τα καρδιαγγειακά να θερίζουν στην ύπαιθρο.
Τα βλέπουμε στα 600 δις στις τράπεζες της Ελβετίας, στους πολυτελείς γάμους στο Παρίσι, στα "γκόλντεν μπόις" του Καραμανλή...

Ας σταματήσουμε όλοι να παριστάνουμε τους ανήξερους...

2011-03-03T23:14:00.002+03:00

Τα χάλια της ελληνικής οικονομίας ήταν γνωστά σε όλους. Κι όλοι γνώριζαν πως μόνο μια λύση υπήρχε: η προσφυγή στο ΔΝΤ!
Κι όταν λέμε "όλοι", ακριβολογούμε!
Άλλωστε το είχε πει δημοσίως ο πρώην πρωθυπουργός, ο Κ. Σημίτης, στη Βουλή στις 18-12-2008:
"Αποτελεί κοινό μυστικό στους κύκλους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ότι η Ελλάδα δεν προσαρμόζεται στις επιταγές της ΟΝΕ. Κι ότι οι όποιες νουθεσίες κι επιτηρήσεις δεν αρκούν.
Η Ελλάδα, πιστεύουν, καλό θα ήταν ν' αναγκαστεί να προσφύγει στο ΔΝΤ για να εξασφαλίσει τον απαιτούμενο δανεισμό.
Τα χρήματα στις διεθνείς χρηματαγορές θα είναι δύσκολο να βρεθούν την περίοδο που θα επιδιώξει τον δανεισμό η Ελλάδα.
Γιατί και άλλες χώρες και προπαντός ξένες τράπεζες θα επιθυμούν να δανειστούν και θα προσφέρουν ικανοποιητικότερο επιτόκιο ή περισσότερη φερεγγυότητα!"

Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος:

2011-02-26T23:38:00.004+03:00

"Τα πλήθη δεν είναι ηρωικά!
Ακολουθούν τη φωνή του συμφέροντος"

Αξίζει να αναφέρουμε δυο πρόσφατα παραδείγματα:
Α) Οι Τουρκοκύπριοι, πολλαπλά ευνοημένοι απ' την τουρκική κατοχή, μόλις η "μητέρα πατρίδα" αποφάσισε να τους μειώσει τους μισθούς και τα επιδόματα, ξεκίνησαν μαζικές διαδηλώσεις και ύψωσαν στις πλατείες τους σημαίες της Κυπριακής Δημοκρατίας!
Β) Οι Έλληνες, αφού επί τριάντα χρόνια ξεκοκάλισαν κάθε κοινοτική επιδότηση, μόλις τα πράγματα στρίμωξαν, αποκαλούν την Ευρωπαϊκή Ένωση "στρατό κατοχής"!

Εσείς θα τον δανείζατε;

2011-02-18T18:35:00.002+03:00

Ας κάνουμε μια υπόθεση.
Κάποιος γνωστός σας είναι καταχρεωμένος, δεν μπορεί να βρει πουθενά λεφτά κι έρχεται σε σας να ζητήσει δανεικά.
Εσείς είστε πρόθυμοι να τον δανείσετε κι ας ξέρετε πως δεν πρόκειται να τα πάρετε πίσω, τουλάχιστον στο ακέραιο.
Του βάζετε, όμως, έναν όρο: "πριν σου δώσω δανεικά φρόντισε να νοικιάσεις τα δυο διαμερισματάκια που έχεις στο Χαλάνδρι και κάθονται άδεια, και πούλησε το οικοπεδάκι σου στη Γλυφάδα που το καταπάτησαν οι γείτονες.
Ο υπερχρεωμένος γνωστός σας, στο άκουσμα αυτών των όρων επαναστατεί.
"Το πώς θα διαχειριστώ την περιουσία μου είναι αποκλειστικά δικό μου θέμα. Και οι όροι που βάζεις προσβάλλουν την προσωπικότητά μου"!
Τώρα εγώ σας ερωτώ: θα δανείζατε αυτόν τον άνθρωπο;

Ο Σαμαράς επανέρχεται στην εποχή "όλα τα κιλά όλα τα λεφτά"...

2011-02-11T19:08:00.004+03:00

Χθες, το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας ζήτησε την παραίτηση του Υπουργού Δημόσιας Τάξης.
Μήπως το έκανε για την αύξηση της εγκληματικότητας;
Μήπως γιατί ο Παλαιοκώστας συνεχίζει ανενόχλητος τη δράση του;
Ή, μήπως, γιατί οι λαθρομετανάστες εξακολουθούν να μεταφέρονται σχεδόν επίσημα απ' τα σύνορα στο κέντρο της Αθήνας;
Για κανέναν απ' τους πιο πάνω λόγους!
Το πρόβλημα των βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας ήταν η απόφαση του Υπουργείου να εμποδιστούν τα τρακτέρ των νομών Σερρών και Κιλκίς να κλείσουν ετσιθελικά και τραμπουκικά τον Προμαχώνα! Δηλαδή την οδική επικοινωνία της Ελλάδας με την Βουλγαρία!
Με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την εθνική μας οικονομία, τις διεθνείς μας σχέσεις, την ελευθερία των συγκοινωνιών...
Ειλικρινά, δεν περίμενα ποτέ στη συγκεκριμένη συγκυρία το υποτίθεται "συντηρητικό" κόμμα να υποστηρίζει τόσο κραυγαλέα αντικοινωνικές και ακραίες συμπεριφορές.
Ασφαλώς δεν είναι η πρώτη φορά.
Θυμίζω τις περσινές δηλώσεις του Αντώνη Σαμαρά, που, τέτοια εποχή, δήλωνε ενώπιον των αγροτών της Θεσσαλίας που είχαν και τότε κλείσει για έναν μήνα τις εθνικές οδούς: "Εμείς πέρυσι (σ.σ. το 2009) σας δώσαμε 550 εκατομμύρια. Φέτος το ΠΑΣΟΚ δεν σας έδωσε τίποτα!"...
Δεν τους είπε, όμως, πως τα λεφτά εκείνα είχαν δοθεί από δανεικά και για αποκατάσταση ζημιών που δεν έγιναν!
Με άλλα λόγια, η σημερινή ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας εκπροσωπεί ό,τι πιο στενόμυαλο, παρωχημένο και συντεχνιακό επιβιώνει στη χώρα μας.
Στο ίδιο μήκος κύματος και ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του κόμματος Κ. Μαρκόπουλος που δήλωνε στη Βουλή:
"δεν είναι συντεχνία οι γιατροί του ΙΚΑ, οι άλλοι γιατροί και οποιαδήποτε άλλη επαγγελματική ομάδα. Η χειρότερη συντεχνία είναι αυτή των υπουργών που στοχοποιεί κάθε φορά και μια κοινωνική ομάδα"...

Να πληρώνουμε ή να μην πληρώνουμε;

2011-02-06T20:15:00.004+03:00

Το δήθεν κίνημα του "δεν πληρώνω" το θεωρώ ψευτομαγκιά!!
Μαγκιά εκ του ασφαλούς. Γιατί κάποιοι θεωρούν απολύτως βέβαιο πως δεν θα υποστούν καμία συνέπεια.
Όποιος είναι μάγκας να μην πληρώσει το λογαριασμό της ΔΕΗ, της ΕΥΔΑΠ και του κινητού του.
Αλλά εκεί καθόμαστε σούζα! Γιατί θα μας κόψουν το φως, το νερό και την επικοινωνία.
Ενώ στα διόδια και στα εισιτήρια μπορούμε πιο άνετα και εύκολα (αλλά και μπατακτζήδικα) να το παίξουμε ήρωες.
Ωραία, λοιπόν, να μην πληρώσουμε τις αστικές συγκοινωνίες.
Οπότε τι;
Θα κλείσουν, οι εργαζόμενοι θα απολυθούν κι εμείς θα κυκλοφορούμε με τα πόδια ή θα πληρώνουμε ταξί.
Αυτό θέλουμε;
(Αλήθεια, πήραμε ποτέ ταξί και είπαμε του οδηγού στο τέλος της διαδρομής "δεν πληρώνω";)
Κι αν πει και το κράτος "δεν πληρώνω", τι κάνουμε;
Κόβονται οι μισθοί και οι συντάξεις, τα επιδόματα ανεργίας και τα αναπηρικά....
Κι έτσι νομίζουμε πως θα κάνουμε καλύτερη τη ζωή μας;

Άσυλο = ιδεολογικοποιημένη αυθαιρεσία!

2011-02-01T23:54:00.003+03:00

Το άσυλο καθιερώθηκε στη χώρα μας το 1982 σαν μια, έστω και καθυστερημένη, ιστορική αντίδραση στη βία και στην καταστολή της απριλιανής δικτατορίας.
Από τότε συνδέθηκε με μια σειρά ψυχώσεις, "κολλήματα" και ιδεολοψίες με αποτέλεσμα να "θεοποιηθεί" και να στοιχειώσει.
Και ποιο, τελικά, είναι το αποτέλεσμα;
Καταλήψεις, κουκουλοφόροι, καταστροφές, βιαιότητες, κλοπές, διακίνηση ναρκωτικών, αποθήκευση λαθραίων εμπορευμάτων, κατασκευή εκρηκτικών κλπ κλπ
Με άλλα λόγια... "ιδεολογικοποιημένη αυθαιρεσία και παρανομία".
Τι σχέση έχουν όλ' αυτά με τις "ακαδημαϊκές ελευθερίες", τη συνταγματική νομιμότητα, την ελεύθερη διακίνηση ιδεών, την προαγωγή της επιστημονικής έρευνας;
Τα νοσηρά αυτά φαινόμενα που συνοδεύουν το "άσυλο" τα εκμεταλλεύεται στο έπακρον η Ακροδεξιά. Και αυτού του είδους η επιχειρηματολογία πείθει απόλυτα.
Δυστυχώς η Ακροδεξιά, με αφορμή τις ακρότητες της ψυχασθενικής αριστεράς, κερδίζει τη μάχη των εντυπώσεων και των επιχειρημάτων.
Μην εκπλαγούμε καθόλου αν στις επόμενες εκλογές οι Χρυσαυγήτες βγάλουν και βουλευτές...
Και κάτι τελευταίο: αν γίνει κάποια εξέγερση των μεταναστών, όλοι εδώ στην Αθήνα θα ψάχνουν για έναν "νέο Μεταξά"!
Πρσοσέξτε το αυτό που σου λέω...

Κάποιοι παίζουν με τη φωτιά...

2011-01-29T00:21:00.001+03:00

Από νωρίς χθες το απόγευμα τα τετράγωνα γύρω απ' τη Νομική είχαν αποκλειστεί με κλούβες. Λες κι είμαστε σε πόλεμο...
Όλη τη μέρα γυρίζω και μιλάω με κόσμο. Τα πανιά της ακροδεξιάς έχουν πάρει πολύ αέρα. Εκμεταλλεύεται τις μαλακίες των ψυχασθενών της ψευτοαριστεράς και δημαγωγεί ασύστολα...
Η τσογλαναρία του ΣΥΡΙΖΑ και του ΑΝΤΑΡΣΥΑ, που καθοδηγεί τους δύστυχους λαθρομετανάστες, την πάει μακριά τη βαλίτσα...
Ονειρεύονται μια σκληρή επίθεση των ΜΑΤ στους αλλοδαπούς καταληψίες που θα πυροδοτήσει μια καταστροφική και αιματηρή εξέγερση των χιλιάδων μεταναστών της Αθήνας!
Θέλουν να ξαναδούν την πόλη μας να φλέγεται και να καταστρέφεται!
Θυμάμαι πριν λίγους μήνες στα Εξάρχεια, ένας γνωστός μου, αριστερός της κακιάς ώρας (που ξέρω πως με διαβάζει), είχε πει επί λέξει: "αφού οι Έλληνες δεν θέλουν, την εξέγερση θα την κάνουμε με τους μετανάστες"...
Λοιπόν, αυτά τα "παιχνιδάκια" της "ψυχασθενικής αριστεράς" με το "άσυλο" και τους μετανάστες πρέπει να κοπούν ... σύριζα!
Δεν θα μας βγάλουν σε κάλο.
Είτε θα δούμε την ακροδεξιά να θεριεύει είτε τους μετανάστες κάποια στιγμή να εξεγείρονται μαζικά και βίαια είτε, το πιθανότερο, και τα δυο...

Ανθ' ημών Σαμαράς;

2011-01-21T23:42:00.001+03:00

Πριν από 80 χρόνια, ο μακαρίτης καθηγητής Ανδρέας Ανδρεάδης έγραφε πως η σύγχρονη ελληνική ιστορία είναι, ουσιαστικά, η ιστορία του δημόσιου χρέους!

Ως τώρα μετράμε πέντε επίσημες πτωχεύσεις: το 1827, επί Κολοκοτρωναίων, το 1843 επί Όθωνος, το 1893 επί Τρικούπη και το 1932 επί Βενιζέλου...
Δεν είναι καινούργιο το φαινόμενο να μας κυβερνάν οι δανειστές μας.
Επί δεκαετίες υπαγόρευαν τη δημοσιονομική μας πολιτική, εισπράττοντας φόρους και δασμούς για να ξοφληθούν τα δάνεια που μας χορήγησαν.
Το 1894 ο Τρικούπαρος εξασφάλισε νέο δάνειο απ' την Αγγλία αλλά για την εξόφλησή του διπλασίασε τους φόρους!
Η τότε αντιπολίτευση οργάνωσε μεγάλη συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο Πεδίο του Άρεως με σύνθημα "κάτω οι φόροι" και "να φύγει ο φορομπήχτης"!
Στη διαδήλωση εμφανίστηκε έφιππος με τη μεγάλη του στολή και ο τότε Διάδοχος Κωνσταντίνος.
Ο Τρικούπης ανέβηκε στα Ανάκτορα και διαμαρτυρήθηκε στο Βασιλιά Γεώργιο για την ανάμιξη του Διαδόχου στα πολιτικά πράγματα. Ο Βασιλιάς θα καλύψει το γιο του και μετά λίγους μήνες (1895) θα γίνουν εκλογές με νικητή το μέγα δημαγωγό Θεόδωρο Δηλιγιάννη (με τις άσπρες στριφτές μουστάκες).
Ο Τρικούπης δεν θα εκλεγεί ούτε καν βουλευτής, αφού στο Μεσολόγγι θα επικρατήσει ο άσημος Γουλιμής... Εξ ου και η γεμάτη παράπονο φράση του "ανθ' ημών Γουλιμής"!
Ο Δηλιγιάννης θα οδηγήσει τη χώρα στον ατιμωτικό πόλεμο με την Τουρκία το 1897 και θ' ανοίξει τις πόρτες για την μόνιμη εγκατάσταση στη χώρα μας του Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου...
Οι σημερινοί ηγέτες της αριστεροδεξιάς αντιπολίτευσης δεν διαφέρουν και πολύ απ' τον Δηλιγιάννη!
Υπάρχουν, όμως, και κάποιοι σοβαροί πολιτικοί στις τάξεις της.
Όπως, ας πούμε, ο Γιάννης Δραγασάκης. Που κάποια στιγμή δήλωσε πως "αν βγούμε απ' το ευρώ στην πράξη θα έχουμε δυο νομίσματα: τη δραχμή, πολλαπλά υποτιμημένη, ως μέσο πληρωμής και συναλλαγής, και το ευρώ ως μέσω σώρευσης πλούτου των πλουσίων! Στις σημερινές συνθήκες δεν υπάρχει φιλολαϊκή έξοδος απ' το ευρώ"...

Ποιος ψωνίζει στην Ερμού;

2011-01-16T23:08:00.003+03:00

Στα χιλιάδες καταστήματα που έβαλαν λουκέτο και στις άδειες βιτρίνες, δεν φταίει το "Μνημόνιο"!
Αλίμονο αν πιστεύει κανείς πως χωρίς το δανεισμό της "τρόικας" και με τη χρεοκοπία στην πόρτα μας, τα καταστήματα αυτά θα ήταν γεμάτα από ευτυχισμένους και λεφτάδες καταναλωτές...
Για το σημερινό χάλι μας φταίει ένα ολόκληρο σύστημα που ήταν σάπιο και γι' αυτό κατέρρευσε εν μία νυκτί!
Ένα απλό παράδειγμα: λέγαμε πως η Ερμού είναι από τους ακριβότερους εμπορικούς δρόμους του κόσμου.
Και δεν συνειδητοποιούσαμε καν πόσο τραγελαφικό ακουγόταν αυτό!
Στη Μάντισον, στη Σανζ Ελιζέ, στην Όξφορδ στριτ πάει όλος ο πλανήτης και ψωνίζει.
Στην Ερμού ποιος πάει;
Το Κουκάκι;

Ναι, είμαι αισιόδοξος για το 2011!

2011-01-08T12:52:00.003+03:00

Υπάρχουν κάποιοι που "σκίζονται" να χρεοκοπήσουμε!
Να βγούμε απ' το ευρώ και να επιστρέψουμε στη δραχμή.
Ποιοι, αλήθεια, είν' αυτοί, και τι στο διάολο θέλουν;
Είναι, σίγουρα, κάποια ξένα funds, τεράστια κερδοσκοπικά συμφέροντα, που έχουν στοιχηματίσει τσουβάλια δολάρια στην κατάρρευση του ευρώ και χωρών όπως η Ελλάδα, Ιρλανδία, Πορτογαλία...
Είναι και κάτι "δικοί" μας αετονύχηδες, που έβγαλαν στο εξωτερικό τα λεφτάκια τους και περιμένουν σαν τα όρνια να βγούμε απ' το ευρώ, να γυρίσει η πολλαπλά υποτιμημένη δραχμή και να αγοράσουν "τζαπέ" τις καλύτερες ελληνικές επιχειρήσεις και τα φιλέτα-ακίνητα...
Όλοι αυτοί οι μάγκες είναι που χρηματοδοτούν αυτόν τον περιφερόμενο θίασο από τους δήθεν "παγκοσμίου φήμης οικονομολόγους", που άλλη δουλειά δεν έχουν απ' το να γυρνάν απ' την μία πρωτεύουσα στην άλλη "προβλέποντας" την διάλυση της ευρωζώνης, την χρεοκοπία της χώρας μας κλπ...
Η συζήτηση για την χρεοκοπία μιας χώρας της ευρωζώνης δεν είναι καθόλου αθώα! Βλέπετε, είναι πολλά, πάρα πολλά τα λεφτά που παίζονται στη διεθνή ρουλέτα...
Κι από κοντά και τα κόμματα της ελληνικής ψευτο-αριστεράς, που κάνουν σημαία τους ό,τι πουν ή γράψουν τα "παπαγαλάκια" της διεθνούς κερδοσκοπίας! Η βλακεία δεν γνωρίζει ούτε σύνορα ούτε πολιτικό χρώμα...
Οι "μοιρολογήστρες", πριν δέκα μήνες πρόβλεπαν μετά βεβαιότητας την πτώχευση της Ελλάδας! Και, φυσικά, διαψεύστηκαν παταγωδώς! Από τότε:
- δημιουργήθηκε μηχανισμός διάσωσης της χώρας μας ύψους 110 δις
- προέκυψε και δεύτερος μηχανισμός διάσωσης και άλλων κρατών της ευρωζώνης με 750 δις
- η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δαπάνησε πάνω από 75 δις για ν' αγοράσει ελληνικά, ιρλανδικά και πορτογαλικά ομόλογα
- ο Τρισέ ενίσχυσε με πάνω από 95 δις τις ελληνικές τράπεζες
- έχει αποφασιστεί ήδη η επιμήκυνση της αποπληρωμής των 110 δις
Και μην ξεχνάμε πως:
- το δημόσιο χρέος μας, ως ποσοστό του ΑΕΠ είναι πολύ μικρότερο απ' το επίσημο, αν ληφθεί υπόψιν η μεγάλης έκτασης παραοικονομία μας
- το συνολικό χρέος μας, δημόσιο και ιδιωτικό, είναι από τα μικρότερα της Ευρώπης.
Δεν υπάρχει αμφιβολία: η προσπάθεια που κάνουμε είναι σκληρή. Τα ζόρια μεγάλα...
Αλλά χωρίς το Μνημόνιο και το ευρώ τα πράγματα θα ήταν πολύ χειρότερα.
Τα εισοδήματά μας δεν θα μειώνονταν κατά 25% αλλά στο 25%!
Και δεν θα μετρούσαμε την ανεργία αλλά την απασχόληση στο 15%.
Γι' αυτό δηλώνω αισιόδοξος...

Να ξαναγίνουμε "Αργοναύτες"!

2010-12-30T22:05:00.003+03:00

Τα τελευταία χρόνια ο ελληνικός λαός αποβλακώθηκε!
Μας έμαθαν να ζούμε παρασιτικά.
Το ένα τρίτο του πληθυσμού μας τα βόλευε με τις αγροτικές επιδοτήσεις, τις αγροτικές συντάξεις και τις αγροτικές "αποζημιώσεις", τις περισσότερες φορές για ζημιές που δεν έγιναν...
Το άλλο ένα τρίτο με τα κονδύλια για την "ενίσχυση της επιχειρηματικότητας", τα "προγράμματα απασχόλησης και απόκτησης επαγγελματικής εμπειρίας" κ.λπ.
Και το υπόλοιπο ένα τρίτο διοριζόμενο στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, στους ΟΤΑ κλπ.
Νομίζω πως ήρθε η ώρα να πάρουμε κάποιες μεγάλες αποφάσεις.
Να ξαναγίνουμε ο λαός των πρωτοβουλιών, της εφευρετικότητας, των μεγάλων ρίσκων και προκλήσεων...
Να ξαναγίνουμε Αργοναύτες!

Η "Αγία Τρόικα"...

2010-12-25T19:37:00.003+03:00

Ακούγεται τραγικό αλλά είν' αληθινό: ο μοναδικός σοβαρός και αξιόπιστος θεσμός αυτή τη στιγμή στη χώρα μας είναι η Τρόικα!
Ειδικά το ΔΝΤ αποτελεί τη σύγχρονη μορφή του "Σχέδιου Μάρσαλ"!
Μη μου πείτε πως την περίοδο 1947-1952 θα τη βγάζαμε"καθαρή" αν δεν υπήρχε ο πακτωλός της αμερικάνικης οικονομικής βοήθειας;
Όσο για τον Στρος Καν, να θυμίσω πως ήταν μαχητικό στέλεχος της Ένωσης Κομμουνιστών Φοιτητών και Υπουργός Οικονομικών της σοσιαλιστικής κυβέρνησης Ζοσπέν.
Τα μέτρα που πήρε μπορεί τότε να κατακρίθηκαν σπ' την "αριστερή πτέρυγα" του κόμματός του, οδήγησαν, όμως, σε υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης, μείωση του δημόσιου χρέους και δημιούργησαν 300.000 νέες θέσεις εργασίας.
Υπήρξε ο πιο δημοφιλής Υπουργός Οικονομικών της Ε.Ε., γι' αυτό και σήμερα θεωρείται ο πιθανότερος διάδοχος του Σαρκοζί στην Προεδρία...
Παρά τα πολύ σκληρά μέτρα που πήρε η κυβέρνησή μας και την "κουλτούρα της διαμαρτυρίας" που χαρακτηρίζει το λαό μας, μέχρι τώρα δείχνουμε απίστευτη ψυχραιμία και ωριμότητα.
Αυτό δεν οφείλεται σε κάποια "μαγική υπνωτική ένεση" που δήθεν μας έκαναν, όπως λένε οι κάθε λογής Λαζοπουλαίοι.
Ο λαός μας δεν βρέθηκε απλώς με την πλάτη στον τοίχο. Στάθηκε στο χείλος του γκρεμού! Κοίταξε την άβυσσο, μέτρησε το πόσο σκοτεινή κι ατέλειωτη είναι και τρόμαξε το ματάκι και το φυλοκάρδι του!
Όμως, πολύ φοβάμαι πως όταν φύγει η Τρόικα (με το καλό), οι κυβερνήσεις μας θ' αρχίσουν ξανά-μανά τα ίδια: καραβιές διορισμών στο Δημόσιο, συντάξεις-"μαϊμούδες" με το τσουβάλι, νέα προνόμια και μισθολογικές αυξήσεις στα "ρετιρέ" των ΔΕΚΟ...

Τι περιμένω ν' ακούσω απ' την ηγεσία του ΚουΚουΕ...

2010-12-20T18:32:00.000+03:00

- δεν προασπίζουμε "κεκτημένα", συμφεροντάκια, προνομιάκια, ούτε καν θεσούλες εργασίας (τότε θα είχαμε ακόμα πεταλωτήδες)
- προασπίζουμε ανθρώπους που πρέπει να εκπαιδεύονται και να διαπαιδαγωγούνται διαρκώς ώστε να είναι χρήσιμοι στον εαυτό τους, στην οικογένειά τους και στην κοινωνία
- κομμένα τα τσαμπουκαλίκια και τα ψευτονταηλίκια. Όσοι απεργούν δεν θα κλείνουν τους δρόμους ούτε θα ταλαιπωρούν τον κόσμο, αλλά θα προσφέρουν εθελοντική και δωρεάν κοινωνική εργασία
- όσοι εργάζονται θα δίνουν απ' το υστέρημά τους ένα ποσό υπέρ των ανέργων και όσων δουλεύουν απλήρωτοι
- το κοινωνικό και οικονομικό πρόβλημα δεν λύνεται με επιδοματάκια και "συντεχνιακές κατακτήσεις". Χρειάζεται αλλαγή των αξιών. Όσο το βόλεμα και το μασούριασμα παραμένουν ιδανικά, η Αριστερά είναι σα να αγωνίζεται εκτός έδρας και με δυο παίχτες λιγότερους
- να ξαναγράψουμε την ιστορία του παγκόσμιου και του ελληνικού κομμουνιστικού κινήματος. Δεν μπορεί να έχει το ΚΚΕ την αποκλειστική αντιπροσωπεία του σταλινισμού στην Ευρώπη
- να ξαναγίνουν οι κομμουνιστές οι ερωτεύσιμοι αγωνιστές του μεσοπολέμου. Όπως τότε που κάθε κομμουνιστής τσάκιζε ένα βιβλίο στην καθισιά του αλλά έστιβε και την πέτρα στη χούφτα του. Κι άμα λάχαινε έβγαινε και στο κλαρί
- να ξεβρομίσουμε την αριστερά απ' τους "δικηγόρους", τους "πανεπιστημιακούς" και τους τεμπελχανάδες αριστερούληδες συγγραφείς της οδού Σκουφά που στηρίζουν τις υποψηφιότητες των Ψιψινάκηδων...

Μάκη Βορίδη, ανάλαβε την ανασυγκρότηση της "Δεξιάς πολυκατοικίας"!

2010-12-11T12:12:00.002+03:00

Όταν μπήκα στη Νομική της Αθήνας, κει γύρω στα 1985, πρόλαβα στο τσακ τον Βορίδη, λίγο πριν πάρει πτυχίο.
Ήταν επικεφαλής μιας ομάδας ακροδεξιών φοιτητών, προερχόμενων κυρίως απ' τα βόρεια προάστεια και το Κολλέγιο Ψυχικού.
Ήταν η εποχή που ο Μάκαρος κυκλοφορούσε με το τσεκούρι στο χέρι, όπως βλέπετε στη φωτογραφία...
Τον θυμάμαι, που λέτε, σε μια Γενική Συνέλευση να παίρνει το λόγο και να λέει:
"Εμείς εμένουμε στην πρωταρχική διάκριση μεταξύ υλισμού και ιδεαλισμού. Εσείς επιλέξατε τον υλισμό και στη συνέχεια χωριστήκατε σε καπιταλιστές και μαρξιστές. Εμείς, όμως, παραμένουμε πιστοί ιδεαλιστές"!
Μεγάλη παπαριά, δεν λέω, αλλά ανάμεσα στις τόσες μαλακίες που άκουγες στις φοιτητικές συνελεύσεις αυτή κάπως ξεχώριζε.
Από τότε πέρασαν πολλά χρόνια. Ο Βορίδης αποκήρυξε το παρελθόν του με τα τσεκούρια, δεν θέλει να γίνει ο "Έλληνας Λεπέν", αναδείχθηκε σε επιτυχημένο δικηγόρο και μπήκε και στη Βουλή...
Με τον Μάκη μπορεί κανείς να διαφωνεί ιδεολογικά, αλλά δεν μπορεί να μην του αναγνωρίσει μερικά πραγματάκια: είναι συγκροτημένος, πεισματάρης και μαχητικός, έχει τετράγωνη λογική, ισχυρή επιχειρηματολογία, δεν μπλέχτηκε με τις διαπλοκές...
Στις τελευταίες εκλογές βγάλαμε κάποια συμπεράσματα:
- Η Νέα Δημοκρατία του Σαμαρά έχει ξοφλήσει! Από "αστικό" κόμμα έγινε ουρίτσα του ΚΚΕ και βγήκε στο κλαρί! Θέαμα γελοίο και αποκρουστικό.
- Το ΛΑΟΣ έχει ολοκληρώσει τον κύκλο του. Στα θετικά του είναι πως τόσα χρόνια "μάντρωσε" την ακροδεξιά.
- Το κόμμα που ιδρύει η Ντόρα αποβλέπει σε έναν και μόνο σκοπό: να οδηγήσει το Σαμαρά σε οδυνηρή ήττα για να επιστρέψει το μητσοτακέικο στην αρχηγεία της ΝουΔου καβάλα στ' άλογο.
Η Δεξιά πολυκατοικία καταποντίζεται και οι αρουραίοι άρχισαν να ανεβαίνουν τους ορόφους!
Είδατε το ποσοστό της "Χρυσής Αυγής" στην Αθήνα...
Η γνώμη μου είναι πως το πολιτικό μας σύστημα δεν μπορεί να λειτουργήσει ισορροπημένα χωρίς μια ισχυρή και υγιά συντηρητική παράταξη!
Η σημερινή "δεξιά τρόικα" έχει χρεοκοπήσει!
Ο Βορίδης δεν έχει καμία σχέση με τον Σαμαρά-φίτσουλα, τον Καρατζαφέρη-ατακαδόρο και την Δρακουλο-Ντόρα!
Τον Βορίδη χαίρεσαι να τον έχεις αντίπαλο. Μέσα απ' την πολιτική και ιδεολογική αντιπαράθεση μαζί του θ' ανέβει ένα σκαλάκι και το δικό μας επίπεδο!

Γιατί ο ελληνικός στρατός εισέβαλε στην Αλβανία το 1940;

2010-12-04T13:38:00.003+03:00

Στις 13 Νοεμβρίου 1940 οι εισβολείς Ιταλοί εκδιώκονται απ' το ελληνικό έδαφος.
Τη στιγμή αυτή ο Μεταξάς παίρνει μια απ' τις πλέον αμφιλεγόμενες αποφάσεις της ελληνικής ιστορίας: διέταξε κατά μέτωπο επίθεση στις ιταλικές δυνάμεις και εισβολή του ελληνικού στρατού στο αλβανικό έδαφος.
Η απόφαση φαίνεται, εκ πρώτης όψεως, παράδοξη. Ο ψοφοδεής Μεταξάς, που κατηγορούσε το Βενιζέλο για την αποστολή του ελληνικού στρατού στη Σμύρνη το 1919 δεν μπορεί ξαφνικά να μετατρέπεται σε "λιοντάρι της Πίνδου"!
Αυτός που δεν τόλμησε να αποκαλύψει την εθνικότητα του υποβρυχίου που βύθισε την "Έλλη" τρεις μήνες νωρίτερα, ξαφνικά φαίνεται αποφασισμένος να δώσει στους Ιταλούς το "τελειωτικό χτύπημα"...
Η απόφαση αυτή από πολιτικο-στρατιωτική άποψη είναι, φαινομενικά, εντελώς παράλογη! Η μικρή και αδύναμη Ελλάδα επιτίθεται όχι μόνο στην Ιταλία αλλά και στον αήττητο και πανίσχυρο Άξονα! Ακόμα κι αν ο ελληνικός στρατός "έριχνε στη θάλασσα τους Ιταλούς" (κάτι, φυσικά, αδιανόητο) ήταν βέβαιο πως η Γερμανία θα επενέβαινε άμεσα και δυναμικά (όπως και έγινε).
Ας προσπαθήσουμε, τώρα, να ερμηνεύσουμε την φαινομενικά "παράλογη" απόφαση του Μεταξά:
Κατ' αρχήν να δούμε ποιους συνέφερε η συνέχιση του ελληνο-ιταλικού πολέμου. Φυσικά, η σκέψη όλων μας πάει αμέσως στην Αγγλία...
Οι Άγγλοι όχι μόνο ήθελαν αλλά και πίεζαν την ελληνική κυβέρνηση να πολεμήσει τους Ιταλούς "μέχρις εσχάτων"! Προτιμούσαν να σκοτώνονται οι Έλληνες φαντάροι στην Αλβανία παρά οι Εγγλέζοι στη Βόρεια Αφρική! Δεν τους ενδιέφερε να σώσουν την Ελλάδα αλλά να πλήξουν την Ιταλία!
Το αλβανικό μέτωπο είχε καθηλώσει σημαντικές ιταλικές δυνάμεις, που, διαφορετικά, θα είχαν μεταφερθεί στην Αφρική εναντίον των Βρετανών .Οι τελευταίοι επεδίωκαν και μια στρατιωτική επέμβαση των Γερμανών στα Βαλκάνια που θα μείωνε τις γερμανικές πιέσεις στη μητροπολιτική Αγγλία και στα υπόλοιπα μέτωπα.
Ο βασιλιάς Γεώργιος, σταθερά αγγλόφιλος, ήταν σαφώς υπέρ της ελληνικής επίθεσης στην Αλβανία.
Ο Μεταξάς, όμως; Εδώ τα πράγματα μπερδεύονται αρκετά. Σίγουρα είχε συμβιβαστεί με την ιδέα πως η Ελλάδα δεν μπορούσε και δεν την συνέφερε να ενταχθεί στον Άξονα. Αλλά θεωρούσε εφικτή μια ουδετερότητα "τύπου Φράνκο".
Η προσωπική μας άποψη είναι η εξής:
Ο Μεταξάς θεώρησε, τον Νοέμβριο του 1940, πως είχε μια θαυμάσια ευκαιρία να επεκτείνει τα ελληνικά σύνορα, προσαρτώντας τη Βόρεια Ήπειρο. Ο ελληνικός στρατός δεν μπορούσε σε βάθος χρόνου να νικήσει τους Ιταλούς, αλλά μέχρι τον Ιανουάριο του 1941 είχε τις δυνατότητες και τον ενθουσιασμό να καταλάβει σημαντικά εδάφη της αλβανικής επικράτειας.
Σκέφτηκε, λοιπόν, να επιτεθεί στους Ιταλούς κι αφού ο ελληνικός στρατός φτάσει μέχρι το λιμάνι της Αυλώνας, το πολύ ως τα μέσα Ιανουαρίου 1941, να επιδιώξει τη γερμανική μεσολάβηση για την υπογραφή ελληνο-ιταλικής συνθήκης ειρήνης. Με αυτή, και ο πόλεμος θα τερματιζόταν και η Ελλάδα θα διατηρούσε τα εδάφη της βορείου Ηπείρου που θα είχε καταλάβει-ελευθερώσει ο στρατός της.
Ως αντάλλαγμα, θα προσφέραμε στον Άξονα την ουδετερότητά μας, που σήμαινε πως θα υποχρεώναμε τους Βρετανούς να εγκαταλείψουν τα ελληνικά εδάφη...
Το σενάριο αυτό ίσως εξηγεί δύο ακόμη γεγονότα της περιόδου εκείνης:
α) Ο Μεταξάς πίεζε συνεχώς τον Αλέξανδρο Παπάγο, αρχηγό του Γενικού Επιτελείου, να μην σταματήσει η προέλαση του στρατού στην Αλβανία. Προφανώς ήθελε την ώρα που θα υπογραφόταν η ειρήνη να έχουμε καταλάβει όσα περισσότερα εδάφη μπορούσαμε.
β) Ο Μεταξάς, την ώρα που ο απεσταλμένος του Γεώργιος Πεσμαζόγλου είχε μυστικές επαφές στην Ελβετία με τους Γερμανούς, πεθαίνει, "εντελώς ξαφνικά", στις 29 Ιανουαρίου 1941 στα χέρια των Βρεταννών γιατρών...

Προς μια "ποιοτική συμμετοχή"!

2010-11-27T19:09:00.002+03:00

Εδώ και δεκαετίες στη Δυτική Ευρώπη και στις ΗΠΑ η συμμετοχή των πολιτών στις εκλογές σπάνια ξεπερνούσε το 50%.
Στην Ελλάδα, λόγω συγκεκριμένων ιστορικών συγκυριών, είχαμε συνηθίσει σε πολύ μεγαλύτερα ποσοστά συμμετοχής.
Και λέω "είχαμε" γιατί ήδη από τις περυσινές ευρωεκλογές άρχισε να διαφαίνεται καθαρά και στη χώρα μας η τάση περιορισμένης συμμετοχής.
Πολλά έχουν γραφεί για το φαινόμενο της "αποχής"! Δεν έχω να προσθέσω κάτι ιδιαίτερο.
Απλά διατυπώνω την άποψη πως είναι προτιμότερο για τη λειτουργία της Δημοκρατίας και το καλώς εννοούμενο συμφέρον της χώρας μας να ψηφίζουν λιγότεροι αλλά με ποιοτικότερα κριτήρια!
Π.χ. θα προτιμούσαν να μην ψήφιζαν καν όσοι:
- διακατέχονται ακόμη απ' τις ψυχώσεις του εμφυλίου πολέμου
- βλέπουν την πολιτική αντιπαράθεση με ποδοσφαιρικούς όρους (ντέρμπι Παναθηναϊκού-Ολυμπιακού)
- διακατέχονται από τυφλό κομματικό ή παραταξιακό φανατισμό
- αναμένουν κάποια ρουσφετολογική ανταπόδοση
- δεν μπορούν να απογαλακτιστούν από την "οικογενειακή πολιτική παράδοση"
- διαμορφώνουν πολιτικές επιλογές επηρεαζόμενοι αποκλειστικά από την Εκκλησία, τα ΜΜΕ, τις κουβέντες του καφενείου κλπ.
- πάνε στην κάλπη για χαβαλέ, "ρίχνοντας" Ψιψινάκη, Λεβέντη ή κάθε νούμερο που αυτοπροβάλλεται ως "οικολόγος", "κυνηγός" κλπ...

Οι κάλπες την περασμένη Κυριακή έβγαλαν "Νέα Ένωση Κέντρου"!

2010-11-20T22:05:00.002+03:00

Ας ξεκινήσουμε με κάτι βασικό: στην κατάσταση που βρίσκεται η χώρα μας δεν χωράνε πανηγυρισμοί. Δεν υπάρχουν νικητές και ηττημένοι. Είμαστε όλοι χαμένοι...
Τούτος ο χειμώνας είναι πολύ δύσκολος. Εξίσου δύσκολα θα είναι και τα επόμενα δύο χρόνια!
Ήδη οι Βρυξέλλες ανακοίνωσαν το πραγματικό έλλειμμα και το χρέος της Ελλάδας για το 2009. Υπολογίζονται γύρω στο 15,4% και 127% αντίστοιχα! Και το 2013 το χρέος μπορεί και να ξεπερνά το 150%!
Κακά τα ψέματα, τέτοια νούμερα δεν είναι διαχειρίσιμα...
Η κυβέρνηση είναι αναγκασμένη να παίρνει διαρκώς σκληρά μέτρα. Σε πρώτη φάση αναμένονται:
- αύξηση του ΦΠΑ από 11% σε 13%
- αύξηση αντικειμενικών αξιών
- εξίσωση φόρου πετρελαίου θέρμανσης και κίνησης
- αύξηση φορολογίας των τσιγάρων
- αύξηση του εισητηρίου στις αστικές συγκοινωνίες στα 1,20 ευρώ
- νέες περικοπές στο πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων
- κατάργηση και συγχώνευση πολλών δημόσιων φορέων
Κάτω απ' αυτές τις συνθήκες διαμορφώνονται και οι αντίστοιχοι πολιτικοί συσχετισμοί.
Η κυβέρνηση προσπαθεί με νύχια και με δόντια να διατηρήσει τον πολιτικό έλεγχο, εφαρμόζοντας ταυτόχρονα τους σκληρούς όρους του Μνημονίου. Θεωρεί πως η χώρα πρέπει πάση θυσία, στην παρούσα φάση, να μην εγκαταλειφθεί απ' την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΔΝΤ...
Απ' την άλλη, η διαρκώς αλαλάζουσα αντιδημοκρατική Αριστερά και η λαϊκιστική και φοβική Δεξιά, εντελώς ανεύθυνα, επιλέγουν την "ανεξέλεγκτη χρεοκοπία", δημαγωγώντας διαρκώς και συνεργαζόμενες εκλογικώς.
Όσοι κυκλοφορούμε στο κέντρο της Αθήνας είδαμε στις τζαμαρίες των καταστημάτων που έβαλαν λουκέτο αφίσες που κόλλησαν κάποιοι "άγνωστοι" με τη φράση "κλειστόν λόγω μνημονίου"!
Λες κι αν δεν υπήρχε το Μνημόνιο και τα 110 δις της τρόικας και η χώρα είχε χρεοκοπήσει τον περασμένο Μάιο, τα μαγαζιά αυτά θα ήταν γεμάτα με ευτυχισμένους και πάμπλουτους πελάτες...
Στις κάλπες την Κυριακή συναντήθηκαν τρία μεγάλα ιδεολογικά ρεύματα της κοινωνίας μας:
- οι σοσιαλδημοκράτες του Γιώργου
- το φιλελεύθερο Κέντρο της Ντόρας
- η δημοκρατική Αριστερά του Κουβέλη.
Η ιστορία παίζει πράγματι περίεργα παιχνίδια κάποιες φορές...
Ποιος θα το 'λεγε πως μετά από 60 χρόνια θα ξαναντάμωναν οι πολιτικοί δρόμοι:
- του εγγονού του γερο-Παπανδρέου
- της κόρης του Μητσοτάκη
- του πολιτικού απόγονου του Τσιριμώκου!
Αυτές οι πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις οφείλουν να αναλάβουν το δύσκολο έργο της σωτηρίας της χώρας.
Στην ανάγκη να επαναδιαπραγματευτούν το Μνημόνιο, ώστε να παραταθεί η διάρκεια αποπληρωμής του χρέους. Μπας και μείνουν και λίγα χρήματα στο εσωτερικό, να αντιμετωπιστεί η ύφεση και η καλπάζουσα ανεργία...
Πολύ δύσκολο το έργο, αλλά οι καλοί οι καπετάνιοι στις φουρτούνες φαίνονται!
Ασφαλώς θα έχουν απέναντί τους μια λυσσασμένη Αριστερά και Δεξιά!
Που μύρισαν "αίμα" και τυφλωμένες, σαν τους καρχαρίες, ορμάνε στο ημιθανές κορμί της εθνικής μας οικονομίας!
Αλλά δεν πειράζει...
Πάντα έτσι ήταν τα άκρα...
Συνεχώς στο χείλος του γκρεμού βρίσκονται και στον γκρεμό θέλουν να μας ρίξουν!

Την Κυριακή κρίθηκε και η αξιοπρέπεια της Αριστεράς...

2010-11-17T17:30:00.002+03:00

Η πρώτη φορά που ψήφισα ήταν στις δημοτικές εκλογές του 1986. Ήμουν τότε 18 χρονών...
Όσοι από μας ανήκαν τότε στην Αριστερά θα θυμούνται τους καθοδηγητές να λένε για το δεύτερο γύρο πως "στον κόσμο θα λέμε ότι η γραμμή είναι άκυρο-αποχή, αλλά εμείς στην κάλπη ρίχνουμε Έβερτ-Κούβελα-Ανδριανόπουλο"!
Ήταν το πρώτο μεγάλο σοκ!
Το δεύτερο, ακόμα μεγαλύτερο σοκ, ήταν το 1989 με τη συγκυβέρνηση ΚΚΕ-ΕΑΡ (πρώην ΚΚΕ εσ)-ΝουΔου! Πρόφαση η "κάθαρση"! Ήταν η εποχή που κανένα απ' τα τότε στελέχη της Αριστεράς δεν θέλει να θυμάται. Και οι περισσότεροι ομολόγησαν, εκ των υστέρων, πως ήταν "μεγάλο ιστορικό λάθος"...
Ακολούθησαν πολλές ακόμη άτυπες ("ανίερες") συνεργασίες Δεξιάς-Αριστεράς. Κι όχι μόνο στο χώρο της αυτοδιοίκησης αλλά και στις συνδικαλιστικές και, κυρίως, στις αγροτικές κινητοποιήσεις.
Στις βουλευτικές εκλογές του 2007, λόγω και του εκλογικού συστήματος, δόθηκε η μεγάλη και ιστορική ευκαιρία να συγκροτηθεί η πρώτη κεντροαριστερή κυβέρνηση συνεργασίας στη χώρα μας. Ο Συνασπισμός την κλώτσησε με αποτέλεσμα την επανεκλογή Καραμανλή, με ό,τι αυτό σήμαινε (έκρηξη σκανδάλων, οικονομική χρεοκοπία κ.λπ.).
Στην εκλογική αναμέτρηση της περασμένης Κυριακής δεν κρίθηκε κάτι το ιδιαίτερο. Τα ουσιαστικά πολιτικά συμπεράσματα βγήκαν την πρώτη Κυριακή.
Το μόνο που στην πραγματικότητα κρίθηκε ήταν η αξιοπιστία και η αξιοπρέπεια της Αριστεράς.
Αν θα έκοβε οριστικά τους ιστορικούς της δεσμούς με το φιλελεύθερο και δημοκρατικό Κέντρο.
Ή αν θα σήκωνε για λάβαρα του "αντιμνημονιακού της αγώνα" τους Ψωμιάδηδες, Νικήτες και Γκιουλέκες...

Σχολιασμός του σημερινού εκλογικού αποτελεσμέτος...

2010-11-14T23:57:00.000+03:00

Πολύ μυστήριο τραίνο ο Έλληνας!
Με το ένα χέρι ανακατεύει τα σκουπίδια
και με το άλλο ξεκρεμάει τ' άστρα απ' τον ουρανό
και τα κατεβάζει στη γη...

Γυρίζουμε σελίδα!

2010-11-08T17:49:00.002+03:00

Βουλευτικές εκλογές στις 12 Δεκέμβρη!

2010-11-04T17:33:00.002+03:00

Τα οικονομικά μας δεν πάνε καθόλου καλά. Μπορεί να μπαίνει κάποια τάξη τους τελευταίους μήνες αλλά το καράβι μπάζει από παντού νερά.
Το περυσινό έλλειμμα είναι πολύ μεγαλύτερο απ' ό,τι αρχικά είχε υπολογιστεί.
Τα φορολογικά έσοδα υστερούν κατά πολύ απ' τα προσδοκώμενα
Μέχρι το 2015 πρέπει να δανειζόμαστε περίπου 75 δις το χρόνο.
Όλα τα σενάρια είναι ανοιχτά. Και της αναδιάρθρωσης του χρέους και της παράτασης αποπληρωμής και του νέου μνημονίου και της ελεγχόμενης χρεοκοπίας.
Ας μην μας τρομάζουν οι λέξεις. Ένα μόνο πρέπει να μας τρομάζει: η ανεξέλεγκτη χρεοκοπία! Αυτή που, δυστυχώς, φαίνεται να επιλέγουν οι Σαμαράδες και οι Αλέξηδες...
Αυτή τη στιγμή ο πρωθυπουργός μας είναι ο μόνος που εμπιστεύεται το διεθνές οικονομικό κατεστημένο. Και είτε μας αρέσει είτε όχι, μόνο αυτοί μπορούν να μας δώσουν τα λεφτά που χρειαζόμαστε για να λειτουργήσουν τα νοσοκομεία, τα σχολεία, ο στρατός, να πληρωθούν οι μισθοί και οι συντάξεις του δημοσίου.
Ποιοι θα μας τα δώσουν; Ο Κάστρο, ο Τσάβες ή οι φτωχοδιάβολοι απ' τις φαβέλες του Ρίο;
Ο Γιώργος, όμως, έκανε ένα μεγάλο λάθος: έπρεπε τον περασμένο Απρίλιο να θέσει το μνημόνιο σε δημοψήφισμα.
Εξελέγη με άλλο πρόγραμμα κι αποφάσισε να εφαρμόσει μια εντελώς αντίθετη πολιτική. Η στοιχειώδης δημοκρατική ευαισθησία επέβαλε να κληθεί ο λαός να αποφασίσει.
Ο Γιώργος, δυστυχώς, δεν το έκανε. Μέγα λάθος...
Για το λόγο αυτό είναι υποχρεωμένος, αν καταψηφιστούν οι κυβερνητικοί περιφερειάρχες στις τοπικές εκλογές, να προκηρύξει βουλευτικές εκλογές για τις 12 Δεκεμβρίου...

Πόσο "ήρωας" ήταν ο Μεταξάς;

2010-10-29T21:07:00.002+03:00

Ο Μεταξάς προετοίμαζε τη χώρα σχεδόν αποκλειστικά για την αντιμετώπιση της από βορρά βουλγαρικής απειλής. Μέχρι και ο μακαρίτης ο παππούς μου, ο κατσικοκλέφτης, είχε καταδικαστεί σε 6 μήνες καταναγκαστικά έργα στη "γραμμή Μεταξά" στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα...
Το Γενικό Επιτελείο Στρατού άρχισε να καταρτίζει αμυντικά σχέδια για ιταλική επίθεση μόνο μετά τον Απρίλιο του 1939 που η Ιταλία κατέλαβε την Αλβανία.
Ουσιαστικά, ο ελληνοϊταλικός πόλεμος ξεκίνησε τον 15αύγουστο του 1940 με τον τορπιλισμό της "Έλλης". Η χερσαία επίθεση αποφασίστηκε απ' το ιταλικό Επιτελείο στις 15 Οκτωβρίου.
Η απόρριψη του ιταλικού τελεσιγράφου τα ξημερώματα της Δευτέρας, 28 Οκτωβρίου, δεν μπορεί να θεωρηθεί "ηρωική πράξη". Ο Μεταξάς ήξερε πολύ καλά πως το "ΝΑΙ" σήμαινε τον τεμαχισμό της Ελλάδας: ένα κομμάτι θα έπαιρναν οι Ιταλοί, ένα οι Βούλγαροι, τις Κυκλάδες και την Κρήτη θα καταλάμβαναν οι Άγγλοι κι αυτός θα παρέμενε (αν δεν τον είχαν ήδη "φάει" ο Βασιλιάς και οι Άγγλοι) ο "ξεφτιλισμένος πρωθυπουργός της πόλης-κράτους των Αθηνών"...
Οι Ιταλοί υποτίμησαν τους Έλληνες, γι' αυτό και στην πρώτη φάση του πολέμου χρησιμοποίησαν περιορισμένες δυνάμεις.
Αλλά και οι Έλληνες υπερτίμησαν τους Ιταλούς. Γι' αυτό και τα αρχικά σχέδια προέβλεπαν τακτική υποχώρηση μέχρι τα Τζουμέρκα και τον ποταμό Άραχθο, όπου θα δινόταν η αποφασιστική μάχη.
Με την έναρξη του πολέμου η ιταλική αεροπορία βομβάρδισε πολλές ελληνικές πόλεις. Τα περισσότερα θύματα είχε η Πάτρα.
Ο Μεταξάς ζήτησε από τους Άγγλους άμεση οικονομική και στρατιωτική βοήθεια. Απαίτησε να αναλάβουν αυτοί την άμυνα της Κέρκυρας και την αντιαεροπορική προστασία της Αθήνας. Οι Βρετανοί, όμως, ενδιαφέρονταν κυρίως για την Κρήτη, στην οποία μετέφεραν απ' τη Μέση Ανατολή δυνάμεις πεζικού και αντιαεροπορικά.
Ο ελληνοϊταλικός πόλεμος διακρίνεται σε τρεις φάσεις:
α) Από 28 Οκτωβρίου έως 13 Νοεμβρίου 1940. Στο διάστημα αυτό διεξάγει αμυντικό πόλεμο και αντιμετωπίζει επιτυχώς την ιταλική επίθεση.
β) Από 14 Νοεμβρίου έως 28 Δεκεμβρίου 1940. Ο ελληνικός στρατός αντεπιτίθεται, εισβάλει στο αλβανικό έδαφος και καταλαμβάνει Κορυτσά, Πρεμετή, Αργυρόκαστρο, Αγίους Σαράντα, Χειμάρα...
γ) Από 28 Δεκεμβρίου 1940 έως 26 Μαρτίου 1941. Η ελληνική προέλαση ανακόπτεται, ο στρατός μας καθηλώνεται αλλά αντιμετωπίζει χωρίς εδαφικές απώλειες την ιταλική εαρινή αντεπίθεση.

Ιταλοί αντιφασίστες στον "κόκκινο" Βύρωνα...

2010-10-24T11:32:00.000+03:00

Όταν η οικογένειά μου ήρθε απ' το Καρπενήσι στην Αθήνα, πιάσαμε ένα διαμερισματάκι στην οδό Κορυτσάς, δίπλα στην Αγιά Τριάδα του Βύρωνα.
Ο πατέρας μου με έγραψε στο 1ο Γυμνάσιο Βύρωνα, πίσω απ' το λόφο της Ανάληψης, το επονομαζόμενο και "κόκκινο σχολειό"! Και δεν ήταν υπερβολή. Δεν υπήρχε θρανίο που να μην είχε πάνω του χαραγμένο το σφυροδρέπανο. Ήταν η εποχή, σύντομη είν' αλήθεια, που οργανώθηκα στην ΚΝΕ...
Θυμάμαι πως όταν δεν είχα διαβάσματα είτε θα παρακολουθούσα τις προπονήσεις της Δόξας Βύρωνα είτε θα παίζαμε μπάλα στο γήπεδο του Εθνικού Αστέρα είτε θα πήγαινα σ' ένα γειτονικό καφενέ -εγώ το ενδεκάχρονο- όπου σύχναζαν γεροντίδια και διηγούνταν ιστορίες απ' την Κατοχή και τα Δεκεμβριανά.
Μπορεί να μην πολυκαταλάβαινα, αλλά τους άκουγα με το στόμα ανοιχτό. Ανάμεσα στις άπειρες ιστορίες τους είχα ακούσει και για τρεις στρατιώτες Ιταλούς που λιποτάκτησαν τον Φθινόπωρο του 1943 και κατατάχθηκαν εθελοντικά στον ΕΛΑΣ του Βύρωνα.
Το είχα ξεχάσει εντελώς μέχρι που έπεσε στα χέρια μου το βιβλίο του Ξενοφώντα Φιλέρη (που ως στιχουργός έγραψε μερικά απ' τα ωραιότερα τραγούδια του Κώστα Χατζή) "Οι σαλταδόροι του Βύρωνα". Στο βιβλίο αυτό με μεγάλη μου έκπληξη είδα ότι αναφέρονται οι τρεις Ιταλοί που από κατακτητές έγιναν αντιστασιακοί. Κι αφού συμπλήρωσα τα κομμάτια του παζλ που μου έλειπαν, λέω να καταγράψω με συντομία την ιστορία τους:
Ο Αρμάντο έλεγε πως ήταν βιομήχανος από τη Νάπολη. Κι όπως αποδείχθηκε μάλλον δεν ήταν ψέμα. Ήταν πολύ γκομενιάρης. Όσο υπηρετούσε στον φασιστικό στρατό, μαζί με τον οπλισμό του, είχε κι ένα τσουβάλι γόβες. Μ' αυτά έριχνε τα κοριτσόπουλα. Την έστηνε στο Σύνταγμα και τους χάριζε τη μία γόβα τη μια μέρα και τη δεύτερη την επόμενη. Έτσι διπλοπηδούσε!
Δεν ήταν καλός πολεμιστής και οι Βυρωνιώτες είχαν να λεν για την πολυλογία του.
Ο Αρμάντο τη γλύτωσε παρατρίχα στο μεγάλο μπλόκο των Γερμανών στο Βύρωνα, στις 7 Αυγούστου 1944, τότε που εκτελέστηκαν 11 πατριώτες.
Λίγο πριν την απελευθέρωση ο Αρμάντο ερωτεύτηκε μια κοπελιά στη Νέα Ελβετία του Βύρωνα. Την πήρε στην Ιταλία και παντρεύτηκαν. Δυστυχώς, η νύφη πέθανε πολύ νέα το 1947. Ο Αρμάντο την έφερε στην Ελλάδα και την ενταφίασε στο κοιμητήριο του Βύρωνα...
Ο Μάριο ήταν όμορφος, ψηλός κι αδύνατος. Προτιμούσε να παίζει το ακορντεόν του παρά να πυροβολάει. Σκοτώθηκε σε μια μάχη με τους Γερμανούς έξω ακριβώς απ' την Ανάληψη. Τον θάψανε μαζί με άλλους ΕΛΑΣίτες στο παρκάκι της Αγια-Τριάδας. Εκεί που ο Δήμος έχει φτιάξει κούνιες και παγκάκια. Σ' ένα απ' αυτά φίλησα και για πρώτη φορά στη ζωή μου το 1980...
Ο Αλεσάντρο ήταν κουλτουριάρης. Σιωπηλός και στοχαστικός. Διάβαζε συνεχώς.
Σε μια μάχη ανέβηκε στο καμπανιαριό του Προφήτη Ηλία στη Γούβα ως ελεύθερος σκοπευτής. Όταν οι ΕΛΑΣίτες του Βύρωνα υποχώρησαν προς τον Αϊ-Αρτέμη, κάτω απ' την πίεση των Γερμανών που ανέβαιναν απ' το Άλσος Παγκρατίου, ο Αλεσάντρο δεν πρόλαβε να τους ακολουθήσει.
Τον πυροβόλησαν και τον συνέλαβαν αιμόφυρτο. Κανείς δεν έμαθε τι απέγινε...

Δεν είναι "αριστερή" πρόταση να γίνουμε Β. Κορέα ή Κούβα!

2010-10-16T09:36:00.001+03:00

Εδώ και δεκαετίες η Αριστερά είναι στριμωγμένη στη γωνία.
Το άνοιγμα των παγκόσμιων αγορών και η ανισορροπία δύναμης κεφαλαίου-εργασίας ανέτρεψαν τα μεταπολεμικά δεδομένα.
Κάθε προσπάθεια να "ρυθμιστούν" οι αγορές, κατευθύνει το κεφάλαιο σε χώρες που η εργασία είναι φτηνή, ο συνδικαλισμός ανύπαρκτος, οι συνθήκες εργασίας πρωτόγονες.
Έτσι, η όποια φιλεργατική πολιτική φέρνει τα αντίθετα αποτελέσματα. Τι να την κάνω, π.χ., την απαγόρευση των απολύσεων αν δεν υπάρχουν θέσεις εργασίας;
Ένα ακραίο κομμάτι της Αριστεράς προτείνει την έξοδο απ' την Ε.Ε., την ΟΝΕ και το παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα. Δεν χρειάζεται μεγάλη φαντασία για να αντιληφθούμε τις συνέπειες μιας τέτοιας επιλογής: επιστροφή στη δραχμή, υψηλός πληθωρισμός, απουσία επενδύσεων, κρατικοδιαιτισμός, μαζική ανεργία, φτώχεια, εξαθλίωση, οικονομική κατάρρευση... Όπως συμβαίνει στην Κούβα και στη Β. Κορέα.
Η λύση, κατά τη γνώμη μας, δεν βρίσκεται έξω αλλά μέσα στην ΟΝΕ. Δεν αγνοούμε τα προβλήματα ούτε τρέφουμε αυταπάτες. Η Γερμανία στα πλαίσια της Ε.Ε. έχει επιβάλλει μηχανισμούς "άνισης συναλλαγής". Που μεταφέρουν διαρκώς πόρους απ' την ευρωπαϊκή περιφέρεια στο ευρωπαϊκό κέντρο. Το κόστος που πληρώνουν χώρες όπως η Ελλάδα είναι μεγαλύτερο απ' την οικονομική βοήθεια που λαμβάνουν.
Στις σημερινές συνθήκες η πιο ρεαλιστική, και γι' αυτό πιο φιλολαϊκή λύση είναι η παραμονή μας στην ΟΝΕ και η πιστή τήρηση του "μνημονίου".
Να αποφύγουμε την οικονομική απομόνωση και χρεοκοπία.
Και συμμαχώντας με τις ευρωπαϊκές σοσιαλδημοκρατικές δυνάμεις και με τις χώρες του "ευρωπαϊκού Νότου" να προσπαθήσουμε να αμβλύνουμε τους μηχανισμούς της "άνισης συναλλαγής".
Το όραμα μιας κοινωνικά πιο δίκαιης Ευρώπης δεν είναι ουτοπία...

Ένας χρόνος κυβέρνησης Γιώργου...

2010-10-09T18:31:00.002+03:00

... ήταν αρκετός για να αποδείξει το αυτονόητο: ο μεγαλύτερος εχθρός των ιδεολογιών είναι η ίδια η πραγματικότητα.
Ημερομηνίες σταθμοί:
α) 28 Ιανουαρίου 2010: το μήνυμα που λαμβάνει στο Νταβός ο πρωθυπουργός είναι πλέον σαφές: η Ελλάδα όχι μόνο δεν θα βρίσκει φτηνές πηγές δανεισμού, αλλά δεν θα μπορεί καν να δανειστεί!
β) 6 Μαΐου 2010: η Βουλή ψηφίζει το Μνημόνιο και η Ελλάδα γλιτώνει απ' τη χρεοκοπία...

Τι θα γινόταν αν κυβερνούσε το ΚουΚουΕ...

2010-10-03T13:14:00.003+03:00

Τον Οκτώβριο του 1944, το εργοστάσιο του Λαναρά στη Βέροια κρατικοποιήθηκε και πέρασε για λίγο στα χέρια του Κόμματος. Αντιγράφω από την απελπισμένη επιστολή του κομματικού αντιπροσώπου προς το "Γραφείο περιοχής Μακεδονίας", που εξηγεί γιατί η φάμπρικα έφτασε στα όρια της χρεοκοπίας:
"... Επειδή εδώ οι συνδικαλιστές και οι άλλες οργανώσεις νομίζουν ότι θα λύσουν το κοινωνικό πρόβλημα σε βάρος του εργοστασίου, καθημερινά έχουμε απ' αυτούς διάφορα αιτήματα... Οι εργάτες του εργοστασίου πλεονάζουν. Αν δούλευαν κανονικά θα περίσσευαν πολλοί. Απ' τους 1.400 περίπου οι 300 είναι συνταξιούχοι και αποσπασμένοι σε διάφορες οργανώσεις. Αυτοί όλοι που δεν δουλεύουν, παίρνουν τα μεροκάματά τους από το εργοστάσιο. Το εργοστάσιο δεν έχει έσοδα. Μόνος πελάτης είναι ο ΕΛΑΣ. Δουλεύουν 700 και πληρώνονται 1.400. Αντάρτες, ανάπηροι, αδικαιολόγητα απουσιάζοντες και περίσσιοι υπάλληλοι"...

Οι ... λαδιάρηδες!

2010-09-24T19:34:00.001+03:00

Μια πολύ διδακτική ιστορία μάς λέει ο Ηρόδοτος απ' την περίοδο των περσικών πολέμων:
Όταν, λέει, οι Έλληνες έφτασαν στο Αρτεμίσιο και είδαν τον τεράστιο περσικό στόλο και τους χιλιάδες στρατιώτες, κιότεψαν. Τους κυρίευσε πανικός και σκεφτόντουσαν να φύγουν προς το εσωτερικό της Ελλάδας.
Όταν οι Ευβοείς κατάλαβαν τι πάει να γίνει, έτρεξαν στον Ευρυβιάδη και τον ικέτεψαν να μείνει για λίγες μέρες ο ελληνικός στόλος στις ακτές της Εύβοιας για να προλάβουν να μεταφέρουν τις οικογένειές τους σε ασφαλές μέρος.
Ο Ευρυβιάδης αρνήθηκε, κι οι Ευβοείς προσέτρεξαν στον Αθηναίο ναύαρχο, τον Θεμιστοκλή. Του έδωσαν 30 τάλαντα, κι έτσι τον έπεισαν να μείνει στην Εύβοια ο ελληνικός στόλος κι εκεί να αντιμετωπίσει τους Πέρσες.
Τα τσέπωσε ο Θεμιστοκλής, κι άρχισε τα κολπάκια του. Έδωσε 3 τάλαντα στον Κορίνθιο ναύαρχο Αδείμαντο κι άλλα 5 στον Ευρυβιάδη, κράτησε κι αυτός τα υπόλοιπα, κι έτσι όλοι οι Έλληνες ομοψύχησαν και έδωσαν τον υπέρ πάντων αγώνα.
Μια ζωή λαδιάρηδες ήμασταν!
Μόνο που οι Αρχαίοι ήξεραν και να πολεμούν και να νικούν...

Δεκαέξι αλήθειες για τον ελληνικό εμφύλιο (1946-1949)

2010-09-18T12:38:00.002+03:00

9) Οι μαχητές του "Δημοκρατικού Στρατού" προέρχονταν κυρίως από αγροτικές και ορεινές περιοχές, οι περισσότεροι ήταν αναλφάβητοι, χωρίς αναπτυγμένη πολιτική και ιδεολογική συνείδηση. Η χειρότερή τους ήταν όταν έπρεπε να διαβάσουν κομματικά έντυπα και ρώσικη λογοτεχνία.
10) Οι γυναίκες αποτελούσαν περίπου το 30% της συνολικής δύναμης του "Δημοκρατικού Στρατού". Είχαν δικαίωμα να επιλέξουν την ένταξή τους σε μάχιμη ή μη υπηρεσία. Το 20% των μαχητών ήταν ανήλικοι, 16-18 ετών. "Παιδόπουλα να τα λυπάσαι", όπως χαρακτηριστικά έλεγε μπαρουτοκαπνισμένος καπετάνιος.
11) Στην τελευταία φάση του πολέμου (καλοκαίρι 1949) το 50% των μαχητών ήταν Σλαυομακεδόνες του Ν.Ο.Φ. (Λαϊκού Απελευθερωτικού Μετώπου). Αυτοί θεωρούσαν πως η ηγεσία του ΚΚΕ τους παραγκώνιζε. "Εμείς πολεμάμε κι οι Έλληνες διοικούν", έλεγαν. Μετά τη ρήξη ΚΚΕ-Τίτου οι περισσότεροι απ' αυτούς λιποτάχτησαν...
12) Η ηγεσία του ΚΚΕ προσπάθησε να εκμεταλλευτεί κάθε μειονότητα που ήταν δυσαρεστημένοι απ' το ελληνικό κράτος. Συγκρότησε "Τάγμα Οθωμανών" στο οποίο, όμως, δεν συμμετείχαν πάνω από 300 Πομάκοι. Τον Ιανουάριο του 1949 ο Αλβανός πρωθυπουργός Μεχμέτ Σέχου προσπάθησε να επιστρατεύσει όλους τους Τσάμηδες και να τους στείλει να πολεμήσουν στην Ελλάδα. Τελικά δεν μαζεύτηκαν περισσότεροι από 150.
13) Οι μαχητές του "Δημοκρατικού Στρατού" δεν ήταν όλοι τους εθελοντές. Στις περιοχές που έλεγχαν, ακόμη και σε πόλεις ή χωριά που καταλάμβαναν για λίγες μόνο ώρες, επιδίδονταν σε βίαιες επιστρατεύσεις ανδρών και γυναικών άνω των 14 ετών. Βέβαια, ούτε κι ο κυβερνητικός στρατός ήταν εθελοντικός. Μόνο ο ΕΛΑΣ και οι άλλες αντιστασιακές οργανώσεις της περιόδου 1941-1944 ήταν αμιγώς εθελοντικές.
14) Την περίοδο Ιανουάριος 1948-καλοκαίρι 1949 25.000 περίπου παιδιά 3-14 ετών προωθήθηκαν στις "Λαϊκές Δημοκρατίες". Περισσότερα για το λεγόμενο "παιδομάζωμα" μπορείτε να δείτε στο άλλο μας ιστολόγιο "Χαιρετίσματα στην εξουσία".
15) Ο "Δημοκρατικός Στρατός", σε αντίθεση με τον ΕΛΑΣ, ήταν απόλυτα εξαρτημένος απ' την πολιτική ηγεσία του ΚΚΕ. Το Κόμμα απαιτούσε απόλυτη πειθαρχία και καταδίκαζε το "αντάρτικο πνεύμα" και τα "καπετανάτα" που είχαν δημιουργηθεί επί γερμανικής κατοχής.
16) Στόχος του ΚΚΕ ήταν να "απελευθερώσει" ένα μεγάλο μέρος της Βόρειας Ελλάδας και να σχηματίσει κυβέρνηση με έδρα τη Θεσσαλονίκη που θα την αναγνώριζε η ΕΣΣΔ και τα υπόλοιπα Ανατολικά Κράτη. Αυτό, ουσιαστικά, σήμαινε διχοτόμηση της Ελλάδας, όπως συνέβη λίγα χρόνια αργότερα στην Κορέα...

Δεκαέξι αλήθειες για τον ελληνικό εμφύλιο (1946-1949)

2010-09-13T15:18:00.000+03:00

1) Ο εμφύλιος πόλεμος δεν ξεκίνησε στις παραμονές των εκλογών του Μάρτη το 1946 με την επίθεση των ανταρτών στο σταθμό χωροφυλακής στο Λιτόχωρο. Άρχισε απ' το 1943 ως σύγκρουση ανάμεσα στις αντιστασιακές οργανώσεις, πρώτα στην ύπαιθρο και σταδιακά στα αστικά κέντρα.
2) Ο Ζαχαριάδης σχεδίαζε την ένοπλη εξέγερση απ΄τα τέλη του 1945. Όμως δεν θα μπορούσε να την πραγματοποιήσει αν μετά τη Συμφωνία της Βάρκιζας (Φλεβάρης 1945) δεν επικρατούσε σε όλη τη χώρα κλίμα τρομοκρατίας σε βάρος των αριστερών και ΕΑΜιτών πολιτών. Μετά την τετράχρονη αιματηρή εθνική αντίσταση, κανείς δεν είχε διάθεση να εγκαταλείψει τη σπίτι, την οικογένεια και τη δουλειά του και να πάρει πάλι τα βουνά. Οι περισσότεροι αναγκάστηκαν να το κάνουν με τη λογική "καλύτερα να πεθάνω πολεμώντας στο βουνό παρά να με σκοτώσουν οι παρακρατικοί τη νύχτα στο κρεβάτι μου"...
3) Ο Στάλιν δεν τήρησε αρνητική στάση στην ένοπλη εξέγερση του ΚΚΕ. Βέβαια, δεν ήθελε και να ρισκάρει τα μεγάλα γεωπολιτικά κέρδη που αποκόμισε η ΕΣΣΔ στο τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Γι' αυτό και ενίσχυσε διακριτικά τους "Έλληνες Επαναστάτες" ενθαρρύνοντας τις Ανατολικές Χώρες να τους ενισχύουν.
4) Η βοήθεια που έλαβε ο "Δημοκρατικός Στρατός" απ' τις Ανατολικές Χώρες μπορεί να μην συγκρίνεται μ' εκείνη που έλαβε ο κυβερνητικός στρατός απ' τους Αμερικάνους, αλλά δεν ήταν καθόλου ευκαταφρόνητη. Με βεβαιότητα μπορούμε να πούμε πως χωρίς την στήριξη των Ανατολικών Κρατών, ο εμφύλιος πόλεμος στην Ελλάδα είτε δεν θα άρχιζε ποτέ είτε θα τέλειωνε μέσα σε ένα χρόνο το πολύ...
5) Ιδιαίτερα "λεπτό" σημείο ήταν η ενίσχυση του "Δημοκρατικού Στρατού" με πολεμικό υλικό. Για να μην φαίνεται η προέλευση των όπλων, στέλνονταν οπλισμός απ΄τις στρατιωτικές αποθήκες που είχαν εγκαταλείψει οι Γερμανοί κατά την υποχώρησή τους απ' την Ανατολική Ευρώπη. Τα όπλα αυτά ήταν ξεπερασμένα, συχνά προβληματικά και έλειπαν τα ανταλλακτικά.
6) Στη Βουλγαρία, Γιουγκοσλαβία και Αλβανία λειτουργούσαν στρατόπεδα εκπαίδευσης του "Δημοκρατικού Στρατού", αποθήκες τροφίμων και καυσίμων, υγειονομικοί σταθμοί και νοσοκομεία για τους τραυματίες. Στην Τσεχοσλοβακία υπήρχε Σχολή Εκπαίδευσης Δολιοφθορέων μέχρι και τον Αύγουστο του 1950.
7) Ο κυβερνητικός στρατός άρχισε να εφαρμόζει απ' τον Μάη του 1947 το αμερικάνικο σχέδιο της δημιουργίας "νεκρών ζωνών". Εκατοντάδες χιλιάδες κάτοικοι των ορεινών περιοχών πιέστηκαν να εγκαταλείψουν τα χωριά τους και να μεταφερθούν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης στα μεγάλα αστικά κέντρα που έλεγχε ο κυβερνητικός στρατός. Με τον τρόπο αυτό "στραγγαλιζόταν" ο "Δημοκρατικός Στρατός" αφού δεν θα μπορούσε να βρει εφόδια, πληροφοριοδότες αλλά και να στρατολογήσει νέους μαχητές.
8) Η επιτυχής εφαρμογή του παραπάνω σχεδίου, η σύγκρουση Τίτου-Στάλιν και, κατ' επέκταση, Τίτο-ΚΚΕ, καθώς και ο φόβος των Αλβανών για εισβολή του ελληνικού στρατού με την κάλυψη του ΟΗΕ, επιτάχυναν την ήττα του "Δημοκρατικού Στρατού" που, άλλωστε, ήταν προδιαγεγραμμένη απ' τις αρχές του 1948.

Ιδεολογία μόνο για τα "εύκολα";

2010-09-04T12:29:00.004+03:00

Ο πρωθυπουργός μας συνηθίζει να δηλώνει πως "τα μέτρα που λαμβάνονται είναι εκτός της ιδεολογίας και της φυσιογνωμίας μας, αλλά είναι έκτακτα".
Όταν κάποιος αναγνωρίζει πως η ιδεολογία του είναι αντίθετη με τη λήψη αναγκαίων μέτρων σε περίοδο κρίσεως, αναγνωρίζει πως η ιδεολογία του είναι περιορισμένη ως προς τη γκάμα των προβλημάτων που μπορεί να αντιμετωπίσει.
Το πρόβλημα είναι γενικότερο και αφορά, νομίζω, ολόκληρη την αριστερά: πόσο χρήσιμη μπορεί να είναι μια ιδεολογία που δεν μπορεί να αντιμετωπίσει οριακές καταστάσεις;

Το λεγόμενο "παιδομάζωμα" του εμφυλίου (1948-1949) - Β'

2010-08-26T09:59:00.002+03:00

Τέσσερα ήταν τα σημεία στα οποία στηρίχθηκε η κυβερνητική-αντικομμουνιστική προπαγάνδα:
1) Επιδιώχθηκε ο βίαιος αφελληνισμός των παιδιών.
Το επιχείρημα αυτό αποδείχθηκε εκ των υστέρων απολύτως ψευδές. Αν εξαιρέσουμε τα παιδιά των Σλαυομακεδόνων, που, ούτως ή άλλως, δεν διέθεταν ελληνική εθνική συνείδηση, τα ελληνόπουλα που μεγάλωσαν στις Ανατολικές Χώρες παρέμειναν 100% Έλληνες, όπως φάνηκε μετά τον επαναπατρισμό τους. Κανένα τους δεν "εκσλαυίστηκε"!
2) Τα παιδιά ζούσαν στις Ανατολικές Χώρες σε άθλια κατάσταση.
Κι αυτό ήταν μεγάλο ψέμα. Αν εξαιρέσουμε τα πρώτα σημεία συγκέντρωσης εντός του αλβανικού εδάφους, όπου οι συνθήκες ήταν πράγματι απελπιστικές, στη συνέχεια τα ελληνόπουλα αυτά έζησαν σε πολύ καλύτερες συνθήκες απ' ό,τι οι συνομίληκοί τους στην Ελλάδα.
3) Τα παιδιά απήχθησαν βίαια.
Το επιχείρημα αυτό είναι εν μέρει μόνο αληθινό. Κατά τις μαζικές συγκεντρώσεις παιδιών στα διάφορα χωριά συνέβησαν πράγματι και βίαιες αρπαγές ανηλίκων. Αυτές απέβλεπαν κυρίως στο να αναγκάσουν τους γονείς τους να μην απομακρυνθούν απ' τις ανταρτοκρατούμενες περιοχές, να μην συνεργαστούν με τις κυβερνητικές δυνάμεις ή να μην λιποτακτήσουν απ' τον "Δημοκρατικό Στρατό". Όμως, αν λάβουμε υπόψιν μας πως:
- πάνω απ' τα μισά παιδιά που μεταφέρθηκαν στο εξωτερικό ήταν Σλαυομακέδονες
- μεταξύ των παιδιών αυτών υπήρχε μεγάλος αριθμός ορφανών και ακηδεμόνευτων
- η συντριπτική τους πλειοψηφία ήταν παιδιά ή συγγενείς μαχητών του "Δημοκρατικού Στρατού"
καταλήγουμε στο συμπέρασμα πως ο αριθμός των "βιαίως απαχθέντων παιδιών" ήταν σχετικά μικρός.
4) Τα παιδιά απήχθησαν για να σταλούν στα πολεμικά μέτωπα.
Κι αυτό είναι ψέμα, αν κι έχει μια μικρή δόση αλήθειας. Όταν άρχισε η μεταφορά των παιδιών (ηλικίας 3-14 ετών) στις Ανατολικές Χώρες κανείς δεν περίμενε πως ο εμφύλιος θα διαρκούσε άλλα 5 ή 10 χρόνια, όσα, δηλαδή, χρειάζονταν για να μπορέσουν τα παιδιά αυτά να χρησιμοποιηθούν στις πολεμικές επιχειρήσεις .
Η αλήθεια, όμως, είναι πως ένας μικρός αριθμός των παιδιών αυτών χρησιμοποιήθηκε στις μάχες. Την άνοιξη του 1949, κι ενώ ο "Δημοκρατικός Στρατός" βρισκόταν σε απελπιστική κατάσταση, η ηγεσία του πήρε τη σκληρότερη ίσως απόφαση της περιόδου του εμφυλίου: επιστράτευσε περίπου 1000 απ΄τα παιδιά αυτά, ηλικίας 13 και 14 ετών, τα υπέβαλε σε ταχύρρυθμη στρατιωτική εκπαίδευση και τα έστειλε στα μέτωπα του Γράμμου και του Βίτσι.
Τα περισσότερα από αυτά σκοτώθηκαν απ' τις βόμβες ναπάλμ των αμερικανικών αεροπλάνων ή αιχμαλωτίσθηκαν απ' τον κυβερνητικό στρατό στις μάχες που ακολούθησαν μέχρι τις 30 Αυγούστου 1949...

Το λεγόμενο "παιδομάζωμα" του εμφυλίου (1948-1949) - Α'

2010-08-24T12:42:00.006+03:00

Απ΄τον Φλεβάρη του 1948, άτυπα, και δυο μήνες αργότερα επίσημα, η ηγεσία της "Προσωρινής Δημοκρατικής Κυβέρνησης", που ελεγχόταν απόλυτα απ' το ΚΚΕ, αποφάσισε την αποστολή ανηλίκων παιδιών στις ανατολικές χώρες προκειμένου "να προστατευθούν απ' τους κινδύνους του πολέμου".
Σε πρώτη φάση η αποστολή των παιδιών ήταν αποκλειστικά εθελοντική και γινόταν μόνο με τη συγκατάθεση των γονέων τους. Αφορούσε τα παιδιά των μαχητών του "Δημοκρατικού Στρατού" που ήταν αναγκασμένα να ακολουθούν τους γονείς τους από λημέρι σε λημέρι με όσους κινδύνους και προβλήματα συνεπάγεται κάτι τέτοιο.
Στη συνέχεια τα κριτήρια χαλάρωσαν. Άρχισαν να συγκεντρώνονται και να στέλνονται παιδιά στις Ανατολικές Χώρες ηλικίας 3-14 ετών από περιοχές που έλεγχε, έστω και για λίγες ώρες, ο Δημοκρατικός Στρατός, ή παιδιά κομμουνιστών που ζούσαν στις ζώνες που έλεγχε ο κυβερνητικός στρατός.
Ο συνολικός αριθμός των παιδιών που μετακινήθηκε τα δυο τελευταία χρόνια του εμφυλίου προς τα Ανατολικά Κράτη υπολογίζονται γύρω στα 25.000.